Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κο ΣΥΡΙΖΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κο ΣΥΡΙΖΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

1 Δεκ 2025

Ερώτηση της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ στην Βουλή: «Αντιδράσεις σε πρόθεση μετατροπής σχολείων των Πετραλώνων σε Ωνάσεια»

 


Προς την και Υπουργό Παιδείας Θρησκευμάτων και Αθλητισμού


ΘΕΜΑ: «Αντιδράσεις σε πρόθεση μετατροπής σχολείων των Πετραλώνων σε Ωνάσεια»

Στις αρχές Νοεμβρίου, κλιμάκιο του Ιδρύματος Ωνάση επισκέφτηκε, συνοδευόμενο από στελέχη της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, το 9ο Γυμνάσιο και 9ο Γενικό Λύκε Αθηνών στα Άνω Πετράλωνα, διερευνώντας την ενδεχόμενη μετατροπή τους σε «Ωνάσεια Σχολεία».

Η μετατροπή δημόσιων σχολείων σε δομές ιδιωτικού φορέα δημιουργεί ταξικούς φραγμούς και εξαίρεση μαθητών/τριών. Τίθενται επιπλέον εμπόδια στην πρόσβαση της γνώσης, ωθώντας παιδιά σε περιβάλλον σκληρού ανταγωνισμού και εξετάσεων. Απορρίπτονται εξ ορισμού παιδιά με νευροδιαφορετικότητα ή/και μαθησιακές δυσκολίες, καθώς δεν προβλέπονται Τμήματα Ένταξης ή προφορικές εξετάσεις για παιδιά με δυσλεξία.

Επιπλέον, οι εκπαιδευτικοί των «Ωνασείων» χάνουν την οργανική τους θέση, ενώ η αλλαγή της σύνθεσης επιβαρύνει τα όμορα σχολεία, στα οποία στοιβάζονται περισσότεροι μαθητές/τριες

Επειδή η ποιοτική δημόσια εκπαίδευση είναι θεμελιώδες δικαίωμα όλων και η εκπαιδευτική διαδικτισία δεν μπορεί να καθορίζεται από ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια,

Επειδή η συστηματική υποχρηματοδότηση και η μείωση των δαπανών για την εκπαίδευση παρεμποδίζει την ελεύθερη και ισότιμη άσκηση του θεμελιώδους δικαιώματος για εκπαίδευση και μόρφωση,

Ερωτάται η και Υπουργός:

1. Θα προχωρήσει σε αναβάθμιση του δημόσιου σχολείου, ε αύξηση των κονδυλίων για τα λειτουργικά τους έξοδα και θα κατασκευαστούν νέες σύγχρονες σχολικές δομές,

2. Προτίθεται να επανεξετάσει την μετατροπή των δύο σχολείων, του 9ου Γυμνασίου και του 9ου Λυκείου Αθηνών στα Άνω Πετράλωνα σε Ωνάσεια Σχολεία :

Οι ερωτώσες βουλεύτριες και οι ερωτώντες βουλευτές

Ακρίτα Έλενα

Βέττα Καλλιόπη

Δούρου Ρένα

Ζαμπάρας Μίλτος

Μαμουλάκης Χάρης

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Μπάρκας Κωνσταντίνος

Νοτοπούλου Αικατερίνη

Παναγιωτόπουλος Ανδρέας

Παπαηλιού Γεώργιος

Ψυχογιός Γεώργιος

25 Σεπ 2011

Ομιλία του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα στο Φεστιβάλ της Νεολαίας Συνασπισμού στη Θεσσαλονίκη


Ομιλία του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα
στο Φεστιβάλ της Νεολαίας Συνασπισμού στη Θεσσαλονίκη


· Δεν μπορείς να βγάλεις μια οικονομία από την κρίση, βουλιάζοντας την στην ύφεση, δίνοντας διαρκώς νέα βαριά, υψηλότοκα δάνεια και με την προϋπόθεση με αυτά να χρηματοδοτείς τα προηγούμενα χρέη και τους τόκους και όχι την απασχόληση, την κοινωνική συνοχή, και την πραγματική οικονομία
· Τα μέτρα αποτυγχάνουν όχι γιατί δεν υπάρχει βούληση της κυβέρνησης, ούτε γιατί δεν υπάρχει συναίνεση από την κοινωνία. Ούτε γιατί τα υπονομεύει ο ΣΥΡΙΖΑ. Αποτυγχάνουν γιατί ο κόσμος έχει στεγνώσει. Έχει εξαντλήσει την δυνατότητα του να συνεισφέρει σε ένα πιθάρι χωρίς πάτο
· Το κίνημα στα Πανεπιστήμια είναι κομμάτι του τεράστιου μαζικού κινήματος κοινωνικής αντίστασης και κάθε νίκη του, φέρνει πιο κοντά τον στόχο, την απαλλαγή από το Μνημόνιο και την εφιαλτική πολιτική της σημερινής κυβέρνησης.
· Η νέα γενιά, το πιο ζωντανό και ενεργητικό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας πρέπει να μπει τώρα στην πρωτοπορία των κοινωνικών αγώνων κατά του Μνημονίου
· Η κυβέρνηση αυτή πρέπει να φύγει πριν μας χρεοκοπήσει. Να φύγει τώρα. Και μαζί με την κυβέρνηση αυτή, πρέπει να τελειώνουμε οριστικά με τον δικομματισμό
· Αν ποτέ ξαναγίνει εξουσία η Ν.Δ., δεν θα διαφέρει σε τίποτα από την σημερινή κυβέρνηση. Άλλωστε, ψήφισε τον πυρήνα του μνημονίου που είναι η διάλυση της εργασίας, της ασφάλισης και οι ιδιωτικοποιήσεις. Στα ίδια κέντρα εξουσίας θα απολογείται και τα ίδια ακριβώς συμφέροντα θα υπηρετεί
· Το μέλλον αυτού του τόπου δεν μπορεί να είναι τα σενάρια συνεργασίας ευρύτερων δυνάμεων γύρω από το Μνημόνιο. Η κοινωνική αγανάκτηση θα τους παρασύρει και θα τους τελειώσει σε ελάχιστο χρόνο
· Το μέλλον βρίσκεται στην απαλλαγή από τα Μνημόνιο και τους πρόθυμους εκφραστές του. Το μέλλον βρίσκεται σε ένα εναλλακτικό σχέδιο για έξοδο από την κρίση
· Και αυτό το εναλλακτικό σχέδιο μπορεί να μπει μπροστά από ένα νέο συνασπισμό εξουσίας με επίκεντρο την αριστερά, τη ριζοσπαστική οικολογία, τις δυνάμεις που αποστασιοποιούνται από το ΠΑΣΟΚ του μνημονίου, καθώς και όλους όσοι αγωνίζονται κατά του Μνημονίου
· Εναλλακτική πρόταση με βάση 5 άξονες
· Η πάλη για ένα εναλλακτικό σχέδιο δεν εξαντλείται στα εθνικά πλαίσια. Είναι πάλη για την ανατροπή της σημερινής νεοφιλελεύθερης αρχιτεκτονικής του ευρώ, για την αλλαγή των συσχετισμών σε ολόκληρη την Ευρώπη

**********************

Συντρόφισσες και σύντροφοι, νέες και νέοι της Νεολαίας του Συνασπισμού, φίλες και φίλοι,
η εικόνα του Φεστιβάλ της Νεολαίας του Συνασπισμού στη Θεσσαλονίκη, είναι ένα αισιόδοξο μήνυμα αγώνα. Σε εποχές δύσκολες και σκοτεινές, η μαζική παρουσία νέων ανθρώπων, αλλά και αριστερών από όλες τις γενιές, δείχνει ότι ο κόσμος που δεν το βάζει κάτω που δεν παραιτείται από τους αγώνες, που δεν ενδίδει στον φόβο και την απογοήτευση, είναι πραγματικά πάρα πολύς. Κόσμος που σκέφτεται, που συζητά, που ανταλλάσσει εμπειρίες, που αγωνίζεται. Κόσμος που επιμένει να διεκδικεί το δικαίωμά του στην χαρά, την αξιοπρέπεια, την αισιοδοξία. Κόσμος που αναζητά μια διέξοδο από την σημερινή κατάσταση, προς εντελώς διαφορετική κατεύθυνση. Κόσμος που συνειδητοποιεί ότι η δύναμη να αλλάξουμε τα πράγματα βρίσκεται στα χέρια μας. Βρίσκεται στους μαζικούς ενωτικούς αγώνες.
Αρκεί να το συνειδητοποιήσουμε.
Από εδώ, από την Θεσσαλονίκη, αλλά και από την Αθήνα την ερχόμενη εβδομάδα, πρέπει να στείλουμε ένα μήνυμα σε ολόκληρη την κοινωνία, και ιδιαίτερα στις νεώτερες γενιές. Μπορούμε να τους σταματήσουμε. Μπορούμε να αντισταθούμε στην λεηλασία, τον φόβο και τον εκβιασμό. Μπορούμε να γκρεμίσουμε τους τοίχους που χτίζουν γύρω μας και να ανοίξουμε νέους εναλλακτικούς δρόμους. Την ιστορία δεν τη γράφουν οι ισχυροί, τη γράφουν οι λαοί. Την γράφουν οι κοινωνικοί και πολιτικοί αγώνες. Και τώρα οι αγώνες αυτοί είναι ο μόνος δρόμος για να ξελασπώσουμε το μέλλον.
Συντρόφισσες και Σύντροφοι
Η χώρα μας έχει κλείσει ενάμιση χρόνο δεσμευμένη στην τρόικα και στην πολιτική των διαδοχικών Μνημονίων.

Η κατάσταση στην οποία βρίσκεται η ελληνική κοινωνία, θα ήταν αδιανόητη το προηγούμενο διάστημα, ακόμα και για τους πιο απαισιόδοξους ή για τους πιο κυνικούς αναλυτές. Και όμως. Σήμερα τα αδιανόητα συμβαίνουν.
Η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας εξωθείται στην μαζική ανεργία, τη φτώχεια και την ανασφάλεια. Το κοινωνικό κράτος -υγεία, παιδεία, ασφαλιστικό σύστημα - κοινωνική πρόνοια- κατεδαφίζεται ολοκληρωτικά.Και κάθε προοπτική να αντιμετωπίσει η χώρα την κρίση με ένα εναλλακτικό σχέδιο ανάπτυξης υπονομεύεται συστηματικά και για πολλά χρόνια. Η «καμένη γη», την οποία παραλάμβαναν ο ένας εταίρος του δικομματισμού από τον άλλον σε όλες τις προηγούμενες κυβερνητικές εναλλαγές, σήμερα δεν είναι πια ρητορικό σχήμα λόγου. Είναι η πραγματικότητα.
Μια πραγματικότητα που όσο προχωράει ο καιρός, γίνεται ολοένα και πιο σκοτεινή ολοένα και πιο αβέβαιη. Κανείς δεν ξέρει πως θα είναι η ζωή του σε ένα χρόνο, αν δεν αλλάξει κάτι. Αν συνεχίσουμε να τους ανεχόμαστε να μας κυβερνάνε με συνεχείς εκβιασμούς και με συνεχή νέα μέτρα προκειμένου να μας σώσουνε.Αν δεν τους πούμε κάποια στιγμή : Ευχαριστούμε πολύ δεν τη θέλουμε τέτοια σωτηρία που μας προσφέρετε.
Εμείς, συντρόφισσες και σύντροφοι, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, δεν το μάθαμε πέρσι τον Απρίλιο. Το ξέραμε και από παλιότερα. Είναι αυτοί που οδήγησαν στην Αργεντινή στην κατάρρευση και τη χρεοκοπία. Είναι αυτοί που έσπευσαν να βοηθήσουν αναπτυσσόμενες χώρες, μειώνοντας τις δαπάνες υγείας όπου υπήρχαν αρρώστιες και παιδική θνησιμότητα. Βάζοντας δίδακτρα στα σχολεία όπου υπήρχε αναλφαβητισμός. Και δημιουργώντας ύφεση όπου υπήρχε φτώχεια και ανεργία.
Αυτή είναι η συνταγή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Αρπαγή του δημόσιου πλούτου, κάθε είδους σκληρά μέτρα σε βάρος των αδύναμων και ύφεση. Ύφεση ώστε να καταστραφούν εργατικά δικαιώματα και μεσαία τάξη. Είπαμε λοιπόν από την πρώτη στιγμή και σε όλους τους τόνους ότι η κυβέρνηση, καλώντας το ΔΝΤ και το διευθυντήριο των Βρυξελλών να μας σώσουν, διέπραξε ένα τεράστιο έγκλημα.Και σήμερα έχουμε δικαιωθεί απόλυτα.
Το πρόβλημα δεν είναι απλώς ότι η πολιτική που εφαρμόστηκε αποτυγχάνει στον έλεγχο του χρέους και του ελλείμματος. Το πρόβλημα είναι ότι μας φέρνει διαρκώς και σε χειρότερη θέση. Και κάθε φορά που τα μέτρα κοινωνικής κατεδάφισης αποδεικνύονται αναποτελεσματικά, έρχονται νέα μέτρα, ακόμα πιο σκληρά. Για να οδηγήσουν με τη σειρά τους σε νέα επιδείνωση, έτσι ώστε να χρειαστούν ακόμα σκληρότερα μέτρα. Φαύλος Κύκλος.
Αλλά με τεράστιο κοινωνικό κόστος, αφού είναι οι ίδιοι κάθε φορά που καλούνται να πληρώσουν, που εκβιάζονται, που πιέζονται, ενώ παράλληλα έχουν χάσει και τις δουλειές και το εισόδημα τους. Τώρα πια κανείς δεν κάθεται να περιμένει την αποτυχία των μέτρων. Μόλις τα ανακοινώσουν, αμέσως μετά ανακοινώνουν και τα επόμενα. Τις τελευταίες δύο εβδομάδες αυτό ακριβώς παρακολουθούμε.
Η κυβέρνηση παριστάνει την άσχετη με το πρόβλημα. Ρίχνει τις ευθύνες πότε στη Νέα Δημοκρατία, πότε στους δημόσιους υπάλληλους και πότε στους έλληνες που ξόδευαν αλόγιστα χωρίς να δουλεύουν ανάλογα. Αφήνει φυσικά έξω τους έχοντες και κατέχοντες, και την εγχώρια διαπλοκή, που θησαύρισαν όλα αυτά τα χρόνια, λεηλατώντας το δημόσιο χρήμα. Ξεχνάει ότι την εποχή της υποτιθέμενης ανάπτυξης, το πολιτικό χρήμα, που είναι χρήμα των φορολογουμένων κυκλοφορούσε κατά εκατομμύρια σε βαλίτσες. Προσπερνά την τεράστια φοροδιαφυγή και φοροαπαλλαγή των οικονομικά ισχυρών, που δημιούργησε τα ελλείμματα και βούλιαξε στο χρήμα τις τράπεζες της Ελβετίας.
Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Το πιο εξοργιστικό είναι ότι και μπροστά στην σημερινή κατάσταση, η κυβέρνηση βγάζει την ουρά της απ’έξω. Ζητάει ενότητα, υπευθυνότητα και συσπείρωση για να βγούμε από τη δύσκολη θέση. Από ποια θέση; Από την θέση που αυτοί οι ίδιοι μας οδήγησαν, παραποιώντας, όπως αποδεικνύεται τα στατιστικά στοιχεία.
Από την θέση που οι ίδιοι μας οδήγησαν, διευκολύνοντας τους κερδοσκόπους να οργανώνουν μαζικές επιθέσεις σε βάρος των ομολόγων του ελληνικού δημοσίου.
Από την θέση που οι ίδιοι μας οδήγησαν αρνούμενοι να διευρύνουν τον δανεισμό, όταν είχαν τη δυνατότητα, ή αναζητώντας εναλλακτικές πηγές δανεισμού.
Από την θέση που οι ίδιοι μας οδήγησαν, γυρνώντας στα ευρωπαϊκά συμβούλια και στα οικονομικά φόρα, και λέγοντας ότι η χώρα μας είναι διεφθαρμένη, και βουλιάζει σαν τον Τιτανικό.
Και τώρα ζητάνε από τον απελπισμένο κόσμο στήριξη. Από τον κόσμο που οι ίδιοι εξαπάτησαν λεηλάτησαν και από πάνω ειρωνεύτηκαν. Τι να τους πει κάνεις;
Οι άνθρωποι αυτοί, αφού χρησιμοποίησαν κατά κόρο την σοσιαλιστική ρητορική για να κερδίσουν τις εκλογές, αφού υποσχέθηκαν προοδευτική αναδιανομή, ενίσχυση των ασθενέστερων, στροφή στην πραγματική οικονομία, γύρισαν την επόμενη μέρα στην πραγματική τους θρησκεία. Τον θατσερισμό. Και αυτόν προσκυνούν από τότε, ακόμα και σε πείσμα της πραγματικότητας. Της πραγματικότητας που λέει ότι δεν μπορείς να βγάλεις μια οικονομία από την κρίση, βουλιάζοντας την στην ύφεση.
Ότι δεν μπορείς να σώσεις μια χρεοκοπημένη οικονομία, δίνοντας διαρκώς νέα βαριά, υψηλότοκα δάνεια και με την προϋπόθεση με αυτά να χρηματοδοτείς τα προηγούμενα χρέη και τους τόκους και όχι την απασχόληση, την κοινωνική συνοχή, και την πραγματική οικονομία.
Είναι έτοιμη να παρουσιάζουν τη λιτότητα μιας δεκαετίας ως ευλογία, τη χρεοκοπία τους ως επιτυχία. Όταν εμείς τους λέγαμε ότι το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο και πρέπει να κουρευτεί για να αποφύγουμε τη λιτότητα, μας έλεγαν ότι επενδύουμε στην καταστροφή. Και ότι εάν καθίσουμε να μας σφάξουν η χώρα θα πλήρωνε μέχρι και το τελευταίο ευρώ.
Τώρα που όλοι καταλαβαίνουν ότι χωρίς κούρεμα δε γίνεται, θέλουν να το επιβάλλουν όχι ως δυνατότητα για μια ριζική αλλαγή πολιτικής και απελευθέρωσης πόρων για τις κοινωνικές ανάγκες, αλλά ως όρο για τη μόνιμη επιτροπεία. Για τη μόνιμη λιτότητα. Για τη μόνιμη δημοκρατική εκτροπή.
Διότι για τους φανατικούς και τους ταλιμπάν, δεν υπάρχει ούτε πραγματικότητα, ούτε λογική. Υπάρχει μόνο αυτό που γράφουν τα ιερά κείμενα του νεοφιλελευθερισμού, ακόμα και αν η πραγματικότητα τα έχει διαψεύσει σε ολόκληρο τον πλανήτη. Ακόμα και σήμερα επιμένουν ότι αυτή η πολιτική μπορεί να οδηγήσει σε κάποιο είδους μεταφυσικής ανάπτυξης.
Ανάπτυξη, όμως για ποιους; Γι αυτούς που δεν θα έχουν δουλειά; Για αυτούς που θα έχουν δουλειά, αλλά δεν θα έχουν μισθό; Γι αυτούς που κλείνουν τις μικροεπιχειρήσεις και τα μαγαζιά τους; Γι αυτούς που δεν θα έχουν σύνταξη; Για αυτούς που δεν θα έχουν σχολεία και πανεπιστήμια να σπουδάσουν τα παιδιά τους;
Ανάπτυξη χωρίς δημόσια νοσοκομεία, χωρίς κοινωνική αλληλεγγύη, χωρίς συγκοινωνίες και δημόσιες υποδομές; Ανάπτυξη χωρίς δημόσιες επενδύσεις και χωρίς φορολόγηση του πλούτου;
Που υπάρχει αυτή η ανάπτυξη και δεν το ξέρουμε;
Και αν έρθει η ανάπτυξη για κάποιες μερίδες του κεφαλαίου, βασισμένη στην εξευτελισμένη εργασία, την ανύπαρκτη φορολογία και την περιβαλλοντική καταστροφή, ποιο θα είναι το κοινωνικό της όφελος;
Συντρόφισσες και Σύντροφοι
Αυτό που δεν υπολόγισε η κυβέρνηση, ή αυτό που θέλησε να αγνοήσει βάζοντας το κεφάλι της στην άμμο, είναι εδώ μπροστά της. Είναι ένα κίνημα κοινωνικής αντίστασης, που δυναμώνει συνεχώς, σε μαζικότητα και σε ένταση. Είναι οι άνθρωποι που υπερασπίζονται τα εργασιακά και κοινωνικά τους δικαιώματα. Είναι οι άνθρωποι που βρίσκονται αντιμέτωποι με τον εφιάλτη της ανεργίας και της φτώχειας.Είναι οι εκατοντάδες χιλιάδες των αγανακτισμένων που τρόμαξαν ήδη μια φορά την κυβέρνηση και την τρόικα.Είναι τα κινήματα αλληλεγγύης και αξιοπρέπειας, στις γειτονιές. ΚΑΙ τώρα πια είναι και οι άνθρωποι που αντιστέκονται σε αυτή την πολιτική γιατί δεν μπορούν να την σηκώσουν στην πλάτη τους.
Τα μέτρα αποτυγχάνουν όχι γιατί δεν υπάρχει βούληση της κυβέρνησης, ούτε γιατί δεν υπάρχει συναίνεση από την κοινωνία. Ούτε γιατί τα υπονομεύει ο ΣΥΡΙΖΑ. Αποτυγχάνουν γιατί ο κόσμος έχει στεγνώσει. Έχει εξαντλήσει την δυνατότητα του να συνεισφέρει σε ένα πιθάρι χωρίς πάτο.
Και αυτή την πραγματικότητα, τόσο η κυβέρνηση όσο και η τρόικα, αρνούνται πεισματικά να την λάβουν υπόψη τους. Προτιμάνε να εξαντλούνται σε μαραθώνιες τηλεδιασκέψεις, προσπαθώντας να φορτώσουν ο ένας στον άλλο την αποτυχία.Αλλά δεν μπορούν για πολύ να κλείνουν τα μάτια. Η πραγματικότητα είναι αμείλικτη.Αυτή η πραγματικότητα είναι που θα τους πάρει και θα τους σηκώσει. Και η στιγμή αυτή δεν είναι μακριά.
Η νεολαία δίνει για μια φορά ακόμα το δικό της παρόν στα μέτωπα των κοινωνικών αντιστάσεων.
Το δημόσιο πανεπιστήμια και το δημόσιο σχολείο βρίσκονται στο επίκεντρο των στόχων της κοινωνικής κατεδάφισης. Και είναι εύλογο το γιατί. Για τους μουλάδες του νεοφιλελευθερισμού, οι κοινωνικές δαπάνες για την παιδεία είναι αντιπαραγωγικές. Είναι πεταμένα λεφτά. Το να έχει ο νέος άνθρωπος πρόσβαση σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης ανεξάρτητα από την κοινωνική του θέση και την οικονομική κατάσταση της οικογένειας του, είναι οπισθοδρόμηση.
Γι αυτούς πρόοδος είναι το πανεπιστήμιο - επιχείρηση. Που θα έχει δίδακτρα, θα εξαρτάται από οικονομικά συμφέροντα, που θα λειτουργεί ως επιχείρηση, με μάνατζερ διευθυντές και πελάτες φοιτητές. Αυτή είναι η ιδέα που προωθείται.
Και για να προωθηθεί, πρέπει να υπάρξει ένας νόμος που εκχωρεί την διοίκηση των πανεπιστημίων σε ανθρώπους έξω από την πανεπιστημιακή κοινότητα. Αυτός ακριβώς είναι ο νόμος Διαμαντοπούλου. Η φοιτητική κοινότητα, καθηγητές και φοιτητές, έχουν καταλάβει πολύ καλά, ότι εδώ δεν κρίνονται οι παραμορφώσεις και τα προβλήματα του πανεπιστημίου. Κρίνεται ο δημόσιος χαρακτήρας του. Κρίνεται η υπαρξή του.
ΚΑΙ τις μέρες αυτές, το δημόσιο πανεπιστήμιο είναι στο πόδι. Η νέα γενιά επανέρχεται στο προσκήνιο για μια φορά ακόμα, μετά τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις που απέτρεψαν την κατάργηση του άρθρου 16. Μόνο που τώρα τα πράγματα είναι πιο κρίσιμα. Η νέα γενιά, το πιο ζωντανό και ενεργητικό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας πρέπει να μπει τώρα στην πρωτοπορία των κοινωνικών αγώνων κατά του Μνημονίου.
ΚΑΙ η απόφαση του να το καταφέρει είναι ορατή. Στις μαζικές διαδηλώσεις, στον ριζοσπαστισμό των κινητοποιήσεων, στον προβληματισμό που εκφράζεται στις εσωτερικές κινηματικές διαδικασίες. Ολόκληρη η κοινωνία πρέπει να συμπαρασταθεί στον αγώνα αυτόν, για την υπεράσπιση ενός κατακτημένου δημόσιου αγαθού όπως η γνώση. Το κίνημα στα Πανεπιστήμια είναι κομμάτι του τεράστιου μαζικού κινήματος κοινωνικής αντίστασης και κάθε νίκη του, φέρνει πιο κοντά τον στόχο, την απαλλαγή από το Μνημόνιο και την εφιαλτική πολιτική της σημερινής κυβέρνησης.
Αλλά η νεολαία δεν είναι παρούσα μόνο στους φοιτητικούς και εκπαιδευτικούς αγώνες. Οι νέοι άνθρωποι σήμερα δεν ζουν μόνο το αδιέξοδο στο σχολείο ή το πανεπιστήμιο. Βιώνουν πρώτα από όλα την ασφυκτική οικονομική πίεση στην οικογένεια. Και πέρα από αυτό, βιώνουν το αδιέξοδο στο μέλλον και τη ζωή τους.
Πως μπορεί κανείς να αυτονομηθεί από το σπίτι του και να ξεκινήσει τη δική του ζωή όταν η παραγωγική δυνατότητα της χώρας καταστρέφεται συστηματικά; Όταν η ανεργία ξεπερνά το 20 και τραβάει για ψηλότερα; Όταν η μόνη ελπίδα τους για δουλειά είναι με μισθό 20% χαμηλότερο από τον ελάχιστο προβλεπόμενο; Όταν οι εργοδότες μπορούν να απολύουν όποιον θέλουν και όποτε θέλουν; Όταν η δουλειά αυτή δεν θεμελιώνει κοινωνικά και ασφαλιστικά δικαιώματα, ούτε μετά από 40 χρόνια πλήρους απασχόλησης;
Και έτσι, τόσες δεκαετίες μετά το 50, ξαναβρισκόμαστε μπροστά στην επιλογή της μετανάστευσης.
Πρέπει και μπορούμε λοιπόν να ανοίξουμε ένα άλλο προοδευτικό δρόμο. Δεν είναι αυτό μέλλον μας, ούτε αυτή η ζωή που ονειρευόμαστε να ζήσουμε.Και δεν θα τους χαρίσουμε τα όνειρά μας, ούτε θα τους δώσουμε εγγυήσεις για τα δάνειά τους την ίδια μας τη ζωή. Το μέλλον μας ανήκει, όπως αυτή η χώρα δεν ανήκει στον κο Πόλσεν, στην κ. Λαγκάρντ, τη κ. Μέρκελ, στους κυρίους της διαπλοκής και τους μάγκες που δεν πλήρωσαν ποτέ τους φόρους που αναλογούν στα τεράστια εισοδήματα και τις περιουσίες τους.
Ανήκει σε όλους και όλες όσοι ζούμε εδώ, σπουδάζουμε εδώ, εργαζόμαστε εδώ, κάνουμε όνειρα για το μέλλον εδώ.Δε θα τους τη χαρίσουμε τη ζωή μας, τη χώρα μας, τα όνειρά μας, το μέλλον μας. Μπορούμε να ανατρέψουμε τα πράγματα. Με αγώνες, με μαζική δράση, και με την πίστη στην δύναμή μας.
ΟΙ νέοι και οι νέες της Αριστεράς πρέπει να στείλουν σε ολόκληρη την κοινωνία το σύνθημα που τόσο εύστοχα αποτυπώνεται στις αφίσες του Φεστιβάλ. Να γυρίσουμε τον κόσμο ανάποδα.
Συντρόφισσες και Σύντροφοι
Η τελευταία γραμμή της κυβέρνησης είναι ότι φταίμε όλοι για την σημερινή κατάσταση. Η κοινωνία σήμερα απαντά. Αν φταίμε για κάτι είναι που σας ανεχόμαστε.
Η κυβέρνηση αυτή πρέπει να φύγει πριν μας χρεοκοπήσει. Να φύγει τώρα. Και μαζί με την κυβέρνηση αυτή, πρέπει να τελειώνουμε οριστικά με τον δικομματισμό. Ας μην ξεγελιόμαστε. Η Ν.Δ. του κου Σαμαρά, επιχειρεί να διαφοροποιείται από το Μνημόνιο, επειδή θέλει να μαζέψει στο δικό της ταμείο το πολιτικό κόστος. Είναι αμφίβολο αν θα τα καταφέρει, κρίνοντας και από τις δημοσκοπήσεις. Διότι όλος ο κόσμος ξέρει πια ότι αν ποτέ ξαναγίνει εξουσία η Ν.Δ., δεν θα διαφέρει σε τίποτα από την σημερινή κυβέρνηση.
Άλλωστε ψήφισε τον πυρήνα του μνημονίου που είναι η διάλυση της εργασίας, της ασφάλισης και οι ιδιωτικοποιήσεις. Στα ίδια κέντρα εξουσίας θα απολογείται και τα ίδια ακριβώς συμφέροντα θα υπηρετεί.
¨Ήδη το κάνει, όσο και αν προσπαθεί να κρυφτεί. Η πρόταση για εργασιακή εφεδρεία, δηλαδή για κύμα μαζικών σταδιακών απολύσεων στο δημόσιο, είναι πρόταση του κ. Σαμαρά.
Το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου σε εξευτελιστικές τιμές, έχει την αμέριστη στήριξη της Νέας Δημοκρατίας. Για την ολοκληρωτική καταστροφή των εργασιακών σχέσεων δεν έχουν πει κουβέντα. Μόνο να στοχοποιούν όσους συνδικαλιστές που αντιστέκονται ξέρουν. Και τους αντιπολιτευτικούς τόνους τους υψώνουν μόνο για να ζητήσουν χαμηλότερη φορολογία στο ήδη αφορολόγητο κεφάλαιο.
Το μέλλον αυτού του τόπου δεν μπορεί να είναι πια ο δικομματισμός, σε καμιά από τις εκφράσεις του. Τον δοκιμάσαμε και τον ξέρουμε.
Το μέλλον αυτού του τόπου δεν μπορεί να είναι τα σενάρια συνεργασίας ευρύτερων δυνάμεων γύρω από το Μνημόνιο. Η κοινωνική αγανάκτηση θα τους παρασύρει και θα τους τελειώσει σε ελάχιστο χρόνο.
Το μέλλον αυτού του τόπου δεν μπορεί να είναι ούτε κάποιοι τεχνοκράτες που συνομιλούν απευθείας με τους τραπεζίτες και τα διεθνή οικονομικά κέντρα. Ούτε οι αθλιότητες του ακροδεξιού Καρατζαφέρη που ζητά να μας κυβερνάει ένας δικαστικός και σε λίγο ένα συνταγματάρχης. Θα βουλιάξουν μέσα στην κοινωνική κατακραυγή.
Το μέλλον βρίσκεται στην απαλλαγή από τα Μνημόνιο και τους πρόθυμους εκφραστές του. Το μέλλον βρίσκεται σε ένα εναλλακτικό σχέδιο για έξοδο από την κρίση.
Και αυτό το εναλλακτικό σχέδιο μπορεί να μπει μπροστά από έναν νέο συνασπισμό εξουσίας με επίκεντρο την αριστερά, τη ριζοσπαστική οικολογία, τις δυνάμεις που αποστασιοποιούνται από το ΠΑΣΟΚ του μνημονίου, καθώς και όλους όσοι αγωνίζονται κατά του Μνημονίου. Ένα εναλλακτικό σχέδιο που θα προχωρήσει, στηριγμένο σε μια πλατειά κοινωνική συμμαχία και στη δυναμική των κινημάτων.
Συντρόφισσες και Σύντροφοι.
Απέναντι στην προσπάθεια κατατρομοκράτησης της κοινωνίας, και στις κραυγές για χρεωκοπία και κοινωνική καταστροφή, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει καταθέσει έγκαιρα την εναλλακτική του πρόταση. Είναι μια πρόταση τεκμηριωμένη και ρεαλιστική.
Είναι όμως και κάτι παραπάνω. Είναι η μοναδική διέξοδος που υπάρχει αυτή τη στιγμή για να σπάσουμε τον φαύλο κύκλο της ύφεσης και ανοίξουμε ξανά την κοινωνική προοπτική.
Η πρόταση αυτή συνοψίζεται σε πέντε άξονες. Και με πολύ απλά λόγια οι άξονες αυτοί είναι:
1. Άξονας πρώτος: Η οριστική απαλλαγή από τα Μνημόνια και από το φαύλο κύκλο της ύφεσης. Η αντικατάσταση του μνημονίου με ένα πρόγραμμα αντίθετης αναδιανομής του πλούτου, από τα πάνω προς τα κάτω με στόχο το πρωτογενές πλεόνασμα σε συνδυασμό με τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης.
2. Άξονας Δεύτερος: Η επιθετική αναδιαπραγμάτευση του χρέους. Δηλαδή αυτό που η σημερινή κυβέρνηση αρνείται να κάνει, και το πληρώνει ολόκληρη η κοινωνία.
3. Άξονας Τρίτος: Η άμεση κοινωνικοποίηση του τραπεζικού τομέα, ο οποίος σήμερα χρηματοδοτείται και ενισχύεται από το κοινωνικό σύνολο.
4. Με τα πλεονεκτήματα που μας δίνουν οι τρεις πρώτοι άξονες, μπορεί να λειτουργήσει ο τέταρτος. Η εναλλακτική στρατηγική για την ανάπτυξη. Με επίκεντρο τις κοινωνικές ανάγκες και όχι τις διαθέσεις και τις κερδοσκοπικές προτεραιότητες του κεφαλαίου. Με ανασυγκρότηση των παραγωγικών κλάδων, επένδυση στην σταθερή και μόνιμη απασχόληση, ενίσχυση της πραγματικής οικονομίας. Αλλά το σημαντικό: όλα αυτά ενταγμένα σε μια ολοκληρωμένη επεξεργασία εναλλακτικής αναπτυξιακής στρατηγικής, με βάση τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας μας.
5. Τελευταίος άξονας αλλά εξαιρετικά καθοριστικός: Η στήριξη των πιο αδύναμων κοινωνικών στρωμάτων. Η προοδευτική αναδιανομή του πλούτου, η διασφάλιση των δημόσιων αγαθών και η διεύρυνση του κοινωνικού κράτους.
Δεν ξεχνάμε ότι η πάλη για ένα εναλλακτικό σχέδιο δεν εξαντλείται στα εθνικά πλαίσια. Είναι πάλη για την ανατροπή της σημερινής νεοφιλελεύθερης αρχιτεκτονικής του ευρώ.Είναι πάλη για την αλλαγή των συσχετισμών σε ολόκληρη την Ευρώπη. Είναι πάλη για την χειραφέτηση της Ευρώπης από το κεφάλαιο και τους κερδοσκόπους.Είναι πάλη για μια νέα, δημοκρατική και κοινωνική Ευρώπη.
Και επομένως είναι πάλη που πρέπει να την δώσουμε χέρι χέρι με τους υπόλοιπους ευρωπαίους εργαζόμενους. Στην Πορτογαλία. Στην Ιρλανδία,. Στην Ισπανία και την Ιταλία. Στη Γαλλία και τη Γερμανία. Παντού.
Η δύναμή μας είναι στην ενότητα και την αλληλεγγύη. Όχι στον απομονωτισμό και την περιχαράκωση.
Συντρόφισσες και Σύντροφοι.
Η αντεπίθεση της κοινωνίας έχει ήδη ξεκινήσει.
Είναι υποχρέωσή μας να συμβάλλουμε με όλες μας τις δυνάμεις, στο να είναι η αντεπίθεση αυτή αποτελεσματική. Δεν πάει άλλο. Δεν υπάρχει διέξοδος προς τα εκεί που μας οδηγεί η κυβέρνηση και η τρόικα. Ούτε από εκεί μπορούμε να περιμένουμε έλεος και κοινωνική ευαισθησία.
Πρέπει να μας φοβηθούν. Πρέπει να φύγουν. Πρέπει να ανοίξουμε τους νέους δρόμους. Και πρώτα από όλα, πρέπει να μπολιάσουμε το κίνημα των κοινωνικών αντιστάσεων με αυτοπεποίθηση και αισιοδοξία.
Αυτοπεποίθηση και αισιοδοξία σαν αυτή που εκπέμπεται από αυτήν εδώ την γιορτή.
Ας στείλουμε στην κοινωνία το μήνυμα: Είμαστε πιο δυνατοί από αυτούς. Έχουμε το δίκαιο και την αλήθεια με το μέρος μας.
Μπορούμε να νικήσουμε.
Μπορούμε να γυρίσουμε τον κόσμο ανάποδα.
Γεια σας!

4 Απρ 2011

NON PASSARAN!!...


...του Βασίλη Μουλόπουλου, Βουλευτή Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ

Αν η πολιτική της λιτότητας ήταν ένα μικρό μεν φάρμακο αλλά αποτελεσματικό, ικανό να θεραπεύσει  "πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν" της οικονομικής κρίσης, όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση, τότε θα παίρναμε όλοι μια βαθιά ανάσα και θα το καταπίναμε.
Έλα όμως που το φάρμακο χορηγείται μόνο στους εργαζόμενους. Ότι η θεραπεία επιβάλλεται μόνο στις αδύναμες τάξεις και ομάδες. Οι πλούσιοι, οι τραπεζίτες, οι μεγαλοεπιχειρηματίες, εξαιρούνται.
Γιατί; Η ερώτηση είναι ρητορική. Η απάντηση προφανής: η λιτότητα των φτωχών κάνει καλό στους πλούσιους. Και η κυβέρνηση την επιβάλλει, όχι για να σώσει την πατρίδα, αλλά για να σώσει την πατρίδα των πλουσίων.
Κι αυτό δεν χρειάζεται να είναι κάποιος οικονομολόγος για να το καταλάβει. Αρκεί να δει τα αποτελέσματα της θεραπείας, ιστορικά: Σκοτώνει τον ασθενή. Προκαλεί οικονομική καταστροφή, βία, αυταρχισμό.
Αυτή είναι η αλήθεια, όχι επειδή το λέει ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά επειδή το λέει η Ιστορία.
Και είναι πλέον εμφανές, μετά τις ντιρεκτίβες της πρόσφατης Συνόδου Κορυφής για το Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας -που έγινε Σύμφωνο για το Ευρώ για να μας ζαχαρώσει το χάπι- ότι ένα πράγμα έχουν ξεκάθαρο στο μυαλό τους τα ισχυρά οικονομικοπολιτικά κέντρα εξουσίας της Ευρώπης: Η Κρίση είναι μια μεγάλη ευκαιρία για νέα μεγάλα κέρδη. Η καταστροφή εκατομμυρίων ανθρώπινων ζωών, θα είναι δημιουργική για το κεφάλαιο.
Αυτό είναι το αύριο, ο νέος θαυμαστός κόσμος που ετοιμάζουν. Αυτό είναι το πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης. Όχι η κοινωνική πρόοδος, η εργασία, η παιδεία, η υγεία, η κατοικία για όλους. Όχι η εξάλειψη της φτώχειας και των ανισοτήτων. Όλα αυτά, είναι αναχρονιστικές ουτοπίες κάποιων παλαιολιθικών αριστερών. Αυτά είναι ουτοπίες του ΣΥΡΙΖΑ.
Όχι! Το θαυμαστό μέλλον της Ελλάδας είναι η ανταγωνιστικότητα. Η ανταγωνιστικότητα είναι το νέο όραμα της Σοσιαλιστικής Κυβέρνησής μας, και του Προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς πρωθυπουργού μας, για την Ελλάδα του 21ου αιώνα. Η ανταγωνιστικότητα είναι ο νέος Θεός της Ελλάδας, στον οποίο καλούμαστε να  θυσιάσουμε εργασία, μισθούς, κοινωνική προστασία, δημόσιο πλούτο. Που καλούμαστε να θυσιάσουμε ανθρώπινες αξιοπρέπειες και ζωές. Που καλούμαστε να θυσιάσουμε, όπως ο Αβραάμ, τα παιδιά μας.
Είναι θυσία χωρίς αντίκρισμα. Δεν θα δώσει λύση στην κρίση. Θα την επιδεινώσει. Αλλά θα δημιουργήσει νέες τεράστιες περιουσίες. Με κρατικό χρήμα και με ιδιωτικοποίηση οτιδήποτε είναι δημόσιο, κοινωνικό, όλων των πολιτών. Ο Μπαλζάκ έλεγε ότι πίσω από κάθε μεγάλη περιουσία κρύβεται ένα μεγάλο έγκλημα. Η ολιγαρχία του χρήματος, εγχώρια και διεθνής, χρησιμοποιεί την κυβέρνηση Παπανδρέου σαν στρατό κατοχής, για να διαπράξει το νέο έγκλημα του κεφαλαίου.
Αυτοί που μας κυβερνούν, δεν είναι μόνο ανίκανοι και ψεύτες. Είναι επικίνδυνοι για την επιβίωση της χώρας. Είναι οι βάρβαροι μισθοφόροι που έχει προσλάβει η πλουτοκρατία για να εξαπολύσει μετωπικές επιθέσεις ενάντια στο λαό. Μια επέλαση κατά των κοινωνικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων, πρωτοφανή σε βιαιότητα, που θα επιτρέψει στους περίφημους επενδυτές να κάνουν πλιάτσικο στους δρόμους, στην ενέργεια, στο νερό, στις παραλίες και τα νησιά, στην υγεία και στην παιδεία και στις συντάξεις. Που θα παραδώσει το κράτος, τη χώρα, τους πολίτες, στην ιδιωτική πρωτοβουλία.
Σε αυτή την οικονομία του Συμφώνου Ανταγωνιστικότητας, η εργασία θα είναι πολυτέλεια, οι εργαζόμενοι μιας χρήσης, και οι υπηρεσίες θα παρέχονται μόνο σε όσους έχουν λεφτά να τις πληρώσουν. Οι άλλοι ατύχησαν, γιατί δεν είναι ανταγωνιστικοί. Δηλαδή είναι ένα βάρος για την κερδοφορία του κεφαλαίου. Μπορούν, λοιπόν, και να πεθάνουν!
Και αυτή η αρχιτεκτονική μπορεί να στηθεί μόνο με θεσμικά πραξικοπήματα. Το σταθεροποιητικό πρόγραμμα δεν είναι κάτι το παροδικό και αναγκαίο. Είναι στρατηγική επιλογή του κεφαλαίου και γι' αυτό θα είναι μόνιμο στην μετά την κρίση αρχιτεκτονική του κεφαλαίου. Με περιορισμό των κοινωνικών, εργασιακών, συλλογικών και ατομικών δικαιωμάτων, με αυταρχικούς τρόπους διακυβέρνησης.
Το μοντέλο διακυβέρνησης που απεργάζονται τα κέντρα εξουσίας, είναι η δικτατορία της νεοφιλελεύθερης ολιγαρχίας. Και αυτό μπορεί να γίνει μόνο με μηχανισμούς καταστολής εναντίον όσων αμφισβητούν την ολιγαρχία του χρήματος και τα σχέδιά της. Όσων αμφισβητούν ότι όλα είναι εμπόρευμα που μπορεί να αποδώσει κέρδος. Όσων διαταράσσουν την εργασιακή και κοινωνική ειρήνη.
Σε αυτή τη στρατηγική καταστολής εντάσσεται η μεθοδευμένη επίθεση εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ.
Εκπρόσωποι όλου του πολιτικού φάσματος και χειραγωγητές της κοινής γνώμης, αφιερώνουν χρόνο, μελάνι και φαιά ουσία για να χτυπήσουν το ΣΥΡΙΖΑ, σε ποσοστά δυσανάλογα με τη δύναμή του.
Ένα φάντασμα πλανάται πάνω από την Ελλάδα: Το φάντασμα του ΣΥΡΙΖΑ!
Γιατί: Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ στοιχειώνει τις νύχτες και τις μέρες του συστήματος; Γιατί βλέπουν παντού ΣΥΡΙΖΑ; Γιατί απελευθερώνουν ακροδεξιούς και νεοφιλελεύθερους εφιάλτες και τους βγάζουν στο σεργιάνι της πολιτικής και της ενημέρωσης για να ξορκίσουν το φάντασμα του ΣΥΡΙΖΑ;
Για να αγωνιούν τόσοι πολλοί και τόσοι σπουδαίοι για το παρόν και το μέλλον ενός κόμματος τόσο μικρού, κάτι συμβαίνει. Για να ενδιαφέρονται να το κατεδαφίσουν, να το διαλύσουν, να το νουθετήσουν, να το εξαγοράσουν, σημαίνει ότι φοβούνται. Και αυτό είναι ένα μήνυμα αισιόδοξο για το παρόν και το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ. Σημαίνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, η ιδέα του ΣΥΡΙΖΑ, η πρόταση και η δράση του ΣΥΡΙΖΑ για μια μεγάλη κοινωνική και πολιτική συμμαχία, για μια μεγάλη, ενιαία, πολυφωνική, αντισυστημική αριστερά, κερδίζει έδαφος.
Είναι αυτό που φοβούνται: Το ανατρεπτικό μήνυμα του ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί έναν πραγματικό κίνδυνο αποσταθεροποίησης του συστήματος. Και το σύστημα, όταν αισθανθεί ότι απειλείται, δεν παίζει. Χρησιμοποιεί όλα τα μέσα, θεσμικά αλλά κυρίως εξωθεσμικά και αθέμιτα, για να εξαλείψει την απειλή. Αυτό το γνωρίζουμε καλά, και γι' αυτό περιμένουμε πολλαπλασιασμό των επιχειρήσεων πολιτικής και ηθικής εξόντωσής μας.
Θα ξεφυτρώσουν και άλλοι Πάγκαλοι. Θα χρησιμοποιηθεί το παρακράτος. Θα επιχειρηθούν προβοκάτσιες. θα κατηγορηθούμε το επόμενο διάστημα ότι είμαστε τρομοκράτες, τραμπούκοι, διαπλεκόμενοι, πράκτορες, παιδόφιλοι. Και πολλά άλλα, ων ουκ έστιν αριθμός. Οι "πολιτικά ορθοί" πολιτικοί και διαμορφωτές γνώμης, δεν θα διστάσουν να είναι "political incorrect". Να διαστρεβλώσουν γεγονότα, να κατασκευάσουν προβοκάτσιες, να  κάνουν ανίερες συμμαχίες, για να εξοντώσουν τους κακούς της αποσταθεροποίησης της εξουσίας.
Γιατί οι κακοί του ΣΥΡΙΖΑ, όταν λέμε ότι θέλουμε να αλλάξουμε το σύστημα, όταν λέμε ότι θέλουμε μια άλλη κοινωνία, μια άλλη Ελλάδα, μια άλλη Ευρώπη, ΤΟ ΕΝΝΟΟΥΜΕ. Και, τουλάχιστον, το προσπαθούμε, έστω κάνοντας λάθη. Και αυτό χαλάει το παραμύθι της συναίνεσης, των υπεύθυνων πολιτικών δυνάμεων, της σταθερής διακυβέρνησης, της κοινωνικής ειρήνης.
Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ αρνείται να εγκαταλείψει τις αδύναμες τάξεις για το καλό της πατρίδας, αρνείται να πετάξει στο σκουπιδοτενεκέ της Ιστορίας το κοινωνικό κράτος, τα εργασιακά δικαιώματα, την ανακατανομή του εισοδήματος, την οικονομία των αναγκών. Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ επιμένει στις διαχωριστικές γραμμές τους κόσμου της εργασίας με το κεφάλαιο, γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ στηρίζει τις κοινωνικές συγκρούσεις, γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ είναι με τα κινήματα ανυπακοής στις αδικίες και στις ανομίες της εξουσίας.
Γι' αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να εξοντωθεί. Η εντολή στο παρακράτος και στους πληρωμένους δολοφόνους των ΜΜΕ έχει δοθεί. Η επιχείρηση βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Αλλά το ξέρουμε, το περιμένουμε, έχουμε προετοιμασθεί. Αυτό, όχι μόνο δεν μας φοβίζει, αλλά μας κάνει πιο δυνατούς. Έχουμε την κοινωνία με το μέρος μας, και το μήνυμα που στέλνει η κοινωνία είναι: NON PASSARAN!

*Ο Βασίλης Μουλόπουλος είναι Βουλευτής Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ. Το άρθρο βασίζεται στην ομιλία του στην εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ στην Κέρκυρα την 1/4/2011


26 Μαρ 2010

Ερώτηση ΚΟ ΣΥΡΙΖΑ για τα συνθήματα των ειδικών δυνάμεων μετά την παρέλαση

27.03.2010

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον κ. Υπουργό Εθνικής Άμυνας

Θέμα: Εκφώνηση εθνικιστικών και ρατσιστικών συνθημάτων μίσους από μέλη

του σώματος των «βατραχανθρώπων» των ειδικών ενόπλων δυνάμεων

κατά τη διάρκεια της παρέλασης για την επέτειο της 25ης Μαρτίου στην

Αθήνα.

Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής παρέλασης για τη γιορτή της 25ης Μαρτίου στην Αθήνα, μέλη των ειδικών ενόπλων δυνάμεων αφού πέρασαν από την πλατεία Συντάγματος όπου βρίσκονταν οι εξέδρες της στρατιωτικής και πολιτικής ηγεσίας και κατευθυνόμενοι προς την Πανεπιστημίου, άρχισαν να φωνάζουν συνθήματα μίσους εναντίον των γειτόνων λαών. Αυτό έχει αποτυπωθεί σε βίντεο, ενώ δημοσιεύτηκε και στον ημερήσιο Τύπο.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα τα συνθήματα «υποκινούνταν» και «ενορχηστρώνονταν» από άντρες με πολιτικά οι οποίοι βρίσκονταν μεταξύ των ανθρώπων που είχαν έρθει να παρακολουθήσουν την παρέλαση.

Με βάση τα παραπάνω καθώς και με το γεγονός ότι παρόμοια περιστατικά έχουν ξαναδεί το φως της δημοσιότητας, ενώ παράλληλα η φημολογία για τον τρόπο εκπαίδευσης και λειτουργίας των ειδικών ενόπλων δυνάμεων βρίθει από αναφορές για συμπεριφορές εθνικιστικού παροξυσμού και καλλιέργειας αισθημάτων μίσους,

ερωτάται ο κ. Υπουργός

1. Επιβεβαιώνει το καταγγελλόμενο γεγονός; Αν ναι, σε τι ενέργειες θα προβεί ούτως ώστε να επιμερισθούν ευθύνες και να ελεγχθούν όσοι ενέχονται και ευθύνονται;
2. Τι μέτρα προτίθεται να υιοθετήσει και να εφαρμόσει ώστε να αποτραπεί η εμφάνιση τέτοιων περιστατικών και στο μέλλον;
3. Γνωρίζει τον τρόπο και το «κλίμα» της εκπαίδευσης αυτών των σωμάτων; Μπορεί να διαβεβαιώσει ότι δεν έχει αναπτυχθεί δραστηριότητα νεοφασιστικών και ρατσιστικών ομάδων στις Ένοπλες Δυνάμεις;

Οι ερωτώντες Βουλευτές

Θοδωρής Δρίτσας

Α΄ Πειραιά και Νησιών

Ηρώ Διώτη

Λάρισας

Βασίλης Μουλόπουλος

Επικρατείας

12 Μαρ 2010

Χώρα και πολιτισμός με βάθος δεν φοβάται κανέναν ξένο...

Η ομιλία του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Γρηγόρη Ψαριανού στην Βουλή για το ζήτημα της Ιθαγένειας (από τα πρακτικά της Βουλής)

Το λόγο έχει ο κ. Γρηγόρης Ψαριανός για έξι λεπτά.
ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ: Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Θέλω να με συγχωρέσετε και εσείς και οι συνάδελφοι γιατί για πρώτη φορά σήμερα δεν φοράω γραβάτα και κουστούμι και ήρθα με ξεκούμπωτο πουκάμισο γιατί έχω ένα μπλουζάκι που λέει “New York”.
Δεν είμαι φίλος των Αμερικανών, ξέρετε, ούτε πράκτορας του Σόρος. Δεν είμαι καθόλου φίλος των Αμερικανών, αλλά στη Νέα Υόρκη δεν υπάρχει ούτε ένας Αμερικανός διότι η καθιστή αρκούδα πέθανε, δολοφονήθηκε. Ο άγριος βούβαλος απαλλοτριώθηκε, δεν υπάρχει Αμερικανός στη Νέα Υόρκη και σε όλη την Αμερική. Είναι Έλληνες, Πορτορικάνοι, Ιταλοί, Πολωνοί, Τούρκοι, Αλβανοί, μπερδεμένοι, αγνώστου πατρός και μητρός, Αφρικανοί, Ουζμπέκοι, Αζέριοι και είναι Αμερικανοί πολίτες.
Με υπερηφάνεια κουνάνε την αμερικανική σημαία και οι άλλοι Αμερικανοί, οι άλλοι ξένοι Αμερικανοί τους χειροκροτούν. Και εδώ δεν αφήνουμε τα Ελληνόπουλα που γεννήθηκαν στην Ελλάδα και που πάνε στα ελληνικά σχολεία να μιλήσουν τη μόνη γλώσσα που ξέρουν και τους αρνούμαστε τη σημαία, τη μόνη που έχουν. Γιατί αν πάνε στην Κένυα, στην Τανζανία ή στη Ζανζιβάρη δεν υπάρχουν εκεί αλλά δεν υπάρχουν ούτε εδώ, δεν υπάρχουν πουθενά, δεν ζουν. Δεν υπάρχουν, είναι μη υπαρκτά άτομα και έχουν φθάσει μέχρι το Πανεπιστήμιο. Μπορεί να διδάξουν και στα ελληνικά Πανεπιστήμια και να μην έχουν ακόμη χαρτιά.
Είναι ντροπή να μιλάμε για τα αυτονόητα. Να έχουμε αντεγκλήσεις και διαξιφισμούς για πράγματα που, στην κοινή λογική του ανθρώπου, του ανθρώπινου ζώου έχουν λυθεί εξ ορισμού, από κτήσεως κόσμου.
Και όσοι αρέσκονται στα ελληνοπρεπή, στις δηθενιές και στα ελληνικά «παραμυθάκια» να ξέρουν ότι ο πολιούχος τους είναι ο Αίσωπος, ο εθνικός μας παραμυθάς που ήταν ξένος. Εκβράστηκε από τη βόρειο Αφρική ο Αίσωπος. Ήταν μετανάστης, λαθρομετανάστης, λαθροάνθρωπος, λαθροπαραμυθάς, λαθροέλληνας ο Αίσωπος, κύριοι παραμυθάδες.
Αυτή η λογική και αυτή η ιδεολογία, τα παιδιά της οποίας και τα εγγόνια της οποίας έρχονται πάλι σήμερα εδώ να αρνηθούν το αυτονόητο δικαίωμα είναι οι ίδιοι, τα παιδιά και τα εγγόνια αυτών που αρνήθηκαν το αυτονόητο δικαίωμα στις γυναίκες, στους νέους, στους μικρασιάτες, στους πρόσφυγες της Βορείου Ηπείρου, στους πρόσφυγες της Σοβιετίας, σε όλους τους ανθρώπους που μαζεύτηκαν εδώ. Και μπορούμε να προχωρήσουμε σε ελληνοποιήσεις ακαριαία σε ένα βράδυ εάν παίρνουν χρυσά μετάλλια μόνο, αν είναι Ολυμπιονίκες, αν είναι πρωταθλητές και ας μην ξέρουν, γρι ελληνικά και ας μην έχουν καμία σχέση με την Ελλάδα, σε ένα βράδυ τους βγάζουμε όλα τα χαρτιά και πλήρη δικαιώματα.
Θα έπρεπε να ντρεπόμαστε γι’ αυτές τις τραγικές αντιφάσεις. Και στυλοβάτες αυτής της σπέκουλας και της προπαγάνδας της άθλιας νεοδεξιάς, νεοχιτλερικής, νεοφασίζουσας που ακούμε και ανατριχιάζουμε είναι άνθρωποι που είναι θαυμαστές των Γερμανών βασιλέων της Ελλάδας. Αυτοί που έφεραν τον Όθωνα και τον στήριξαν, τους Γλίξμπουργκ, τους Γεώργιους, τους Κωνσταντίνους, τους Αλέξανδρους, τις Φρειδερίκες και τις Άννες-Μαρίες που ήταν όλοι ξένοι και έμαθαν ελληνικά με πενήντα δασκάλους και εντατικά προγράμματα για να τους κάνουμε βασιλιάδες και να καμαρώνουμε γι’ αυτούς.
Ξέρετε, εμένα οι προπαππούδες μου, ο ένας παππούς μου ήταν βασιλόφρονας, ήταν ακραίος βασιλικός. Βέβαια, βρέθηκε στον Ε.Λ.Α.Σ. με τα φυσεκλίκια, γιατί άλλοι βασιλόφρονες την είχαν κάνει για άλλες χώρες και για το Κάιρο και έκαναν την πάπια. Και ο βασιλόφρονας παππούς μου ήταν βασιλόφρονας Ελασίτης και πολέμησε τους Γερμανούς κατακτητές όταν οι ιδεολόγοι και οι στυλοβάτες αυτού του παραληρήματος και της ιδεοληψίας συνεργάζονταν με τους Τσολάκογλου, τους Μανιαδάκηδες, τους Ράλληδες και τους ταγματασφαλίτες όταν οι προπαππούδες τους ήταν συνεργάτες των Τούρκων και των κοτζαμπάσηδων και οι οποίοι ελληνοποιήθηκαν ακαριαία, αν ήταν αυτό που έπρεπε για την εξουσία και για την κρατούσα τάξη και ασφάλεια. Και έγιναν και διοικητές μονάδων και έγιναν και καπετάνιοι σε πλοία και έγιναν και αρχιστρατιωτικοί και ας ήταν Αρβανίτες, ας ήταν Τουρκόσποροι.
Ο άλλος ο παππούς μου ήταν τουρκόσπορος. Ήρθε από τη Σμύρνη, από την Τένεδο, εκβράστηκε στην Ελλάδα. Ξέρετε τι έγραφαν οι εφημερίδες οι καθημερινές και οι ακρόπολες τότε; Έγραφαν: «Να φύγει από εδώ η ξυποληταρία, οι τουρκόσποροι και οι παστρικιές, οι Σμυρνιές» να μην πω τα υπόλοιπα.
Αυτά είναι όλα γραμμένα, είναι η ίδια ιδεολογία που πέταγε τους πρόσφυγες που έχασαν τις περιουσίες και την παιδεία τους, τα ωδεία τους, τα γαλλικά τους, τη βαθιά τους ελληνική παιδεία, την έχασαν και εκφράζοντας τη θάλασσα. Όπως τώρα φουκαράδες οι οποίοι δεν είναι αποβράσματα, είναι φυγάδες γιατί δεν αντέχουν εκεί που είναι ή γιατί εκεί που είναι, είναι κόλαση. Δεν έχουν στον ήλιο μοίρα.
Υπάρχουν άνθρωποι σε αυτή τη χώρα που αγωνίστηκαν για δικαιώματα στους νέους, στις γυναίκες, στους πρόσφυγες και τώρα θα αγωνιστούν για το δικαίωμα το αυτονόητο των παιδιών που γεννιούνται στην Ελλάδα και που είναι ελληνόπουλα και είναι ντροπή να ψάχνουμε να βρούμε αν οι γονείς τους είναι νόμιμοι ή παράνομοι.
Οι παππούδες μας ήταν πρόσφυγες, οι γονείς μας ήταν λαθρομετανάστες. Στα τρένα, στα καράβια, στις βάρκες κρύβονταν για να πάνε στην Αμερική. Στο Ellis Island τους είχαν και τους έκαναν εξετάσεις.
Το «Αμέρικα Αμέρικα» του Ηλία Καζάν, να δείτε τις ταινίες, να διαβάσετε ιστορία, είστε ανιστόρητοι.
Οι συγγενείς μου στην Αμερική ήταν μετανάστες λαθραίοι.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αθανάσιος Λεβέντης): Παρακαλώ, κύριε Κιλτίδη.
Και εσείς, κύριε Ψαριανέ, κλείνετε.
ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ: Οι συγγενείς μου στην Αμερική ήταν μετανάστες λαθραίοι, ήταν λαθραίοι άνθρωποι. Και στην Αυστραλία και στην Μελβούρνη και στο Βέλγιο. Δεν υπάρχει Βέλγιο, δεν υπάρχει Βέλγος, είναι Μολούκοι, Φλαμανδοί, Βαλόνοι.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΙΛΤΙΔΗΣ: Σας παρακαλώ, σας παρακαλώ.
Δεν υπάρχει Βέλγος, δεν υπάρχει αμερικανός. Έλληνες υπάρχουν και θα υπάρξουν και άλλοι και όσοι θα είναι θα μετέχουν της ημέτερης παιδείας…
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΛΕΥΡΗΣ: Ποιας παιδείας;
ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ: …αγαπητοί κύριοι σύντροφοι. Και αφήστε τα ιδεολογήματα και τις μπούρδες γιατί η ιστορία πάει μπροστά, δεν γυρίζει πίσω.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αθανάσιος Λεβέντης): Κύριε Ψαριανέ, σας παρακαλώ να κλείσετε εδώ.
ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ: Θέλω να πω κάτι τελευταίο. Χώρα και πολιτισμός με βάθος δεν φοβάται κανέναν ξένο. Μόνο τον εαυτό της να φοβάται όταν είναι βλαμμένος.
Ευχαριστώ πολύ.

9 Μαρ 2010

Χημικά κατά πολιτών

Eρώτηση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ

Προς τους Υπουργούς Εσωτερικών Αποκέντρωσης και Ηλ. Διακυβέρνησης - Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων - Προστασίας του Πολίτη

Η χρήση των αερίων CS και CN, βασικότερων συστατικών των σύγχρονων «δακρυγόνων», από τις ΗΠΑ στον πόλεμο του Βιετνάμ ανάγκασε τον ΟΗΕ να καταλήξει στην Απόφαση 2603/16-12-1969, σύμφωνα με την οποία, μεταξύ άλλων, «καλούνται τα κράτη-μέλη να κάνουν σαφή δήλωση, ότι η απαγόρευση, που περιλαμβάνεται στο Πρωτόκολλο της Γενεύης   να έχει εφαρμογή στην πολεμική χρήση όλων των χημικών, βακτηριολογικών και βιολογικών ουσιών (συμπεριλαμβανομένων των δακρυγόνων και άλλων βλαπτικών ουσιών), όσων υφίστανται σήμερα και όσων μπορεί να αναπτυχθούν στο μέλλον».
Επιπρόσθετα βάσει της Σύμβασης του Παρισιού (1993), η οποία έχει κυρωθεί και από την Ελλάδα, η παραγωγή των χημικών ουσιών για στρατιωτικούς σκοπούς έχει απαγορευθεί.
Πώς είναι δυνατόν λοιπόν να αντιμετωπίζονται οι πολίτες μονίμως από την ΕΛ.ΑΣ και τους πολιτικούς της προϊσταμένους ως εχθροί και να χρησιμοποιείται εναντίον τους το ίδιο χημικό όπλο, που απαγορεύεται μεταξύ εμπολέμων κρατών; Πως είναι δυνατόν να υπάρχει χημικός πόλεμος ενάντια σε διαδηλωτές εργαζόμενους, συνταξιούχους, φοιτητές, μαθητές;
Επιπλέον,  η ΕΛ.ΑΣ., εκτός των χειροβομβίδων που εκτοξεύονται με τη μορφή σκόνης και νέφους, χρησιμοποιεί τη γνωστή πλέον μέθοδο της «φυσούνας», δηλαδή το σχεδόν εξ επαφής «ψεκασμό» των διαδηλωτών που εφαρμόζεται χωρίς καμιά προειδοποίηση, ως μέσο διάλυσης των διαδηλώσεων με κίνδυνο ακόμα και για την ίδια τη ζωή των διαδηλωτών.
Στη χώρα μας δυο από τα θύματα του Πολυτεχνείου το 1973, ο δικηγόρος Σπύρος Κοντομνάρης και ο ιδιωτικός υπάλληλος Δημήτριος Παπαϊωάννου, αναφέρονται στο πόρισμα Τσεβά ως θανόντες από εισπνοή υπερβολικής ποσότητας δακρυγόνων. Εξίσου επικίνδυνη αποδεικνύεται, και η χρήση των "ψεκαστηριών". Η εκτεταμένη χρήση του pepper spray στις ΗΠΑ σχετίζεται με 60 τουλάχιστον θανάτους συλληφθέντων από το 1992 μέχρι σήμερα. Οσο για το CS, ο πρώτος νεκρός από "φυσούνα" σημειώθηκε στη Βρετανία το Μάρτιο του 1996. Λεγόταν Ιμπραήμ Σέι και ήταν 29 χρονών. Οι αστυνομικοί που τον "ψέκασαν" δε γνώριζαν πως έπασχε από υπέρταση, όπως αναφέρεται σε δημοσιεύματα.   
Το αποκορύφωμα των τελευταίων ημερών ήταν η μετατροπή της διαμαρτυρίας, για τα μέτρα της Κυβέρνησης, στην Πλατεία Συντάγματος την Παρασκευή 5/03 σε πεδίο μάχης από την ΕΛ.ΑΣ και η εξοργιστική επίθεση κατά  της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ και ακόμη περισσότερο κατά του Μανώλη Γλέζου, ο οποίος επιβίωσε τόσων δεκαετιών και αγώνων, για να κινδυνεύσει από την ανιστόρητη ασχετοσύνη κάποιων πρωτοπαλίκαρων των ΜΑΤ.
Ερωτώνται  οι  κ.κ. Υπουργοί
1.    Θα σταματήσουν επιτέλους οι αστυνομικές δυνάμεις να λειτουργούν παράνομα, επιτιθέμενες με χημικά όπλα  σε πολίτες;
2.    Στις 8-12-2009 ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη είχε ανακοινώσει ότι θα απαγορευτεί η χρήση χημικών και δακρυγόνων εναντίον των διαδηλωτών στις πορείες. Για ποιο λόγο δεν έχετε πραγματώσει ακόμα τις εξαγγελίες σας και πότε σκοπεύετε να το κάνετε;
3.    Έχετε σκοπό να συμμορφωθείτε με τις διεθνείς και ευρωπαϊκές συστάσεις,  και γιατί δε λαμβάνετε υπόψη τις σχετικές  εκθέσεις του Συνηγόρου  του  Πολίτη;
4.    Θα αποδοκιμάσετε τις ενέργειες  των αστυνομικών της Βουλής που βιαιοπράγησαν χωρίς να έχουν εντολή, απ’ ότι μας ελέχθη, εναντίον των βουλευτών του  ΣΥΡΙΖΑ, προσπαθώντας να αφαιρέσουν το πανό;
5.    Θα αναζητηθούν ευθύνες για το συγκεκριμένο περιστατικό επίθεσης με χημικά ενάντια στο Μανώλη Γλέζο;
ΟΙ ΕΡΩΤΩΝΤΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ
Αλέξης Τσίπρας
Ευαγγελία Αμμανατίδου-Πασχαλίδου
Ηρώ Διώτη
Θοδωρής Δρίτσας
Φώτης Κουβέλης
Τάσος Κουράκης
Μιχάλης Κριτσωτάκης
Παναγιώτης Λαφαζάνης
Θανάσης Λεβέντης
Βασίλης Μουλόπουλος
Δημήτρης Παπαδημούλης
Νίκος Τσούκαλης
Γρηγόρης Ψαριανός

9 Φεβ 2010

Ομιλία του Προέδρου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς Αλέξη Τσίπρα στην προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση της Βουλής για τη μεταναστευτική πολιτική της χώρας

«Η ιστορία της ανθρωπότητας είναι η ιστορία των μετακινήσεων και των μεταναστεύσεων. Όσοι και όσες το αγνοούν αυτό, αγνοούν μάλλον και μεγάλο μέρος της ελληνικής ιστορίας.
Όσοι και όσες κάνουν πως το αγνοούν, απλά επενδύουν στα φοβικά σύνδρομα και δεν μιλάνε την γλώσσα της αλήθειας.
Και όσοι το αγνοούν και όσοι κάνουν πως δεν το ξέρουν, δεν μπαίνουν στον κόπο να αναζητήσουν τα αίτια του φαινομένου. Η ανάλυσή τους, η επιχειρηματολογία τους  η πολιτική τους πρόταση περιορίζεται σε όλα τα άλλα και κυρίως στις συνέπειες.
 Και οι δύο κατηγορίες έχουν προσχωρήσει πλήρως σε μία απαράδεκτη ορολογία και σε ρατσιστικά στερεότυπα. «Λαθρομετανάστες», λες και υπάρχουν λαθραίοι άνθρωποι. «Επιχειρήσεις σκούπα», λες και μιλάμε για απορρίμματα. «Στρατόπεδα συγκέντρωσης» λες και η ανθρωπότητα επέστρεψε στον πρώτο και τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.
Με λύπη μου έχω παρατηρήσει πως έχετε προσχωρήσει και εσείς κύριε πρωθυπουργέ στο πολιτικό σύστημα που χρησιμοποιεί αυτήν την ορολογία από την προεκλογική περίοδο του 2009.
Διαγράφετε και εσείς, κύριε πρωθυπουργέ, τους λόγους και τις αιτίες που οδηγούν εκατομμύρια ανθρώπους στην προσφυγιά και την μετανάστευση.
Το φαινόμενο της μετανάστευσης στη σύγχρονη μορφή του, είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση και το οικονομικό σύστημα που κυριάρχησε τα τελευταία χρόνια, έχοντας τα κέρδη πάνω από τον άνθρωπο. Οι θεοποιημένες αγορές, αυτές που σήμερα κερδοσκοπούν σε βάρος της χώρας, διαμόρφωσαν συνθήκες πολέμου, τεράστιας φτώχειας και διατροφικής κρίσης. Το αποτέλεσμα, ένα από τα αποτελέσματα, ήταν σημαντικότατα τμήματα του πληθυσμού να εγκαταλείπουν τις χώρες του λεγόμενου τρίτου κόσμου σε αναζήτηση καλύτερης τύχης.
Οι ίδιες αγορές, οι ίδιοι διεθνείς οίκοι, με τους οποίους πρέπει, όπως λέει η κυβέρνηση, να επανακτήσουμε την εμπιστοσύνη τους, ευθύνονται και για την τεράστια περιβαλλοντική υποβάθμιση και την κλιματική αλλαγή. Συγκρατήστε τον όρο «περιβαλλοντικοί πρόσφυγες». Πολύ σύντομα θα γίνει ευρύτερα γνωστός και ο αριθμός του θα είναι εξίσου μεγάλος με τα σημερινά μεταναστευτικά ρεύματα.
Η μετανάστευση αφορά όλη την Ευρώπη. Φυσικά και εκεί θριαμβεύει η ίδια υποκρισία που θριαμβεύει και στη χώρα μας. Τη ίδια ώρα που η Ευρώπη του Σαρκοζί και του Μπερλουσκόνι γίνεται ένα σιδερόφρακτο κάστρο, αναζητά 20 εκατομμύρια μετανάστες μέχρι το 2030 λόγω γήρανσης και έλλειψης εργατικών χεριών. Την ίδια ώρα που το κεφάλαιο έχει πλήρη ελευθερία διακίνησης με όλους τους νόμιμους και νομιμοφανείς τρόπους, η ελευθερία διακίνησης προσώπων περιορίζεται μόνο στους ευρωπαίους πολίτες.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, η θέση της αριστεράς για την μετανάστευση είναι η άρση των αιτιών που δημιουργούν κα γιγαντώνουν τα μεταναστευτικά ρεύματα. Αυτό σημαίνει την ήττα του νεοφιλελευθερισμού, την μείωση των ανισοτήτων και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των προσφύγων και των μεταναστών. Όχι μόνο γιατί αποτελούν τμήμα της σύγχρονης εργατικής τάξης και συγκεκριμένα του πιο ευάλωτου κομματιού της. Αλλά γιατί ο αγώνας ενάντια στον ρατσισμό, την ξενοφοβία συνδέεται με την εμβάθυνση της δημοκρατίας, βασίζεται σε αξίες οικουμενικές, την ελευθερία του ατόμου, την δυνατότητα να απολαμβάνει από κοινού και ισότιμα τα αγαθά του παραχθέντος κοινωνικού πλούτου.
Έχουν περάσει δεκαετίες από τότε που ήμασταν χώρα εξαγωγής μεταναστών. Περισσότερες από τότε που ήμασταν χώρα προσφύγων. Από το 1990 κυρίως, η Ελλάδα είναι χώρα υποδοχής μεταναστών. Με την τελευταία απογραφή του πληθυσμού, το 2001, οι αλλοδαποί  αποτελούν το 7% του πληθυσμού, με πραγματικό μεταναστευτικό πληθυσμό γύρω στο 10%. Από αυτούς, το 80% αποτελείται από  εν δυνάμει οικονομικώς ενεργά άτομα. Οι μετανάστες -εργαζόμενοι στη συντριπτική τους πλειονότητα- καταλαμβάνουν τις επισφαλείς, υψηλής εκμετάλλευσης και χαμηλών αμοιβών θέσεις εργασίας, ενώ συνεισφέρουν σχεδόν αποκλειστικά τη μισθωτή εργασία που είναι απαραίτητη στην ελληνική γεωργία.
Όλες οι νομοθετικές απόπειρες ήταν στρεβλές, αποσπασματικές και αντιμετώπισαν το φαινόμενο φοβικά. Ενίσχυσαν όλους τους μύθους πως για ότι κακό συνέβαινε σε αυτόν τον τόπο, ακόμα και για τον κακό μας τον καιρό, υπεύθυνοι ήταν οι μετανάστες. Και δυστυχώς όλες οι απόπειρες νομιμοποίησης ήταν αποκλειστικά εισπρακτικές. Παράβολα υπέρογκα, κάθε αίτηση ανανέωσης συνοδευόταν από ένα ακόμα χαράτσι. Αξίζει να σημειώσουμε πως τα έσοδα από αυτές τις διαδικασίες που αφήνουν σε ημιπαρανομία εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, είναι μεγαλύτερα από όσα φορολογούνται οι πατριώτες μας εφοπλιστές, που έχουν έδρα το Λονδίνο και κάμποσες off-shore εταιρείες κάπου στον Ειρηνικό ωκεανό.
Ο φαύλος κύκλος της νομιμότητας και της παρανομίας είναι ο ορίζοντας για την πλειονότητα των μεταναστών και των μεταναστριών που ζουν και εργάζονται στη χώρα μας. Ένας φαύλος κύκλος που επιτρέπει να ανθεί η εκμετάλλευση, τα διαμεσολαβητικά κυκλώματα, η καταναγκαστική πορνεία, η αστυνομική βία, ο παραλογισμός και η άγνοια από την πλευρά της δημόσιας διοίκησης. Μια εξωφρενική γραφειοκρατική διαδικασία εξελίσσεται εδώ και χρόνια, με διάφορα συναρμόδια υπουργεία, ενώ οι φάκελοι των μεταναστών πηγαινοέρχονται μεταξύ δήμων, υπουργείου Εσωτερικών, Δημοσίας Τάξης, νομαρχιών, με αποτέλεσμα δεκάδες χιλιάδες άδειες να εκκρεμούν.
Οι μύθοι που καλλιεργήθηκαν έντεχνα για τον κακό, κλέφτη, εγκληματία μετανάστη σκέπασαν και μερικές ακόμα αλήθειες. Ας υποθέσουμε πως πραγματοποιείται αύριο κιόλας το όνειρο των οπαδών της φυλετικής καθαρότητας και η χώρα αδειάζει από όλους τους μετανάστες. Ρωτήστε τον κ. Λοβέρδο τι θα συμβεί στα ήδη ελλειμματικά ασφαλιστικά ταμεία. Ρωτήστε την κ. Μπατζελή τι θα συνέβαινε στην ήδη καταρρέουσα αγροτική οικονομία. Ρωτήστε τον κ. Παπακωνσταντίνου ποια θα ήταν η επιδείνωση σε όλους τους μακροοικονομικούς δείκτες.
Δεν είχαμε την παραμικρή αμφιβολία  πως το πολιτικό σύστημα θα ανακάλυπτε έναν ακόμα εσωτερικό εχθρό στο πρόσωπο του μετανάστη και του πρόσφυγα. Ήμασταν απολύτως βέβαιοι πως η ακροδεξιά και τα μέσα ενημέρωσης θα έβρισκαν πεδίο δόξης λαμπρό για να ενισχύσουν εκλογικά ποσοστά και ποσοστά τηλεθέασης. Ακόμα και τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, που έβλεπαν με ικανοποίηση το φτηνό εργατικό δυναμικό να χτίζει Ολυμπιάδες, σήμερα με την οικονομική κρίση, δεν τους έχουν ανάγκη. Εκατοντάδες χιλιάδες έλληνες εργαζόμενοι βγαίνουν στην ανεργία από την «σοσιαλιστική κυβέρνηση», δημιουργούν στρατιές ανέργων που θα καλύψουν τα κενά στις «μαύρες» και επικίνδυνες εργασίες. Ακόμα και  τα «κηρύγματα μίσους» από τον άμβωνα, του Άνθιμου και άλλων μητροπολιτών, ήμασταν βέβαιοι πως θα πολλαπλασιαστούν.
Αυτό που δεν περιμέναμε όμως να συμβεί τόσο γρήγορα, ήταν η τρικομματική συναίνεση και στα κοινωνικά θέματα. Η συναίνεση στα οικονομικά θέματα ήταν ένα σοβαρό ενδεχόμενο, άλλωστε οι επιλογές ΠΑΣΟΚ, Νέας Δημοκρατίας και Λάος δεν είναι τόσο διακριτές. Δεν ήταν όμως στο ζήτημα της πολιτογράφησης και της ιθαγένειας.
Πριν δύο χρόνια, με μία συμβολική ενέργεια ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς έφερε στο προσκήνιο το ζήτημα των παιδιών που γεννήθηκαν, μεγάλωσαν και σπούδασαν στη χώρα μας και για το ελληνικό κράτος δεν υπάρχουν. Προσήλθα στο προεδρικό μέγαρο συνοδευόμενος με ένα από αυτά τα παιδιά. Όταν κάνεις τέτοιες ενέργειες, κόντρα στο πρωτόκολλο και στην κοινή γνώμη, δεν μπορείς να φανταστείς ότι θα συναντήσεις τέτοια αποδοχή από το σύνολο σχεδόν του τύπου, των μέσων ενημέρωσης και των πολιτών. Θέλω ειδικά να σταθώ στη θέρμη με την οποία υποδέχτηκαν ένα άνθρωπο χωρίς χαρτιά ο πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Στεφανόπουλος και ο νυν πρόεδρος κ. Παπούλιας.
Στο ΠΑΣΟΚ δόθηκε η ευκαιρία να κάνει μία σημαντική τομή, να αλλάξει την φιλοσοφία, να αλλάξει την αντίληψη,  για ένα θέμα που έχει ταλανίσει την ελληνική κοινωνία, όχι από χτες, αλλά σε όλο τον πολυτάραχο βίο αυτής της χώρας.
Κύριε πρωθυπουργέ, κύριε αρχηγέ της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αυτή η χώρα ήταν εθισμένη να αφαιρεί και όχι να δίνει ιθαγένεια. Ρωτήστε τους χιλιάδες δημοκράτες και κομμουνιστές πολίτες, που είχαν αυτήν την μεταχείριση από το εκδικητικό ελληνικό κράτος. Τότε το ελληνικό κράτος είχε άλλους εσωτερικούς εχθρούς να ασχοληθεί.
Στο ΠΑΣΟΚ σας δόθηκε η δυνατότητα να ανοίξετε νέους δρόμους, να σπάσετε την μονοκρατορία του δικαίου του αίματος. Χάνετε την ιστορική ευκαιρία για ένα νέο δίκαιο της ιδιότητας του πολίτη, απαλλαγμένο από αγκυλώσεις. Χάνετε την ευκαιρία για εισαγωγή στοιχείων δικαίου του εδάφους στην απόλυτη ηγεμονία του δικαίου του αίματος, χάνετε την ευκαιρία της κοινωνικής συσσωμάτωσης, που ανέφεραν μέχρι και τα επαναστατικά διατάγματα αυτού του τόπου.
Ήταν ανάγκη η ουσιαστική πρόσβαση στην ιθαγένεια των παιδιών των μεταναστών που γεννιούνται ή μεγαλώνουν στην Ελλάδα, όπως επίσης και η αναγνώριση πολιτικών δικαιωμάτων σε μετανάστες μόνιμης εγκατάστασης. Η αρχική διαβούλευση ήταν σημαντική εξέλιξη παρά τους περιορισμούς, τις ασάφειες και τις κρυμμένες παγίδες. 40 μέρες αντέξατε στις κραυγές και στα μισαλλόδοξα κηρύγματα. Κάνατε ένα βήμα μπροστά και ύστερα δέκα πίσω. Έπιασαν τόπο τα κηρύγματα μίσους, η πίεση που δεχτήκατε από δεξιά και ακροδεξιά, ακόμα και μέσα από μέσα από το ίδιο σας το κόμμα. Το μόνο που σκεφτήκατε είναι η πρόσθεση πολιτικού κόστους στο ήδη υπάρχον, από τα οικονομικά μέτρα που λάβατε. Πετύχατε, μετά την συναίνεση στο πρόγραμμα σταθερότητας,  την συναίνεση και «την πολιτική μέθοδο των τριών» και στα κοινωνικά θέματα.
Δεν αντιλαμβάνεστε όμως πως με αυτήν την πολιτική κατευνασμού προς τα δεξιά και τα ακροδεξιά, τους δίνετε την πολιτική ηγεμονία. Το ψαλίδι του κ. Ραγκούση έκοψε και έραψε, τόσο ώστε όλοι οι πολέμιοι του νομοσχεδίου, να αναγνωρίζουν σε αρκετά σημεία τον εαυτό τους. Μόνο τη γλώσσα του νομοσχεδίου να παρατηρήσει κανείς, διαπιστώνει πως η μεγάλη σας σκοτούρα ήταν πως δεν θα αντιδράσει ήπια ο κ. Σαμαράς και εντονότερα ο κ. Καρατζαφέρης. Δεν θέλετε να δώσετε αυτήν την μάχη κύριε πρωθυπουργέ? Θα την πάρουμε εμείς πάνω μας αυτήν την μάχη. Μέσα και έξω από την Βουλή. Όπως θα πάρουμε πάνω μας τις μάχες για το πρόγραμμα σταθερότητας, τα εργασιακά και πολιτικά δικαιώματα, το περιβάλλον.
 Κύριε πρωθυπουργέ, υποχωρήσατε την ώρα που άντεξαν και έδωσαν το παράδειγμα ο αρχιεπίσκοπος και ο πατριάρχης. Για αυτό και τους στοχοποίησαν οι άθλιες φυλλάδες.
Υποχωρήσατε κύριε Ραγκούση, ώστε τελικά τα παιδιά δικαιούχοι να μην ξεπερνούν το 15% του συνόλου των 200.000 παιδιών.
Υποχωρήσατε στην αναγνώριση των αυτονόητων, που θα σας πίστωναν στο ΠΑΣΟΚ,  δεκαετίες αγώνων του αντιρατσιστικού και δημοκρατικού κινήματος.
Βρήκατε όλες εκείνες τις ασφαλιστικές δικλείδες που θα αποτρέψουν και θα δυσκολέψουν τις αιτήσεις πολιτογράφησης. Με τις νέες ρυθμίσεις του κ. Ραγκούση «φως» θα δουν 130 άνθρωποι επί μακρόν διαμένοντες, 120 ανιθαγενείς, 14.000 με δελτίο διαμονής με πενταετία. Δεν δίνετε καμία ελπίδα σε όσους έχουν ζητήσει πολιτικό άσυλο- και αυτό είναι πολιτική σας επιλογή.
Ταυτόχρονα ζητάτε εξοντωτικά παράβολα, συνεχίζοντας την παράδοση των εισπρακτικών μέτρων.
Ζητάτε τρεις συστατικές επιστολές, λέγοντας ανερυθρίαστα πως μπορεί, αυτοί οι τρεις που θα την δώσουν, να περάσουν από την επιτροπή πολιτογράφησης για μία «φιλική κουβέντα».
Επικαλείστε φυσικά τους λόγους «δημόσιας ή εθνικής ασφάλειας». Αλλά εν έτει 2010, η αναιτιολόγητη επίκληση λόγων εθνικής ασφάλειας, κλείνει το μάτι στο ιδιώνυμο.
Και φυσικά δεν ξεχνάτε τα τεστ γλώσσας, πολιτικής αγωγής και ιστορίας από την επιτροπή πολιτογράφησης. Δεν θέλω να σκέφτομαι πόσοι Έλληνες θα τα κατάφερναν σε αυτά τα τεστ.
Πάντως όσοι πρόσφυγες, οικονομικοί μετανάστες και παιδιά μεταναστών περάσουν για εξέταση στο μάθημα της ιστορίας, μην τους ρωτήσετε
Ποιας χώρας το Σύνταγμα έδινε με απλές προϋποθέσεις το δικαίωμα σε έναν ξένο να γίνει πολίτης της μετά από τρία χρόνια. Η απάντηση, η Ελλάδα στο Σύνταγμα της Τροιζήνας το 1827, θα τους δημιουργήσει την εντύπωση πως αυτή η χώρα τρέχει με 183 χρόνια και ταχύτητα στο παρελθόν.
Μην τους ρωτήσετε ποια χώρα άργησε τόσο πολύ να θεσπίσει την ισότιμη και με πλήρη δικαιώματα ψήφο των γυναικών πολιτών του. Η απάντηση, η Ελλάδα το 1956, δεν αποτελεί τιμή για την χώρα που θέλουν να γίνουν πολίτες της.
Μην τους ρωτήσετε για ποιους,  η εφημερίδα «Καθημερινή», που εκπροσωπούσε ολόκληρο πολιτικό κόσμο, έγραψε το 1928 «δεν τους θέλουμε ούτε ως ψηφοφόρους, ούτε ως εκλογείς, ούτε ως εκλέξιμους, ούτε ως πολίτας  δικαιούμενους να κυβερνούν την Ελλάδα». Η απάντηση, για τους πρόσφυγες της Μικράς Ασίας, μάλλον θα τους κάνει να σκεφτούν πως αυτός ο τόπος δεν μπορεί να φερθεί ανθρώπινα στα δικά του παιδιά, στα δικά μας θα το κάνει?
Και από την νεότατη πολιτική ιστορία, μην τους ρωτήσετε ποιος πολιτικός τον Μάρτη του 2007 δήλωνε στην εφημερίδα τα Νέα πως « η ερμαφρόδιτη αυτή κατάσταση προσβάλλει τους μετανάστες και την εικόνα της χώρας, από την στιγμή που γεννιέται ένα παιδί πρέπει να παίρνει αυτόματα την υπηκοότητα του συγκεκριμένου κράτους και βεβαίως αν θέλει και της χώρας από την οποία προέρχεται η οικογένεια του». Η απάντηση, ο κ. Καρατζαφέρης που ενάμιση χρόνο μετά ηγείται της σταυροφορίας της καθαρότητας και του δημοψηφίσματος, δεν θα τους κάνει να μειδιάσουν για αυτόν και τις πολιτικές του κωλοτούμπες, αλλά για εσάς κύριε πρωθυπουργέ που υποχωρείτε στις απαιτήσεις του.
Θα την πάρουμε εμείς την μάχη αυτή, κυρίες και κύριοι της κυβέρνησης, στην πλάτη μας. Δεν σταματά η κινητικότητα της ιστορίας και των ανθρώπων. Και μαζί της προχωρούν όσοι και όσες κέντρο της πολιτικής τους έχουν τον άνθρωπο και αξίες, όπως η αλληλεγγύη, η ισότητα, η αδελφοσύνη. Και μαζί της προχωρούν όσοι και όσες θέλουν ένα άλλο κόσμο, που δεν θα κυριαρχεί η αγορά και οι ανάγκες της, δεν θα γκετοποιεί εργατική τάξη και μετανάστες, δεν θα στέλνει στο οικονομικό και εκπαιδευτικό περιθώριο παιδιά, δεν θα χτίζει τοίχους για τον εξωτερικό εχθρό και φυλακές για τον εσωτερικό εχθρό.»
8/2/2010