10 Μαΐ 2019

Κ. Παναγοπούλου: «Την Πατρίδα την υπηρέτησα, ως όφειλα, σαν Ελληνίδα»

«Για καταδρομικού τύπου επιχείρηση δολοφονίας χαρακτήρος», που έχει εξαπολυθεί εις βάρος της, τις τελευταίες μέρες, κάνει λόγο σε ανακοίνωσή της, η πρέσβυς της Ελλάδας στο Συμβούλιο της Ευρώπης για τον Αθλητισμό, την Ανοχή και το Ευ Αγωνίζεσθαι και Πρόεδρος του Πανελληνίου Αθλητικού Σωματείου Γυναικών «ΚΑΛΛΙΠΑΤΕΙΡΑ».

«Κάποιοι που ανακάλυψαν όψιμα το Αθλητικό και Ολυμπιακό Κίνημα και κάποιοι, που θυσιάζουν κάθε ίχνος αξιοπρέπειας, αναπαράγοντας ψέματα, ενώ, έχτισαν καριέρες πάνω στο Κρατικό χρήμα και ευημέρησαν «δημοσία δαπάνη», θα έπρεπε να το σκεφτούν καλά, πριν με πιάσουν στο στόμα τους. Έχω ενημερώσει, σχετικά, τους νομικούς εκπροσώπους μου» αναφέρει σε ανακοίνωσή της η κα Παναγοπούλου σε απάντηση «διακινούμενων φημών περί της σχέσης της με τον Αθλητισμό και το Ολυμπιακό Κίνημα».

 

Στην ανακοίνωσή της, η κα Παναγοπούλου αναφέρει τα εξής:

 

«Είχα αποφασίσει να μην ασχοληθώ με τις δυσώδεις απόπειρες εμπλοκής μου, σε «δήθεν» πολιτικά και παραπολιτικά παιχνίδια των ημερών.

 

Έκανα λάθος, γιατί, αποδεικνύεται, ότι μια ετερόκλητη συμμαχία συμφερόντων και φθόνου ορισμένων «υπερτιμημένων τίποτα» συνεχίζει την εξερεύνηση του βάραθρου «κάτω από τον πάτο», προχωρώντας σε αμφισβήτηση της σχέσης μου με το Αθλητικό, Ολυμπιακό και Παραολυμπιακό κίνημα.

 

Επειδή, η Ελλάδα είναι μικρή και ο κόσμος, ακόμα, μικρότερος και όλοι, γνωριζόμαστε, αποφάσισα να απαντήσω, ώστε, να προστατευτεί η αλήθεια, δηλαδή, ο μόνος σύμμαχος της Δημοκρατίας σε καιρούς εκφασισμού και ισοπέδωσης.

 

Η αλήθεια έχει ως εξής:

Το 1998, η Πολιτεία, με όρισε Εθνική Πρέσβη της Ελλάδας στο Συμβούλιο της Ευρώπης, για τον Αθλητισμό, την Ανοχή και το Ευ Αγωνίζεσθαι.

Φυσικά, αρνήθηκα, κάθε προνόμιο και αμοιβή, που προέβλεπε η θέση και από τότε, μέχρι και σήμερα, με δαπάνες της οικογένειάς μου, αγωνίζομαι, σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, για την διάσωση και την ανάδειξη των Ολυμπιακών Αξιών και την προβολή της Πατρίδας μας στο Διεθνές Αθλητικό Κίνημα.

 

Ως αντιπρόεδρος και μετέπειτα, Πρόεδρος του μεγαλύτερου Αθλητικού Σωματείου Γυναικών, του ΠΑΣΓ «ΚΑΛΛΙΠΑΤΕΙΡΑ», από το 1997, αισθάνομαι υπερήφανη, γιατί, κατορθώσαμε, από κοινού, με τις χιλιάδες γυναίκες, μέλη μας σε όλη την Ελλάδα, να υλοποιήσουμε και να παραδώσουμε στη νεολαία μας, δεκάδες αθλητικών υποδομών, σε όλη τη χώρα, καθώς και να ενισχύσουμε, αποφασιστικά, με χρήματα και εξοπλισμό, στα πλαίσια Μνημονίων Συνεργασίας με το Σύλλογο Ελλήνων Ολυμπιονικών και το Σύλλογο Ελλήνων Παραολυμπιονικών, περισσότερους, από τριάντα Πρωταθλητές και Ολυμπιονίκες και στηρίξαμε και συνεχίζουμε να στηρίζουμε την Ελληνική Παραολυμπιακή Επιτροπή, από το 2012, έως σήμερα.

Όλοι αυτοί οι Φορείς, καθώς και η Εκκλησία της Ελλάδος, μου έχουν απονείμει, πολλές φορές, βραβεία για τη συνολική προσφορά μου στον Αθλητισμό και το Ολυμπιακό Κίνημα.

 

Το 2012, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή, μου απένειμε - για πρώτη φορά σε Ελληνίδα- το Πρώτο Βραβείο «Γυναίκα και Αθλητισμός για την Ευρώπη 2012», σε ειδική τελετή στο Los Angeles.

 

Το 2016, συνυπέγραψα, παρουσία του Προέδρου της ΔΟΕ, κυρίου Tomas Bach, το ψήφισμα για την Εκεχειρία, στην Αρχαία Ολυμπία, από κοινού, με τις κυρίες Ντόρα Μπακογιάννη και Φάνη Πάλλη-Πετραλιά, καθώς και με τον Πρόεδρο της ΕΟΕ κύριο Σπύρο Καπράλο και τον Πρόεδρο της ΔΟΑ κύριο Ισίδωρο Κούβελο.

 

Το 2017, η ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ενέκρινε την ανακήρυξή μου, ως «Ευρωπαίου Πολίτη της Χρονιάς 2017», συνεκτιμώντας, την πολυετή και ανιδιοτελή προσφορά μου στον Αθλητισμό και την Κοινωνία των ενεργών Πολιτών.

 

Επισυνάπτω σχετικό φωτογραφικό υλικό, από τις στιγμές αυτές, καθώς, στους πονηρούς καιρούς που διανύουμε, «ότι είναι, πρέπει και να φαίνεται».

 

Κάποιοι που ανακάλυψαν όψιμα το Αθλητικό και Ολυμπιακό Κίνημα και κάποιοι, που θυσιάζουν κάθε ίχνος αξιοπρέπειας, αναπαράγοντας ψέματα, ενώ, έχτισαν καριέρες πάνω στο Κρατικό χρήμα και ευημέρησαν «δημοσία δαπάνη», θα έπρεπε να το σκεφτούν καλά, πριν με πιάσουν στο στόμα τους. Έχω ενημερώσει, σχετικά, τους νομικούς εκπροσώπους μου.

 

Για το τέλος, ένα σχόλιο, μόνο. Συνολικά, για την καταδρομικού τύπου επιχείρηση δολοφονίας χαρακτήρος, που έχει εξαπολυθεί εις βάρος μου τις τελευταίες μέρες:

«Τιμή μου, που γεννήθηκα στα προσφυγικά της Νέας Σμύρνης. Τιμή μου, που ξενύχτησα εργαζόμενη και επιχειρώντας, πάνω από 20 χρόνια, σε συνθήκες ελεύθερης αγοράς, στο Βέλγιο και στην Ελλάδα, όταν, κάποιοι, κλώνοι ευγονικής λεηλατούσαν το δημόσιο χρήμα. Τιμή μου, που παντρεύτηκα ένα σπουδαίο Έλληνα, τον Περικλή Παναγόπουλο, που γέμισε τις θάλασσες του κόσμου, με πλοία ντυμένα γαλανόλευκα. Τιμή μου, που μου δίνεται η ευκαιρία, να συνεχίζω, να υπηρετώ την Πατρίδα μου, χωρίς, κανένα προνόμιο. Ούτε ζήτησα, ούτε έλαβα, ποτέ, αμοιβή ή προνόμια. Την Πατρίδα την υπηρέτησα, ως όφειλα, σαν Ελληνίδα. Έτσι, διδάχθηκα από τον πατέρα μου, την Σημαία της Εθνικής Αντίστασης του οποίου, με τιμή φυλάσσω στο σπίτι μου».»

 

Η αντιπαράθεση του Κυριάκου Μητσοτάκη 🆚 με τον Αλέξη Τσίπρα έχει πάρει πλέον άλλα χαρακτηριστικά. Πρωτόγνωρα..


Συγχαρητήρια Αγαπητέ πρόεδρε, επίτρεψε μου να σε αποκαλέσω Αλέξη...

Συγχαρητήρια
Αγαπητέ πρόεδρε, επίτρεψε μου να σε αποκαλέσω Αλέξη.
**********************
Μια από τις μεγαλύτερες και πιο σημαντικές αξίες στο δικό μας σύστημα αξιών είναι η δύναμη της περηφάνειας και του σεβασμού μας σε αυτούς που συνέβαλλαν στην διαμόρφωση της προσωπικότητας μας. Σε αυτούς που συχνά αποκαλούμε απλούς ανθρώπους, που όμως με την ακεραιότητα τους κατέθεσαν στην πορεία της ζωής τους μεγαλείο ψυχής. 
Είναι ακριβώς αυτό που δεν έχουν την δυνατότητα να αντιληφθούν και να ευτυχίσουν στην ζωή τους, όσοι και όσες αντιλαμβάνονται τις κοινωνικές διαφορές ως φυσικό φαινόμενο, με την προϋπόθεση βέβαια ότι θα βρίσκονται και θα αναπαράγουν τα οικονομικά, τα πολιτικά και τα κοινωνικά προνόμια της κοινωνικής μειοψηφίας.
Στο πεδίο της πολιτικής επειδή δεν έχουν κάτι ουσιώδες να καταθέσουν, αναπαράγουν το φαινόμενο του ανιστόρητου και πολλαπλώς επικίνδυνου, πολιτικού γιαπισμού.
Τόσοι είναι.

Κόντρα ρόλος: «Ο στιβαρός ηγέτης της αντιπολίτευσης εφορμά στο ετοιμόρροπο κάστρο»

Λάθος πατήματα στις λέξεις. Παρατονισμοί των φράσεων. Τεχνητές κι αφύσικες εκρήξεις. Απουσία κάθε λογικής στην κλιμάκωση. Επίκληση στη λογική και το κύρος του πομπού με body language μπουρλέσκ. Εξάρσεις και υφέσεις σε πλήρη αναντιστοιχία με το περιεχόμενο. Φτιαχτοί θυμοί. Κακότεχνο λαϊκότροπο λεξιλόγιο, μια Αντουανέτα που δήθεν ξέρει και του λιμανιού.

Κακή ρητορική. Πατάει στις φράσεις με αγωνία, σα να τρίζουν τα σανίδια κάτω από τα πόδια του, σα να χάσκει το κενό μπροστά του. Κάθε πόρος του σώματος διαψεύδει τα λόγια, δεν τον έχει ζήσει τον ρόλο, είναι μη βιωμένος, είναι αβίωτος. Καμιά αίσθηση της ανάσας, του χρόνου, της σιωπής, της αναμονής. Ένας άχαρος χορός ξεκούρδιστων χεριών χωρίς αίσθηση του χώρου, του βήματος. Μια περιδίνιση ασυντόνιστη στον χωροχρόνο.

Προκάτ μικροσκηνές που θα παιχτούν ο κόσμος να χαλάσει, ανεξαρτήτως αν όσα προηγηθούν τις ακυρώνουν ή τις υπονομεύουν. Προβλέψιμα μονόπρακτα που καταρρέουν αν αλλάξει θέση μια καρέκλα ή βήξει απρόβλεπτα ο συμπρωταγωνιστής.

Ρηχές εξυπνάδες, φτηνά λογοπαίγνια, καταφυγή σε σκιτσογράφους, κορώνες με τίτλους φυλλάδων. Βούλιαγμα στη λάσπη, σφιχταγκάλιασμα με τον δευτεραγωνιστή που καιροφυλακτεί.

«Ο στιβαρός ηγέτης της αντιπολίτευσης εφορμά στο ετοιμόρροπο κάστρο». Αυτός είναι με μια κουβέντα ο ρόλος. Ρόλος που, αναγκαστικά, δοκιμάζεται σε συνθήκες ανοιχτής πολιτικής αντιπαράθεσης. Ρόλος που ξερνάει τον κακό ρήτορα, τον μικρομέγαλο αρχηγίσκο, τον κληρονόμο του δαχτυλιδιού που δεν πήρε τίποτα από τις δεξιότητες του πατέρα βασιλιά. Ρόλος που μπορεί οριακά να αντέξει σε συνθήκες εργαστηρίου, στην πρόβα, στο στούντιο του φιλικού καναλιού. Δεν αντέχει στον ανοιχτό αέρα, στην αρένα, στη σκηνή.

Εκεί που πραγματικά συμπονώ τον κακό ηθοποιό που του έλαχε κόντρα ρόλος, είναι όταν αγχώνεται. Όταν το καταλαβαίνει κι ο ίδιος. Όταν νιώθει ότι πρέπει να προσφέρει λίγη ένταση στους φουκαράδες τους βουλευτές από κάτω. Όταν διαβάζει στα μάτια τους την υπομονή να εξαντλείται, όταν ακούει τον ψίθυρο «δεν μπορεί, δεν το ‘χει». Όταν το νιώθει κι ο ίδιος ότι ο ρόλος δεν έχει λόγια, δεν έχει αφήγημα. Τότε ξαφνικά, απρόκλητα, ανεβάζει τον τόνο αδέξια, στριγκά, σαν το κωμικό κι αδέξιο άλμπατρος του ποιητή. Σα να ικετεύει το χειροκρότημα της ανάγκης.

Όλοι τον κατηγορούν, εγώ τον συμπονώ. Εκεί που ωρύεται, εκεί που ψευδολογεί. Εκεί που κάνει δήθεν χιούμορ και δε γελά κανείς. Εκεί που λέει κάτι σοβαρό και σείεται η αίθουσα. Είναι η στιγμή που θα τον συνοδεύει για πάντα. Ο ομιλητής που εγκαλεί το κοινό, αφελής και ανεπίγνωστος: «Τι γελάτε κύριοι;»

Κακό πράγμα ο κόντρα ρόλος.

antiphono.wordpress.com

Οι ταξιτζήδες στηρίζουν την κυβέρνηση



Ανακοίνωση εξέδωσε η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ταξί και Αγοραίων με αφορμή την υπουργική απόφαση για την ελάχιστη μίσθωση των Ε.Ι.Χ., εκφράζοντας τις ευχαριστίες τους προς τον υπουργό Μεταφορών, Χρήστο Σπίρτζη, αλλά και την πρώην υπουργό Τουρισμού, Έλενα Κουντουρά, επειδή όπως επισημαίνουν «έμειναν πιστοί στο πλάνο ισονομίας». Παράλληλα, αφήνει αιχμές κατά της ΝΔ και του Κυριάκου Μητσοτάκη, και δηλώνουν πως βρίσκονται στο πλευρό της κυβέρνησης, αναφέροντας χαρακτηριστικά: «Ο ταξιτζής έχει διαλέξει στρατόπεδο»

Ολόκληρη η ανακοίνωση της Ομοσπονδίας Ταξί αναφέρει:

«Με την υπουργική απόφαση για την ελάχιστη μίσθωση των Ε.Ι.Χ. (180€ για 3ωρη σύμβαση, 80€ για το μισάωρο), ολοκληρώνεται το μεγαλύτερο μέρος των υπουργικών αποφάσεων που απορρέουν από το Ν.4530/2018. Τόσο ο υπουργός Μεταφορών Χρήστος Σπίρτζης όσο και η πρώην υπουργός Τουρισμού Έλενα Κουντουρά, έμειναν πιστοί στο πλάνο ισονομίας που αφορά το νομοθετικό πλαίσιο των επιβατικών μεταφορών. Παρά τις αφόρητες πιέσεις που δέχθηκαν από την τουριστική βιομηχανία, κατάφεραν να μετατρέψουν το νομοθετικό έκτρωμα των Χατζηδάκη-Κεφαλογιάννη σε ένα σύγχρονο και σύννομο με τις ευρωπαϊκές οδηγίες πλαίσιο.

Από τώρα και στο εξής, κάθε Ε.Ι.Χ. που ασκεί επιβατική μεταφορά, υποχρεωτικά πρέπει να έχει 3ωρη σύμβαση με τον πελάτη, η οποία δεν μπορεί να χρεωθεί λιγότερο από 180€. Η αντίστοιχη σύμβαση για τη νησιωτική Ελλάδα (πλην Κρήτης και Εύβοιας) είναι μισή ώρα, με ελάχιστη χρέωση 80€. Οι επιβατικές μεταφορές μπήκαν επιτέλους σε τροχιά εξυγίανσης και απόλυτης διαφάνειας. Τέλος στο μαύρο χρήμα της τουριστικής βιομηχανίας.

Ο κλάδος των ταξί δεν υπήρξε ποτέ αχάριστος. Μπορεί και ξέρει να αναγνωρίζει τις προθέσεις και το έργο κάθε πολιτικού φορέα και κάθε κυβερνητικού ή μη στελέχους. Γι’ αυτό και η στήριξη σε αυτούς τους δύο υπουργούς (Χρήστος Σπίρτζης – Έλενα Κουντουρά), την ώρα των εκλογών, θα είναι αυτονόητη και δεδομένη. Απέναντι στον άκρατο νεοφιλελευθερισμό και την επιχειρηματική ασυδοσία που προτείνει η αντιπολίτευση με μπροστάρη τη Νέα Δημοκρατία του Μητσοτάκη, υπάρχει η εφηρμοσμένη πολιτική της κυβέρνησης που βασίζεται στην δικαίωση της εργασίας και στην δικαιοσύνη στην οικονομία. Ο ταξιτζής έχει διαλέξει στρατόπεδο.



Σε ότι αφορά την τροποποίηση του άρθρου 12 του Ν.4530/2018 τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Κανείς άλλος πλην του ταξιτζή δεν μπορεί να εισπράξει το κόμιστρο, είτε αυτό είναι με μετρητά είτε με χρέωση της πιστωτικής κάρτας του πελάτη. Η οικονομική συναλλαγή του ταξιτζή με οποιαδήποτε εφαρμογή οριοθετείται ξεκάθαρα στο άρθρο 75 του Ν.4607/2019. Η εταιρεία (εφαρμογή) εκδίδει το προβλεπόμενο φορολογικό παραστατικό (τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών) με την συνολική μηνιαία αμοιβή και ο συνεργαζόμενος αυτοκινητιστής καταβάλει το τίμημα στον τραπεζικό λογαριασμό της εταιρείας στη χώρα μας. Οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία του νόμου, εντάσσεται σε επιχειρηματικές φαντασιώσεις και σε άνομες πρακτικές που κρατάνε οικονομικά δέσμιο τον ταξιτζή».

Ζανέτ Τσίπρα - Ξέσπασε η αδελφή του Πρωθυπουργού: Ως εδώ με τον πατέρα μου!

«Δεν θα επιτρέψω να διασύρουν τη μνήμη του πατέρα μου για να εξυπηρετήσουν τις πολιτικές τους σκοπιμότητες. Ως εδώ», τόνισε στη #defterimatia_ERT η Ζανέτ Τσίπρα, αδελφή του Πρωθυπουργού, μετά τις χθεσινές κατηγορίες του
για σχέσεις του πατέρα τους με τη Χούντα.

Η προσευχή του πρωθυπουργού Τσίπρα


9 Μαΐ 2019

Π. Πολάκης: Έχουμε χαλύβδινη υπομονή και ατσάλινα νεύρα για να αντέξουμε τον πόλεμο των συμφερόντων

Πακέτο Τσίπρα: Γιατί τώρα; Γιατί έτσι;


Αναμφίβολα η νεοδημοκρατική εξήγηση πως το «πακέτο Τσίπρα» δεκαοκτώ ημέρες πριν τις τριπλές εκλογές ανακοινώθηκε υπό τον πανικό μιας μεγάλης ήττας έχει μια λογική, όμως υπό το φως της ευρωπαϊκής και οικονομικής πραγματικότητας, η απάντηση στο «γιατί τώρα;» εξηγείται αλλιώς. Φυσικά και η κυβέρνηση προσδοκά να έχει το «πακέτο Τσίπρα» θετική εκλογική επίπτωση. Όμως, δύο είναι οι βασικοί λόγοι που εξηγούν την κίνηση.

Πρώτον, η παρούσα Κομισιόν είναι φιλική προς την ελληνική υπόθεση, σε αντίθεση με αυτή που θα προκύψει μετά τις ευρωεκλογές, άρα τώρα ήταν το momentum. Δεύτερον, με την ψήφιση των μέτρων για το 2019 εντός του Μαΐου προλαβαίνει την τουριστική σεζόν. Επιπλέον, δεν ήταν δυνατόν τα μέτρα που ανακοινώθηκαν να είχαν ληφθεί νωρίτερα. Κάθε πράμα στον καιρό του και ο κολιός τον Αύγουστο, λέει ο σοφός λαός. 

Κατ’ αρχήν το υπερπλεόνασμα του 2018, δηλαδή αυτό που θα μπορούσε να μοιράσει η κυβέρνηση, επισημοποιήθηκε από την Κομισιόν πριν λίγες βδομάδες. Μόλις στις 7 Μαϊού οι Βρυξέλλες ανακοίνωσαν τις νέες προβλέψεις τους για την ελληνική οικονομία (προφανώς και η κυβέρνηση τις ήξερε ανεπίσημα) οι οποίες εκτιμούν την ανάπτυξη του 2019 στο 2,2%. Αυτές οι δύο εξελίξεις νομιμοποίησαν την κυβέρνηση να κάνει αξιόπιστες καινούργιες προβολές εντός των στόχων του συμφωνηθέντος Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος και να ξετυλίξει την πολιτική της. 

Τα μέτρα αν ήταν προεκλογικά, θα ήταν εφάπαξ, αλλά είναι μόνιμα! Δηλαδή, βασίζονται στην εξυγίανση των δημοσιονομικών της χώρας που πέτυχε η κυβέρνηση με τη στήριξη του ελληνικού λαού, που έπρεπε να επιβραβευθεί για τις θυσίες του αναλογικά. Αν κάτι είναι προεκλογικό σε αυτό το πακέτο μέτρων είναι οι εξαγγελίες για το 2020, που θα μπορούσαν να ανακοινωθούν στη ΔΕΘ τον Σεπτέμβριο λίγο πριν τις εθνικές εκλογές. Όμως, και πάλι, η «πρόωρη» ανακοίνωση των κυβερνητικών προθέσεων, έχει προγραμματικό χαρακτήρα έγκαιρης προετοιμασίας των επιχειρήσεων, αλλά και μία κρίσιμη ψυχολογική επίπτωση για τους επενδυτές και τις αγορές. 
Σχεδιασμός του σατανικού Τσακαλώτου

Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας εξήγησε καθαρά πως έχει στο ταμείο 31 δισ. ευρώ, ποσό ασύλληπτου μεγέθους (=ενάμισι ΕΣΠΑ), από τα οποία τα μισά είναι το «μαξιλάρι» του ESM και τα άλλα μισά είναι τα λεφτά από τα υπερπλεονάσματα που μάζεψε την τριετία, από τα οποία 3,6 δισ. ευρώ πάνε για εξόφληση των ακριβών δανείων του ΔΝΤ και 11,5 δισ. ευρώ πάνε για την «έξοδο από την κρίση». Πώς; Έχει σημασία το πώς. 

Από αυτά, 5,5 δισ. ευρώ τα βάζει σε ένα κλειστό λογαριασμό των πρωτογενών πλεονασμάτων του 3,5% που πρέπει να έχουμε κάθε χρόνο μέχρι το 2022, όπως επανέλαβε πρόσφατα η Κομισιόν λέγοντας ότι το 3,5% δεν μειώνεται. Ο κ. Μητσοτάκης έκανε πως δεν άκουγε, γιατί όλη η στρατηγική του είναι ότι θα το μείωνε μετά από διαπραγμάτευση στο 2,5% κάτι που δεν πρόκειται να πάρει ούτε με πρόεδρο της Κομισιόν τον Μάνφρεντ Βέμπερ. 

Τι είναι όμως αυτά τα 5,5 δισ. ευρώ; Το ποσό αυτό αντιστοιχεί σε 3% του ΑΕΠ, δηλαδή 1% το 2020, 1% το 2021 και 1% το 2022. Αυτό σημαίνει πως για τους τρεις επόμενους προϋπολογισμούς, ο Τσακαλώτος δημοσιονομικά θα δουλεύει με πρωτογενές πλεόνασμα 2,5% αφού το 1% το έχει ήδη κλειδωμένο. 

Δηλαδή, ο «σατανικός» Τσακαλώτος πέτυχε με δουλειά και σχεδιασμό αυτό που ο κ. Μητσοτάκης φαντασιωνόταν ότι θα του έδιναν οι δανειστές, που δεν θα του το έδιναν. Όλη αυτή η στρατηγική του Τσακαλώτου που δεν θα μπορέσουν να αρνηθούν οι εταίροι δημιουργεί νέο δημοσιονομικό χώρο για το 2020 (1 δισ. ευρώ), για το 2021 (1,2 δισ. ευρώ) και για το 2022 (2,33 δισ. ευρώ). Κρατήστε τα αυτά. 

Εδώ πρέπει να ανοίξουμε μια πολιτικο-οικονομική παρένθεση, γιατί όλα αυτά είναι αποτέλεσμα του στομαχιού του σκληρού Τσίπρα που άντεξε τρία χρόνια να του λένε διάφοροι αυτά που ξέρετε και να τον κατηγορούν πως πούλησε την αριστεροσύνη του για την καρέκλα. Είναι αποτέλεσμα και της οικονομικής ευφυΐας και σκληρής δουλειάς του αστού «Άγγλου» αριστερού Ευ. Τσακαλώτου, ο οποίος κατάφερε τρίμηνο προς τρίμηνο, πόντο προς πόντο, να κερδίσει την εμπιστοσύνη του eurogroup, και την αξιοπιστία της χώρας που είχε καταρρακώσει η κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή με τις αλχημείες του Γ. Αλογοσκούφη και την αδυναμία Σαμαρά να ολοκληρώσει την 5η αξιολόγηση το 2014. 
Γιατί έτσι;

Οι Τσίπρας-Τσακαλώτος είχαν δύο επιλογές: είτε να λαϊκίσουν μειώνοντας τη φορολογία εισοδήματος, κάτι που υπονοεί η ΝΔ για να ευνοήσει τα υψηλά εισοδήματα, είτε να μειώσουν τους έμμεσους φόρους. Δεν επέλεξαν το πρώτο γιατί θα δώσουν μετά τις εκλογές τη μάχη για να κερδίσουν τη μη μείωση του αφορολόγητου για το 2020, που σημαίνει 1,9 δισ. ευρώ κέρδος για τους φορολογούμενους. Επέλεξαν το δεύτερο πακέτο, γιατί είναι πιο αναπτυξιακό και θα γίνει πιο αισθητό στα νοικοκυριά που δυσκολεύονται (ΦΠΑ 13% στα τρόφιμα και την εστίαση και 6% (από 13%) στο ηλεκτρικό και το φυσικό αέριο. Η 13η σύνταξη του Μαΐου είναι κάτι που στον κ. Μητσοτάκη θα προκαλεί φλύκταινες, αλλά τι ξέρει αυτός από το να ζεις με 600 ευρώ; 

Σε ότι αφορά το πακέτο του 2020, αυτό θα δημιουργήσει ένα θετικό κλίμα για επενδύσεις και ανάπτυξη. Στο πακέτο αυτό ενδεικτικά περιλαμβάνεται, κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης, αφαίρεση από το εισόδημα των τόκων των πράσινων δανείων, έκπτωση 10% στον φόρο εισοδήματος των νεοσυνεταιριζόμενων αγροτών, επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών των νέων εργαζομένων, τα μέτρα για το πετρέλαιο και τον ΕΝΦΙΑ για νησιώτες και κατοίκους ορεινών χωριών και κυρίως η αύξηση των υπεραποσβέσεων από το 100% στο 150%. 
100 μεταρρυθμίσεις

Κάπως έτσι, το είπε στο αέρα ο Τσίπρας, το 2021 η φορολογία των επιχειρήσεων θα πέσει στο 25%. Στο μεταξύ ο νέος αναπτυξιακός νόμος για τις στρατηγικές επενδύσεις, η λειτουργία της Αναπτυξιακής Τράπεζας, το 5ετές Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων που θα ανακοινωθεί σύντομα, και το νέο ΕΣΠΑ 2021–2029 θα δώσουν μεγάλη ώθηση στην οικονομία, η οποία θα φτάσει την επόμενη τετραετία ρυθμό ανάπτυξης 4% και άνω.

Βαρύνουσα σημασία έχει η επικείμενη 1η επικαιροποίηση των αναπτυξιακών στόχων, που όπως είπε ο Τσίπρας περιλαμβάνει 100 μεταρρυθμίσεις νέου τύπου. 

Η Ελλάδα μπορεί να καταστεί την ερχόμενη 4ετία το διεθνές blue chip των επενδύσεων, εφόσον υπάρχει πολιτική σταθερότητα και σχεδιασμός που σημαίνει ότι το εκλογικό σώμα δεν πρέπει να παρασυρθεί από τα junk και τα fake news του Σκάι και της Πειραιώς, ούτε από τον εθνικιστικό λαϊκισμό των σκοταδιστών.-

slpress.gr

Ανάρτηση του Αλέξη Τσίπρα στο facebook για την προσωπική επίθεση του Μητσοτάκη στον πατέρα του

 
Στη χθεσινή συζήτηση στη Βουλή δε θέλησα να δώσω συνέχεια στον κατήφορο της αθλιότητας, με δεύτερη απάντηση στον υβριστή. Προτίμησα έναν στίχο του Αναγνωστάκη.
Επειδή όμως το να υβρίζει και να συκοφαντεί κανείς ζώντες είναι μια φορά αθλιότητα, το να υβρίζει και να συκοφαντεί νεκρούς που δεν μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους είναι ανείπωτη αθλιότητα, αισθάνομαι την ανάγκη να γράψω δυο κουβέντες για τον πατέρα μου έτσι όπως τον θυμάμαι, έτσι όπως τον θυμούνται όσοι τον γνώρισαν.
Ο πατέρας μου δεν ήταν δημόσιο πρόσωπο για να μπορεί κανείς να έχει μια αντικειμενική εικόνα για τη ζωή και τη περπατησιά του. Όσοι τον ζήσανε και τον γνωρίσανε έχουν καθαρή εικόνα που κανείς συκοφάντης, καμία αθλιότητα δε μπορεί να τη διαβάλει.
Στο ορεινό Αθαμάνιο της Άρτας που γεννήθηκε και μεγάλωσε από μια φτωχή οικογένεια, στα Γιάννενα, που πήγε στο μικρό Πολυτεχνείο και αργότερα στη Ξάνθη, στη Καβάλα, στη Κρήτη, στη Πρέβεζα, στην Αλεξανδρούπολη, αλλά και στην Αραβία όπου δούλεψε σκληρά και έντιμα για να ζήσει την οικογένειά του.
Στη μεγάλη πλειονότητα της κοινής γνώμης όμως που δεν τον γνώρισε και δεν τον έζησε, το ψέμα και η αθλιότητα διαδίδεται και όταν δεν λάβει απάντηση κατακάθεται ως πλαστογραφημένη αλήθεια.
Εδώ και αρκετά χρόνια, μετά την εκλογή μου ως προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ κυκλοφόρησε από διαφορά περιθωριακά έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα της Ακροδεξιάς η αστήρικτη κατηγορία ότι ο πατέρας μου ήταν φίλος της Χούντας και ότι δήθεν ήταν ιδιοκτήτης μιας Τεχνικής εταιρείας με την ονομασία Σκαπανέας που έπαιρνε, λένε, έργα από τη Χούντα.
Αρχικά δεν έδωσα σημασία.
Όταν αυτά τα επανέλαβε ο αρχηγός του ΛΑΟΣ, κος Καρατζαφέρης, του απάντησα δημόσια. Προς τιμήν του δεν επανήλθε. Επανήλθαν όμως τα κίτρινα αντικυβερνητικά έντυπα όταν εκλέχτηκα πρωθυπουργός αναπαράγοντας την αθλιότητα.
Ούτε τότε έδωσα σημασία.
Δεν περίμενα όμως ότι τις αστήριχτες συκοφαντίες, το ψέμα και την αθλιότητα θα υιοθετούσε και ο αρχηγός της αντιπολίτευσης σε μια συζήτηση στη Βουλή. Στη μνήμη του πατέρα μου, λοιπόν, χρωστώ μια απάντηση.
Όχι στο τίποτα του κου Μητσοτάκη, αλλά στην αλήθεια.
Ο πατέρας μου λοιπόν, ο Παύλος Τσίπρας, γεννήθηκε και μεγάλωσε σε μια φτωχή και δημοκρατική οικογένεια σε ένα χωριό που στην Αντίσταση ήταν με το ΕΑΜ.
Ο πατέρας μου περιέγραφε με καμάρι ότι ο πάππους μου, που δε γνώρισα γιατί έφυγε νέος από τη ζωή, ήταν γραμματέας του χωριού διορισμένος από το ΕΑΜ και στο φτωχικό του σπίτι έμενε η ηγεσία του ΕΛΑΣ όταν περνούσε από το χωριό.
Στα δύσκολα χρόνια του μετεμφυλιακού κράτους αυτός ήταν ο λόγος που η οικογένειά του όπως όλες που ήταν με το ΕΑΜ στη κατοχή, βρέθηκε στο περιθώριο.
Κατάφερε όμως, όπως πολλοί άλλοι, παρά τη φτώχεια να μάθει γράμματα και με το υστέρημα της οικογένειας να σπουδάσει μηχανικός στα Γιάννενα και ο αδελφός του στην Αθήνα.
Στη δεκαετία του 60, ξεκίνησε να δουλεύει ως νέος μηχανικός σε δημόσια έργα σε μια εποχή δύσκολη για όσους είχαν γκρίζο φάκελο κοινωνικών φρονημάτων.
Παρ’ όλ’ αυτά με σκληρή δουλειά κατάφερε, όπως πολλοί άλλοι να περάσει από τη φτώχεια στη μεσαία τάξη.
Τα πολιτικά του φρονήματα δεν άλλαξαν ποτέ.
Αγόραζε την Αυγή και μια δεύτερη εφημερίδα πάντα για να την τυλίγει για να μην τον βλέπουν.
Δεν ήταν οργανωμένος στην Αριστερά αλλά ψήφιζε πάντα την ΕΔΑ, όταν μπορούσε. Γιατί στις εκλογές της μεγάλης πόλωσης και της τρομοκρατίας οι εγκάθετοι του καθεστώτος στο χωριό τον απειλούσαν να μην εμφανιστεί στο εκλογικό τμήμα.
Αργότερα όταν ήρθε η Χούντα άρχισαν τα προβλήματα. Όχι μόνο δε συνεργάστηκε μαζί τους αλλά γνώρισε και τη φιλοξενία τους στα κρατητήρια του καθεστώτος.
Τον Οκτώβρη του 67 δούλευε μαζί με τον αδελφό του στο Ηράκλειο της Κρήτης. Ο πατέρας μου ήταν λιγότερο ενεργός αλλά ο θείος είχε διασύνδεση με κάποιους πυρήνες της Δημοκρατικής Άμυνας.
Έτσι συνέδραμαν με εκρηκτικά υλικά από το εργοτάξιο της τεχνικής εταιρείας σε μια βομβιστική επίθεση στη πλατεία Λιονταριών στο Ηράκλειο.
Η Χούντα τους αναζήτησε.
Ο θείος κατάφερε να δραπετεύσει. Συνελήφθησαν ο πατέρας μου και η γυναίκα του θείου μου, η Δέσποινα.
Έμειναν ενάμιση μήνα στη φυλακή. Αποφυλακίστηκαν μετά τη δίκη γιατί δε βρέθηκαν επαρκή στοιχεία.
Αποφυλακίστηκε μεν, αλλά το μητρώο φρονημάτων του έγινε ακόμη βαρύτερο. Έτσι το 70 δεν μπόρεσε να ανανεώσει το πτυχίο του με αποτέλεσμα να μη μπορεί ο ίδιος να συμμετάσχει σε διαγωνισμούς. Και λίγο αργότερα, το 72 αναγκάστηκε μαζί με τον αδελφό του να φύγει από τη χώρα για να δουλέψουν ως μηχανικοί στη Σαουδική Αραβία.
Ύστερα ήρθε η μεταπολίτευση.
Ο πατέρας μου εντάχθηκε όπως χιλιάδες αριστεροί και ΕΑΜογενείς στο μεγάλο ρεύμα του ΠΑΣΟΚ εκείνη την εποχή.
Στήριξε με πάθος το ΠΑΣΟΚ, χωρίς να ανήκει σε αυτούς που κέρδισαν δουλειές ή εύνοια. Θυμάμαι ακόμη τους μεγάλους τσακωμούς μας στο οικογενειακό τραπέζι το 89, όταν εγώ και τα αδέλφια μου, οργανωμένοι στην Αριστερά επικροτούσαμε τις αποφάσεις του Κόμματος και αυτός υπερασπιζόταν με πάθος τον Παπανδρέου.
Αυτή είναι συνοπτικά η αληθινή οικογενειακή μου ιστορία.
Δεν ισχυρίζομαι ότι ο πατέρας μου ήταν αντιστασιακός.
Ανήκε όμως, στη μεγάλη πλειοψηφία των προοδευτικών, δημοκρατικών ανθρώπων που παρά το ότι δε βρέθηκαν στη πρώτη γραμμή της αντίστασης είχαν πάντα καθαρή τη συνείδηση και το πολιτικό τους φρόνημα.
Κατάφερε με εντιμότητα και σκληρή δουλειά, όχι να κάνει μεγάλη περιουσία αλλά να ζήσει την οικογένειά του με αξιοπρέπεια.
Και θα τον θυμάμαι πάντα με πολλή αγάπη και περηφάνεια.

Τέρμα η πλάκα! Ο Μητσοτάκης θυμάται ότι ήταν η Ελίζα Βόζενμπεργκ που πρότεινε την Κατερίνα Παναγοπούλου για το βραβείο του Ευρωπαίου Πολίτη το 2017;

Με αφορμή τις διακοπές του Αλέξη Τσίπρα πέρυσι, ο Κυριάκος Μητσοτάκης είπε: «Η ιστορία όμως αυτή τον εκθέτει και για έναν επιπλέον λόγο. Διότι οι διακοπές στη θαλαμηγό δεν έγιναν άνευ ανταλλάγματος. Η κ. Κατερίνα Παναγοπούλου εκτός από πρωθυπουργικός σύμβουλος, διορίστηκε πριν ένα μήνα πρέσβης εκ προσωπικοτήτων απολαμβάνοντας όλα τα σχετικά προνόμια. Τυχαίο; Δεν νομίζω. Με λίγα λόγια "μου δίνεις τη θαλαμηγό σου, κι εγώ σε κάνω πρέσβη και αθάνατη"».

Ξεχνάει όμως ότι η κ.Παναγοπούλου δεν είναι τυχαία προσωπικότητα και ότι η προσφορά της είναι γνωστή.

Το 2017 πήρε το βραβείο του Ευρωπαίου Πολίτη μετά από πρόταση της Ελιζας Βόζενμπεργκ της ευρωβουλευτού της ΝΔ! (Το βραβείο του Ευρωπαίου Πολίτη στην Κατερίνα Παναγοπούλου – Πηγή: cnn.gr)

"Με την επίσημη τελετή απονομής του «Βραβείου του Ευρωπαίου Πολίτη» στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες ολοκληρώθηκε η βράβευση της κυρίας Αικατερίνης Παναγοπούλου, η οποία τιμήθηκε με την ευρωπαϊκή αυτή διάκριση για το έτος 2017 ύστερα από πρόταση και στήριξη της ευρωβουλευτού της Νέας Δημοκρατίας, κυρίας Ελίζα Βόζεμπεργκ – Βρυωνίδη." αναφέρει χαρακτηριστικά το ρεπορτάζ του γνωστού ιστότοπου στις 13 Οκτωβρίου 2017…

Τότε ήταν συναλλαγή; Τότε δεν ήξεραν την Παναγοπούλου; Επρεπε να παραχωρήσει το σκάφος για διακοπές δηλαδή για να δουλέψει ( χωρίς καμία αμοιβή, "συνεργατική" χαρακτηρισε την σχέση της με την κυβέρνηση ο Πρωθυπουργός) για τη χώρα; Θα τολμουσαν οι νεοδημοκρατες να τα πουν ( και το συγκρότημα του κ Μαρινάκη να τα γράψει ) όλα αυτά όσο ζούσε ο Περικλής Παναγόπουλος;


thefaq.gr

Κυριάκος Μητσοτάκης: Ο πολιτικός αρχηγός που βλέπει μπροστά.


Η δευτερολογία Τσίπρα που ξεφτυλίζει το Μητσοτακεικο