Γνώμη: Απομόνωση, σύγχυση και γαβγίσματα πεκινουά

Η πανδημία του κορωνοϊού και το καθολικό lockdown επέτρεψε να μπουν κάτω από το χαλί της επικαιρότητας σειρά θεμάτων που έπρεπε να αντιμετωπιστούν ή να επιλυθούν.

Επιπλέον η κρίση αυτή έδωσε το περιθώριο σε αρκετές χώρες είτε να ενισχύσουν τις διμερείς τους σχέσεις με άλλες χώρες, είτε να απομονωθούν τελείως σε μια πολιτική αυτοαπομόνωσης ακολουθώντας μικροπολιτικές σκοπιμότητες και εσωκομματικές ίντριγκες.

Στο πλαίσιο αυτό η Τουρκία παρέδωσε βοήθεια σε υγειονομικό υλικό στις περισσότερες χώρες των Βαλκανίων αλλά και σε Ιταλία, Ισπανία και ΗΠΑ, η Βουλγαρία στην Αλβανία, τη Σερβία, τη Βόρεια Μακεδονία, η Ρουμανία έστειλε στην Ιταλία υγειονομικό προσωπικό, ενώ και η Αλβανία έστειλε στην Ιταλία βοήθεια σε υλικό και γιατρούς. Η Ελλάδα από την άλλη δήλωσε την συμπαράσταση της σε Ιταλία και Ισπανία, με δυο σεμνές τελετές και τον χρωματισμό της Βουλής με τις σημαίες των χωρών αυτών.

Επιπροσθέτως οι ηγέτες χωρών όπως η Κύπρος, η Βουλγαρία, η Ρουμανία, η Σερβία, για να μην μιλήσουμε για την Τουρκία, είχαν επαφές με τους περισσότερους ευρωπαίους ηγέτες, όπως Macron, Merkel, Conte, ενώ δεν έλειπε από τις συνομιλίες τους και ο Αμερικανός ΥΠΕΞ Mike Pompeo ή ακόμα και ο ίδιος ο Donald Trump, ο Πρόεδρος και ο Πρωθυπουργός της Κίνας καθώς και ο Vladimir Putin.

Θα περίμενε κανείς ότι η Ελλάδα που θέλει να διαδραματίσει ηγετικό ρόλο στην περιοχή των Βαλκανίων θα έκανε κάποιες κινήσεις συμβολικές ή έστω τυπικές με τους γείτονες της, όμως ακόμα και το τυπικό δεν έγινε απέναντι σε χώρες που περιμένουμε να στείλουν τους τουρίστες τους για το καλοκαίρι στις ελληνικές παραλίες.

Ακόμα και την πρόσκληση που έκανε ο Boyko Borissov στον Έλληνα Πρωθυπουργό κατά τη διάρκεια της τετραμερούς τηλεδιάσκεψης κορυφής Ελλάδας, Βουλγαρίας,  Ρουμανίας και Σερβίας, να συμμετάσχει στην επιθεώρηση των έργων από τον Βούλγαρο Πρωθυπουργό και τον Σέρβο Πρόεδρο, αγνόησε ο Έλληνας Πρωθυπουργός.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποφάσισε ότι το να επισκεφθεί ένα σχολείο και να προεδρεύσει μιας σύσκεψης για την υγειονομική κάλυψη των νησιών, ήταν πιο σημαντικό από το να βρεθεί και να επιθεωρήσει με τον Βούλγαρο Πρωθυπουργό και τον Σέρβο Πρόεδρο έργα κοινού ενδιαφέροντος των τριών χωρών την 1η Ιουνίου.

Δυστυχώς η απομόνωση είναι πασιφανής. Από την μέρα που ανακοινώθηκαν τα περιοριστικά μέτρα στα μέσα Μαρτίου, ο Έλληνας Πρωθυπουργός συνομίλησε στις 21 Απριλίου με τον Πρόεδρο του ΔΗΣΥ Αβέρωφ Νεοφύτου, στις 22 με τον Edi Rama για να μιλήσει για τους εποχικούς εργάτες που έπρεπε να έρθουν στην Ελλάδα, στις 13 Μαΐου με τον Πάπα Φραγκίσκο, στις 21 Μαΐου με τον Νίκο Αναστασιάδη για να διευθετηθεί το θέμα με τους Κύπριους φοιτητές στην Ελλάδα και τον Benjamin Netanyahu για την ανάληψη της Πρωθυπουργίας του και τέλος στις 25 Μαΐου με τον Πρόεδρο της Αιγύπτου Sisi.

Ενώ θα μπορούσε η πανδημία να είναι αφετηρία ώστε να υπάρξει προσέγγιση από την ελληνική πλευρά προς την τουρκική, στα Υπουργεία Εξωτερικών και Άμυνας η σύγχυση ήταν εμφανής.

Με τους διαύλους επικοινωνίας ανάμεσα σε Τουρκία και Ελλάδα να είναι ερμητικά κλειστοί, η μια γκάφα διαδέχεται την άλλη. Ο Έλληνας ΥΠΕΞ Νίκος Δένδιας για ένα θέμα που ασχολούνται συνήθως τεχνικές επιτροπές κατάφερε να το κάνει μείζον να εμπλακεί το Υπουργείο Άμυνας και να εγερθεί διπλωματικό θέμα, ανοίγοντας τον ασκό του Αιόλου στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Σαν να μην έφτανε αυτό, ήρθε η παρέμβαση της κυβέρνησης και της ηγεσίας του ΥΠΕΞ για την προσευχή που πραγματοποιήθηκε στην Αγία Σοφία, που αν μη τι άλλο δεν ήταν το μείζον, αλλά προφανώς ήταν το «εύκολο» θέμα για αντιπαράθεση και διαχείριση, ενώ πρακτικά δεν προώθησε κανένα δικαίωμα της Ελλάδας στο γκριζάρισμα που επιχειρείται.

Φυσικά κανείς δεν σκέφτηκε από το ΥΠΕΞ ότι ίσως αυτό να ήταν παρέμβαση στα εσωτερικά μιας άλλης χώρας, καθώς δεν υπάρχει ζήτημα παραβίασης μειονοτικών ζητημάτων ή καταστρατήγηση των όρων που διέπουν την UNESCO για το παγκόσμιας κληρονομιάς αρχιτεκτονικό κι όχι «θρησκευτικό» μνημείο που είναι η Αγία Σοφία.

Ακόμα κι αν η κίνηση αυτή είναι προκλητική προς την Ελλάδα, δεν μπορεί να οδηγεί σε τέτοιες αντιδράσεις μια σοβαρή κυβέρνηση, καθώς ενισχύει τα εθνικιστικά στοιχεία στην Τουρκία που εδώ και πολλά χρόνια επιθυμούν την αλλαγή της χρήσης της Αγίας Σοφίας από μουσείο σε τζαμί.

Το ΥΠΕΞ και το Μαξίμου εγκλωβισμένοι στη λογική ότι η Τουρκία απειλή λεκτικά και μόνο την Ελλάδα, αντί να χαράξουν πολιτική αντιμετώπισης, αναπαύονται στις πολλαπλές και ανούσιες συνεντεύξεις, που ακούγονται σαν γάβγισμα πεκινουά που του πήραν την θέση στον καναπέ, χαϊδεύοντας τα αυτιά των ψηφοφόρων τους.

Η Τουρκία αλωνίζει στην περιοχή και η Ελλάδα έχει μείνει μόνη. Αναπαράγουν ως επιτυχία δηλώσεις του Πρέσβη ή δευτεροκλασάτων στελεχών των ΗΠΑ ενώ ακόμα και η Κύπρος δεν συμπορεύεται πλέον με την Ελλάδα. Το Ισραήλ ψάχνει εναλλακτικές μετά την άρνηση της Ελλάδας για τον Interconnector Eurasia και την δύσκολη υλοποίηση του EastMed, η Αίγυπτος κοιτάζει να έχει τις λιγότερες απώλειες στη Λιβύη, ενώ με την Ιορδανία για πρώτη φορά σε τριμερή ΥΠΕΞ δεν υπήρξε κοινή δήλωση.

Από την άλλη η πολυδιαφημιζόμενη Irini, είναι αναποτελεσματική σαν επιχείρηση, η Ιταλία συζητά με την Λιβύη τόσο για τις υποδομές όσο και για το πετρέλαιο της και με την Τουρκία για συμμετοχή στις εξορύξεις που θα πραγματοποιηθούν από τον Σεπτέμβριο, ενώ η ΕΕ σκέφτεται να ρίξει κι άλλα χρήματα στην Τουρκία για το προσφυγικό.

Όσο η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει ρεαλιστικά την γεωπολιτική κατάσταση που διαμορφώνεται χωρίς αυτήν, θα βρεθεί σε μειονεκτική θέση και δυστυχώς μη αναστρέψιμη.

/ibna

Στην Ελλάδα το κράτος της δεξιάς έχει μεγάλη ιστορία βίας και τρομοκρατίας πολιτών τύπου #Μινεάπολις

Επιστολή 200 κατοίκων του χωριου Ζούψη Τυμφρηστού οι οποίοι παραπονιούνται για την βία των κρατικών αποσπασπάτων χωροφυλακής στην περιφέρειά τους. Ετος 1922 μερικούς μήνες πριν την καταστροφή της Σμύρνης ...

(αντιγραφή από το βιβλίο του Β.Ι.ΤΖΑΝΑΚΑΡΗ "Ματωμένη Μικρασία)

Από μηνών υφιστάμεθα τα πάνδεινα εκ των αποσπασπάτων τα οποία καταδιώκουν δύο επικεκηρυγμένους ληστάς, τους Παρούση και Γεωργαλήν.

Ολως ανεξετάστως, μας ρίπτουν εις τας φυλακάς, μας δέρνουν μέχρις αίματος και μας εξορίζουν μακράν των οικογενειών μας. Την Κυριακήν του Πάσχα ο αποσπαματάρχης Φλέγγας συνέλαβεν τους Γ.Γκίκαν, Αλ.Θεοδουσόπουλον, Αριστείδην Θεοδουσόπου,ον, Σ.Καραγιώργον και δ.Γεωργαντάν διότι ετόλμησαν να διαμαρτυρηθούν κατά των χωροφυλάκων οι οποίοι έδειρον μέχρις αφασίας τον μαθητήν Αλ.Προβόπουλον. 

Εισέρχονται την νύκτα οι στρατιώται εις τας οικίας μας και ενεργούν ερεύνας, φερόμενοι με αδιακρισίαν προς τας γυναίκας. Διατελούμεν εν απογνώσει και παρακαλούμεν να ληφθούν μέτρα. Ανθρωπο έχοντες τα παιδιά μας εις το μέτωπον, αναγκαζόμεθα ν'αφήνωμεν τας εργασίας μας διά να δίδωμεν κάθε ημέραν το παρών εις τον αποσπασματάρχην. Δεν μας άφησαν ούτε πρόβατα, ούτε κότες, ούτε τίποτε...

Μίσος και καταδίκη on air για τον Δημάκη από τους εισαγγελείς του Σκαι ..... (βιντεο)

Καταδίκη on air του Δημάκη από τους εισαγγελείς του Σκαι ..... pic.twitter.com/mFe0G41Kvi

— Ιερώνυμος boss (@JeronymoBoss) May 27, 2020

Βίντεο που δείχνει το αρρωστημένο πρόσωπο του ρατσισμού

Το βίντεο είναι σκληρό. Πολύ σκληρό. Δείχνει το αρρωστημένο πρόσωπο του ρατσισμού. Δείχνει πως η εξουσία και ο φανατισμός δημιουργούν τέρατα που φτάνουν στο σημείο να σκοτώνουν αδιάκριτα σε κοινή θέα.#GeorgeFloyd #EricGarner #icantbreathe
pic.twitter.com/cV07dcsUVd

— (Τζέισων) (@Tzeison_) May 26, 2020

Ο Σταϊκούρας μόλις παραδέχτηκε ότι το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ είναι απολύτως εφαρμόσιμο

Αν ο  κ. Σταϊκούρας θεωρεί ότι το οικονομικό μας επιτελείο έπεσε σε πανικό με την τετρασέλιδη απάντηση του Υπουργείου Οικονομικών: think again…

Τα βασικά συμπεράσματα που προκύπτουν από την απάντηση του κ. Σταϊκούρα είναι ότι: 

Α) Η Κυβέρνηση έχει μειώσει το «αχρείαστο» μαξιλάρι που της παραδώσαμε τον Ιούλιο κατά 11 δις μέσα σε 10 μήνες. Σκέψου να ήταν και χρήσιμο δηλαδή. 

Β) Παράλληλα παραδέχτηκε άθελα του ότι το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ είναι απολύτως εφαρμόσιμο. 

Αναλυτικά:

1. Ο κ. Σταικούρας στις 24/4 μας είχε ενημερώσει ότι παρέλαβε 43,3 δις από εμάς και ότι στις 31/3 ήταν 36,6 δις. Με βάση αυτή την πληροφορία κάναμε το πρόγραμμα μας. Σήμερα μας είπε ότι πλέον είναι 32 δις. 11 δις κάτω από όσο τα παρέλαβε. 

Επειδή ξέραμε ότι κάτι τέτοιο μπορεί να έχει συμβεί το πρόγραμμα μας εξακολουθεί να είναι απόλυτα εφικτό και με τα νέα δεδομένα. Παραδέχεται λοιπόν ότι υπάρχουν 13,7 δις διαθέσιμα.

2. Ο κ. Σταϊκούρας μας λέει ότι «το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ αγνοεί παντελώς τη μείωση των εσόδων του Κράτους από την ύφεση». Ξέραμε ότι δυσκολεύεται να διαβάσει πίνακες τώρα μαθαίνουμε ότι δυσκολεύεται να διαβάσει και κείμενα.  Στο κεφάλαιο 3 στο σημείο 2 φαίνεται ότι έχουμε ενσωματώσει τους δικούς του υπολογισμούς για έλλειμα 8,5 δις. Σε αυτά συμπεριλαμβάνεται και η μείωση εσόδων 4-5 δις που λέει ο κ. Σταϊκούρας. Βέβαια αν ακολουθηθεί η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ η μείωση εσόδων θα είναι σαφώς μικρότερη. 

3. Μάλλον ο κ. Σταϊκούρας δεν κατάλαβε τι προτείνουμε. Προτείνουμε καταρχήν την εκτέλεση του ΠΔΕ καθώς το 2ο εξάμηνο του 2019 είχαμε αρνητικό ρεκόρ υποεκτέλεσης 20ετίας.

Προτείνουμε επιπλέον την αύξηση του ΠΔΕ φέτος στα 11 δις ή και περισσότερο (με αύξηση βεβαίως του συγχρηματοδοτούμενου σκέλους του ΠΔΕ) και όχι μόνο στα 8 δις που προτείνει ο κ. Σταικούρας χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της υπερδέσμευσης του ΕΣΠΑ. (μέθοδος που έχει γίνει πολλές φορές στο παρελθόν και επί ΝΔ). Σκοπός αυτής της υπερδέσμευσης είναι να αξιοποιηθεί η ευελιξία που παρέχει η ΕΕ στη χρήση των πόρων του ΕΣΠΑ λόγω πανδημίας και να ενταχθούν στο ΕΣΠΑ σχεδόν όλες οι δράσεις στήριξης επιχειρήσεων – εργαζομένων-υγείας κλπ. Αυτή η πρόταση δεν επιβαρύνει τα δημοσιονομικά δεδομένα φέτος καθώς το ποσοστό συγχρηματοδότησης έχει ανέβει στο 100% με βάση πάλι απόφαση της ΕΕ. Επίσης η πρότασή μας αυτή πρέπει να συνοδευτεί με εμπροσθοβαρή ενεργοποίηση του επόμενου ΕΣΠΑ και οποιονδήποτε άλλων ευρωπαϊκών πόρων προστεθούν στη χώρα μας (πχ recovery plan Γαλλογερμανικής Πρότασης ή οτιδήποτε αντίστοιχο αποφασιστεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο).

Με απλά λόγια ζητάμε εμπροσθοβαρή απορρόφηση του ΕΣΠΑ με ένταξη σε αυτό σχεδόν όλων των μέτρων αντιμετώπισης των οικονομικών επιπτώσεων της πανδημίας (πλην μειώσεων φόρων και αναστολών πληρωμών). Αυτή πρόταση είναι απόλυτα συμφέρουσα για την ελληνική οικονομία γιατί κάθε ευρώ που θα ξοδέψει το δημόσιο θα γυρίσει εντός του έτους πίσω από τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό. Αν ο φόβος του Υπουργείου Οικονομικών είναι ταμειακής φύσεως, τότε για οποιαδήποτε καθυστέρηση  εκταμίευσης από την μεριά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε βραχυπρόθεσμο δανεισμό μέσω εντόκων γραμματίων, δεδομένου ότι υπάρχει η δυνατότητα καθώς είμαστε κάτω από το «ταβάνι».

Όμως ακόμη και να μην συμφωνεί με αυτή τη πρόταση ή ακόμη και αν τα χρήματα αυτά γίνουν αργότερα διαθέσιμα παραδέχεται ο κ. Σταϊκούρας ότι με τα υπάρχοντα δεδομένα μπορούν να  αξιοποιηθούν 4,5 δις ευρώ.

4. Δεν μας λέει τίποτα για τα 4,5 δις που προγραμματίζει ο ΟΔΔΗΧ ούτε για το 1,5 δις του SURE (εκτός από το ότι αφήνει να εννοηθεί ότι κακώς τους ζητήσαμε να το αυξήσουν γιατί αυτό έχει ήδη γίνει - χωρίς να διευκρινίζει πόσο παραπάνω πήραμε είτε λόγο της ανεργίας της χώρας είτε λόγω της μεγαλύτερης πρόβλεψης για ύφεση στην Ευρώπη). 

5.  Ο κ. Σταϊκούρας στην προσπάθεια του να υπολογίσει το χρηματοδοτικό κενό της πρότασης μας προσθέτει στα 13,4 δις που προτείνουμε και την ρευστότητα στις επιχειρήσεις. Φαντάζομαι ότι γνωρίζει ότι οι εγγυήσεις εγγράφονται στο  δημοσιονομικό αποτέλεσμα όταν και αν καταπέσουν. Επίσης φαντάζομαι ότι γνωρίζει τα σχετικά ευρωπαϊκά εργαλεία. 

6. Όσο για την πρόσθεση των μέτρων του "Μένουμε Όρθιοι 1" στο "Μένουμε Όρθιοι 2" μάλλον ο κ. Σταϊκούρας δεν καταλαβαίνει ότι αν εάν είχε ακολουθήσει τα όσα του προτείναμε στο Μένουμε Όρθιοι 1 οι ανάγκες σήμερα θα ήταν μικρότερες. Δεν καταλαβαίνει ότι κάθε μέρα απραξίας κοστίζει στην χώρα και στην οικονομία. 

Από τα παραπάνω προκύπτει ότι ο κ. Σταϊκούρας παραδέχεται ότι υπάρχουν 13,7 δις διαθέσιμα, μπορούν να αξιοποιηθούν 4,5 δις από το ΕΣΠΑ, μπορούν να εισρεύσουν άλλα 4,5 δις από νέες εκδόσεις και 1,5 δις από το SURE. Σύνολο 24,2 δις.

Και ποιες μας λέει ότι είναι οι ανάγκες : 4-5 δις για την μείωση εσόδων (που αν εφαρμοστεί το πρόγραμμα θα είναι μικρότερες) και 3,5 δις ευρώ για τις αναστολές (που επίσης είναι γενναιόδωρα υπολογισμένες.) Σύνολο 7,5-8,5 δις ευρώ.

Άρα πόσα μπορούν να διατεθούν για την στήριξη της οικονομίας; 

• Τουλάχιστον 15,7-16,7 δις ευρώ με τους πιο συντηρητικούς υπολογισμούς (24,2 μείον 7,5 με 8,5).

• Αρά το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ που προβλέπει μέτρα 13,4 δις ευρώ είναι απόλυτα εφαρμόσιμο.

Όσο για τα λάθη που λέει ότι διορθώσαμε:

1) Για τις αναστολές φόρων και εισφορών αγνοεί την ανάγκη για διαφοροποίηση του μείγματος πολιτικής καθώς βαθαίνει η κρίση.

2) Για τα ANFAs/SMPs, αγνοεί ότι καταλάβαμε την απροθυμία της κυβέρνησης να προβεί με βάση την συγκυρία σε διεκδικήσεις προς όφελος του Ελληνικού Λαού, και έτσι εξακολουθούμε να της ζητάμε να το πράξει απλώς κρατάμε μικρότερο καλάθι.

3) Το να μας κατηγορεί η ΝΔ, επειδή σε ένα, όπως αποδείχθηκε υλοποιήσιμο πρόγραμμα, ζητάμε μειώσεις φόρων που η ίδια αρνείται να κάνει, είναι μια ακόμα ενδιαφέρουσα εξέλιξη.

Όσον αφορά τα νέα λάθη που μας κατηγορεί ότι κάνουμε: 

1) Η ΝΔ λέει στον εργοδότη να πληρώνει 50% μισθού και 100% εισφορών. Κι εμείς του λέμε να πληρώνει 60% μισθού και 60% εισφορών. Την στιγμή μάλιστα που του δίνουμε και μη επιστρεπτέα ενίσχυση και μεγαλύτερη μείωση της προκαταβολής φόρου. Και λέει ότι με το δικό μας σύστημα οι επιχειρήσεις  θα κλείσουν ενώ με το δικό της θα μείνουν ανοιχτές; Οι Monty Python δεν θα μπορούσαν να το διατυπώσουν καλύτερα. 

2) Ο κ. Σταικούρας φαντάζομαι κατανοεί ότι όταν χρηματοδοτείς ένα μέτρο από τα ταμειακά σου διαθέσιμα αυτό δεν προστίθεται στο χρέος (αλλά μειώνει τα ταμειακά σου διαθέσιμα). Κατανοεί ακόμα φαντάζομαι ότι η ενίσχυση των επιχειρήσεων με μεταβιβάσεις και όχι με δανεικά και τις επιχειρήσεις θα έσωζε και την οικονομία θα ενίσχυε. Εκτός αν ο κ. Σταϊκούρας πιστεύει πράγματι ότι οι επιχειρήσεις έχουν κάποια «λεφτόδεντρα»

3) Δεν αγνοούμε την μείωση ενοικίου. Απλώς ο κ. Σταϊκούρας μάλλον αγνοεί ότι αυτή κατά τα 2/3 τουλάχιστον την χρεώνεται άλλος και όχι τα δημόσια ταμεία. 

Σε ότι αφορά τα παραδείγματα που παρουσίασε χθες ο ΣΥΡΙΖΑ :

Ο κ. Σταϊκούρας μας κατηγόρησε ότι σε αυτά παραχαράσσουμε ή αγνοούμε τις ελαφρύνσεις που έχουν ήδη γίνει   καθώς και αυτά που θα γίνουν. (π.χ. ΣΥΝ-ΕΡΓΑΣΙΑ,).

Μάλλον δεν πρόσεξε ότι η σύγκριση αφορά την από εδώ και πέρα περίοδο ούτε ότι γράφουμε ότι με την ΝΔ δεν υπάρχει «Καμία στήριξη του εργατικού κόστους της επιχείρησης, αφού για όσες ώρες ο εργαζόμενος εργάζεται ο επιχειρηματίας καλύπτει εξ ολοκλήρου τον μισθό και τις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων». Με άλλα λόγια ο κ. Σταϊκούρας αρνείται να καταλάβει ότι η επιλογή ενίσχυσης της ανεργίας ή της περικοπής μισθών είναι μια λανθασμένη επιλογή.

Χαίρομαι λοιπόν που επιβεβαιώνει και εκείνος ότι εκτός από το ότι το πρόγραμμα είναι εφικτό και τα παραδείγματα είναι ορθά. Γιατί η μόνη αμφισβήτηση που έκανε είναι στο σκέλος της χρηματοδότησης. αμφισβήτηση που όπως είδαμε κατέρρευσε. 

Με απλά λόγια: Ο κ. Σταϊκούρας παραδέχτηκε ότι το πρόγραμμα μας βγαίνει, και τα παραδείγματα μας αποτυπώνουν το τι θα έπαιρναν οι εργαζόμενοι και οι επιχειρήσεις αν η κυβέρνηση ακολουθούσε την πολιτική μας. Και όλα αυτά παρά το γεγονός ότι τα μαξιλάρι που παραδώσαμε έχει ήδη μειωθεί κατά 11 δις και παρά το γεγονός σε όλους τους υπολογισμούς μας φροντίσαμε να είμαστε συντηρητικοί.

Ευκλείδης Τσακαλώτος

Δε με χωρίζει τίποτα με τον κύριο υπουργό εκτός από όλο τον κόσμο...Φοίβος Δεληβοριάς

Δε με χωρίζει τίποτα με τον κύριο υπουργό εκτός από όλο τον κόσμο. Εμείς οι καλλιτέχνες είμαστε ο κόσμος, ζούμε δίπλα στον κόσμο, ζούμε και εμείς όλο αυτό που περνάει. Ως καλλιτέχνες κοιτάμε την εξουσία από απέναντι, λέμε αυτά που αισθανόμαστε ότι πρέπει να πούμε
Ο κύριος υπουργός μίλησε ως η εξουσία απέναντι στους καλλιτέχνες. Αν κοιτάξει αυτά που θέλουμε να πούμε θα τα βρει δίκαια. Ζητάμε όπως όλοι οι άνθρωποι που επλήγησαν από την πανδημία τη νόμιμη αποζημίωσή μας  

ΣΠΟΥΤΝΙΚ- Sputnik Magazine  

Το Καλειδοσκόπιο του Τάσου Τρίκκα κυκλοφόρησε από τον Εύμαρο

Το πρώτο μας βιλίο που ξεμπλόκαρε λόγω καραντίνας

Το Καλειδοσκόπιο του Τάσου Τρίκκα

Με την εμφάνιση του κορονωϊού οι εκδόσεις Εύμαρος πήραν μια σοφή όπως αποδείχτηκε απόφαση. Να μην εκδώσουν κανένα βιβλίο όσο κρατάει η επιδημία και δεν μπορούν να γίνουν παρουσιάσεις. Δεν ήταν μια εύκολη απόφαση γιατί κατανούμε την προσμονή και την αγωνία του συγγαφέα να πάρει στα χέρια του το βιβλίο. Πολλά βιβλία ήταν έτοιμα να πάνε τυπογραφείο, κάποια ήδη είχαν πάει και κάποια ήταν στην τελική ευθεία. Ενημερώσαμε τους συγγραφείς πως χωρίς παρουσιάσεις των βιβλίων δεν μπορούμε να προχωρήσουμε στην έκδοση των βιβλίων τους αφού είναι ο μοναδικός τρόπος να εξασφαλίσουμε τα οικονιμικά των συνεργατών μας.
Για πολύ ειδικούς και εξαιρετικούς σημαντικούς λόγους η μοναδική εξαίρεση ήταν το βιβλίο του Τάσου Τρίκκα «Καλειδοσκόπιο, εργατική τάξη και μεσοπόλεμος» και αυτό με περιορισμένο, σε πρώτη φάση, αριθμό αντιτύπων. Το βιβλίο πήγε στο τυπογραφείο τυπώθηκε αλλά στη διαδικασία της βιβλιοδεσίας, ήρθαν τα μέτρα και το τυπογραφείο σταμάτησε. Από την Παρασκευή το έχουμε στα χέρια μας. Λόγω του μικρού αριθμού αντιτύπων σε αυτή τη φάση το βιβλίο θα διατίθεται μόνο από το χώρο των εκδόσεων. Υπάρχει δυνατότητα παράδοσης σε κοντινές περιοχές στην Αθήνα και ασφαλώς με αντικαβολή.
Το βιβλίο είναι 576 σελίδες και κοστίζει 30 ευρώ.
Ο Τάσος Τρίκκας, ερευνητής, δημοσιογράφος, συγγραφέας και πολιτικός, μετά το εμβληματικό βιβλίο του ΕΔΑ, το νέο πρόσωπο της Αριστεράς, επανέρχεται ερευνώντας μια όχι τόσο γνωστή περίοδο της αριστεράς.
Με το Καλειδοσκόπιό του επιχειρεί να διεισδύσει με μια τεθλασμένη ματιά στην αριστερά του Μεσοπολέμου, μέσα από τις εσωκομματικές διαφωνίες στο ΚΚΕ και τους πολύμορφους τρόπους διαχείρισής τους. Το βιβλίο προλογίζει ο Κώστας Γαβρόγλου

Για περισότερες πληροφορίες:
Εκδόσεις Εύμαρος,
Ελευθερίας 2, Ταύρος,
Τηλ.: 210 97 08 811 /6984 91 16 22 (Πέτρος Κακολύρης)

«Όχι σε επιστροφή στην κανονικότητα»

«Όχι σε επιστροφή στην κανονικότητα», λένε 200 καλλιτέχνες, ανάμεσά τους οι Πέδρο Αλμοδόβαρ, Μόνικα Μπελούτσι, Κέιτ Μπλάνσετ, Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Μαντόνα, Νάνα Μούσχουρη, απευθύνοντας έκκληση για ριζική αναθεώρηση του τρόπου ζωής μετά την πανδημία.

Ολόκληρο το κείμενο:

«Η πανδημία του κορωνοϊού είναι μια τραγωδία. Αυτή η κρίση, ωστόσο, μας καλεί να αξιολογήσουμε τι είναι απαραίτητο. Και αυτό που βλέπουμε είναι απλό: οι "προσαρμογές" δεν είναι αρκετές. Το πρόβλημα είναι συστημικό.

Η τρέχουσα οικολογική καταστροφή είναι μετά-κρίση: η μαζική εξαφάνιση της ζωής στη Γη είναι πλέον αδιαμφισβήτητη και όλοι οι δείκτες δείχνουν μια άμεση υπαρξιακή απειλή. Σε αντίθεση με μια πανδημία, όσο σοβαρή και εάν είναι, μια παγκόσμια οικολογική κατάρρευση θα έχει ανυπολόγιστες συνέπειες.

Για τον λόγο αυτό, καλούμε σοβαρά τους ηγέτες -και όλους εμάς τους πολίτες- να αφήσουν πίσω την ανυπόφορη λογική που εξακολουθεί να επικρατεί και να εργαστούμε προς την κατεύθυνση μιας βαθιάς αναθεώρησης των στόχων, των αξιών και των οικονομιών μας.

Το κυνήγι του καταναλωτισμού και μια εμμονή με την παραγωγικότητα μάς οδήγησαν να αρνηθούμε την ίδια την αξία της ζωής: εκείνη των φυτών, εκείνη των ζώων και αυτή ενός μεγάλου αριθμού ανθρώπων.

Η ρύπανση, η κλιματική αλλαγή και η καταστροφή των φυσικών χώρων που έχουν απομείνει έφερε τον κόσμο σε κρίσιμο σημείο. Για τους λόγους αυτούς, σε συνδυασμό με τις συνεχώς αυξανόμενες κοινωνικές ανισότητες, θεωρούμε αδιανόητο να «επιστρέψουμε στην κανονικότητα».

Ο ριζικός μετασχηματισμός που χρειαζόμαστε - σε όλα τα επίπεδα - χρειάζεται τόλμη και θάρρος. Δεν πρόκειται να πραγματοποιηθεί χωρίς μαζική και αποφασιστική δέσμευση. Πρέπει να δράσουμε τώρα. Είναι τόσο θέμα επιβίωσης όσο και αξιοπρέπειας και συνέπειας.

Το κείμενο υπογράφουν οι:

Lynsey Addario, Isabelle Adjani, Roberto Alagna, Pedro Almodovar, Santiago Amigorena, Angèle, Adria Arjona, Yann Arthus-Bertrand, Ariane Ascaride, Olivier Assayas, Josiane Balasko, Jeanne Balibar, Bang Hai Ja, Javier Bardem, Aurélien Barrau, Mikhail Baryshnikov, Nathalie Baye, Emmanuelle Béart, Jean Bellorini, Monica Bellucci, Alain Benoit, Charles Berling, Juliette Binoche, Benjamin Biolay, Dominique Blanc, Cate Blanchett, Gilles Bœuf, Valérie Bonneton, Aurélien Bory, Miguel Bosé, Stéphane Braunschweig, Stéphane Brizé, Irina Brook, Peter Brook, Valeria Bruni Tedeschi, Khatia Buniatishvili, Florence Burgat, Guillaume Canet, Anne Carson, Michel Cassé, Aaron Ciechanover, François Civil, François Cluzet, Isabel Coixet, Gregory Colbert, Paolo Conte, Marion Cotillard, Camille Cottin, Penélope Cruz, Alfonso Cuaron, Willem Dafoe, Béatrice Dalle, Alain Damasio, Ricardo Darin, Cécile de France, Robert De Niro, Annick de Souzenelle, Johann Deisenhofer, Kate del Castillo, Miguel Delibes Castro, Emmanuel Demarcy-Mota, Claire Denis, Philippe Descola, Virginie Despentes, Alexandre Desplat, Arnaud Desplechin, Natalie Dessay, Cyril Dion, Hervé Dole, Adam Driver, Jacques Dubochet, Diane Dufresne, Thomas Dutronc, Lars Eidinger, Olafur Eliasson, Marianne Faithfull, Pierre Fayet, Abel Ferrara, Albert Fert, Ralph Fiennes, Edmond Fischer, Jane Fonda, Joachim Frank, Manuel Garcia-Rulfo, Marie-Agnès Gillot, Amos Gitaï, Alejandro Gonzales Iñarritu, Timothy Gowers, Eva Green, Sylvie Guillem, Ben Hardy, Serge Haroche, Dudley R. Herschbach, Roald Hoffmann, Rob Hopkins, Nicolas Hulot, Imany, Jeremy Irons, Agnès Jaoui, Jim Jarmusch, Vaughan Jones, Spike Jonze, Camélia Jordana, Jean Jouzel, Anish Kapoor, Naomi Kawase, Sandrine Kiberlain, Angélique Kidjo, Naomi Klein, Brian Kobilka, Hirokazu Kore-eda, Panos Koutras, Antjie Krog, La Grande Sophie, Ludovic Lagarde, Mélanie Laurent, Bernard Lavilliers, Yvon Le Maho, Roland Lehoucq, Gilles Lellouche, Christian Louboutin, Roderick MacKinnon, Madonna, Macha Makeïeff, Claude Makélélé, Ald Al Malik, Rooney Mara, Ricky Martin, Carmen Maura, Michel Mayor, Médine, Melody Gardot, Arturo Menchaca Rocha, Raoni Metuktire, Julianne Moore, Wajdi Mouawad, Gérard Mouroux, Nana Mouskouri, Yael Naim, Jean-Luc Nancy, Guillaume Néry, Pierre Niney, Michaël Ondaatje, Thomas Ostermeier, Rithy Panh, Vanessa Paradis, James Peebles, Corine Pelluchon, Joaquin Phoenix, Pomme, Iggy Pop, Olivier Py, Radu Mihaileanu,Susheela Raman, Edgar Ramirez, Charlotte Rampling, Raphaël, Eric Reinhardt, Residente, Jean-Michel Ribes, Matthieu Ricard, Richard Roberts, Isabella Rossellini, Cecilia Roth, Carlo Rovelli, Paolo Roversi, Ludivine Sagnier, Shaka Ponk (Sam et Frah), Vandana Shiva, Abderrahmane Sissako, Gustaf Skarsgard, Sorrentino Paolo, Sabrina Speich, Sting, James Fraser Stoddart, Barbra Streisand, Malgorzata Szumowska, Béla Tarr, Bertrand Tavernier, Alexandre Tharaud, James Thierré, Mélanie Thierry, Tran Anh Hung, Jean-Louis Trintignant, Karin Viard, Rufus Wainwright, Lulu Wang, Paul Watson, Wim Wenders, Stanley Whittingham, Sonia Wieder-Atherton, Frank Wilczek, Olivia Wilde, Christophe Willem, Bob Wilson, Lambert Wilson, David Wineland, Xuan Thuan Trinh, Muhammad Yunus, Zazie.

  

Λίγα λόγια για τη χιτλερική αφίσα στο γραφείο του εθνικού κατασκευαστή μάσκας Α.Νταβέλη

Του Αρη Χατζηστεφάνου

Στη σύγχρονη ιστορία του αθλητισμού έχουν πραγματοποιηθεί 28 ολυμπιακοί αγώνες (51 αν συμπεριλάβουμε και τους χειμερινούς) για τους οποίους δημιουργήθηκαν εκατοντάδες ίσως και χιλιάδες διαφορετικές αφίσες. Μια από αυτές σχεδιάστηκε κατά παραγγελία του ναζιστικού καθεστώτος του Αδόλφου Χίτλερ.

Προκαλεί λοιπόν έκπληξη ότι την επέλεξε για να διακοσμήσει το γραφείο του ο Αχιλλέας Νταβέλης, ένας εκ των δυο επιχειρηματιών και στενών φίλων της οικογένειας Μητσοτάκη, που θα αναλάβουν την μαζική παραγωγή μασκών για τον κορονοϊό.

Την περίφημη αφίσα των ολυμπιακών αγώνων του Χίτλερ του 1936 φιλοτέχνησε ο Franz Würbel. Παρά το γεγονός ότι η ανάθεση των αγώνων είχε αποφασιστεί πριν από την άνοδο των ναζί στην εξουσία, η συγκεκριμένη αφίσα συμπυκνώνει το πνεύμα της ναζιστικής προπαγάνδας που θέλησε να εμφυσήσει στη διοργάνωση ο Χίτλερ.

O διαγωνισμός για το σχεδιασμό της αφίσας προκηρύχθηκε τον Ιούνιο του 1934, κανένα από τα σχέδια που παρουσιάστηκαν όμως δεν ικανοποίησε τους υπευθύνους του ναζιστικού καθεστώτος. Ύστερα από αναζήτηση αρκετών μηνών η επιτροπή διοργάνωσης κατέληξε στο σχέδιο του Würbel, το οποίο περιελάμβανε το περίφημο Quadriga (τέθριππον) από την πύλη του Βραδεμβούργου και έναν δαφνοστεφανομένο αθλητή που πραγματοποιεί το χαιρετισμό των ολυμπιακών αγώνων – ή μήπως το ναζιστικό χαιρετισμό;

Το μόνο βέβαιο είναι ότι ο συγκεκριμένος χαιρετισμός των αγώνων εγκαταλείφθηκε μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο καθώς παρέπεμπε άμεσα στο ναζιστικό χαιρετισμό.

Δεν είναι φυσικά τυχαίο ότι η ανθρωπότητα προσπαθεί έκτοτε να ξεχάσει τη συγκεκριμένη διοργάνωση και την αφίσα της. Εξαίρεση αποτελούσε παλαιότερα το πνευματικό τέκνο του δικτάτορα Παπαδόπουλου, Μάκης Βορίδης, ο οποίος στα φασιστικά νιάτα του είχε φωτογραφηθεί μαζί της.

Από τότε ξαναείδαμε την αφίσα μόνο στο γραφείο του Αχιλλέα Νταβέλη της εταιρείας Animus. Ο επιχειρηματίας μάλιστα την χρησιμοποιεί ως φόντο για την προσωπική φωτογραφία του στο ste της εταιρείας.

Άραγε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης που θα τον επισκεφθεί τη Δευτέρα θα φωτογραφηθεί μαζί του στο γραφείο του;

Είμαστε χιλιάδες, είμαστε άνθρωποι και έχουμε δικαιώματα

Το πρόγραμμα που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ για την κρίση του κορωνοϊού

#ΜένουμεΌρθιοι - Με μια ματιά:

1.   Ευρωπαϊκές διεκδικήσεις.
2.   Διεθνής εμπειρία (state-of-play) και φιλοσοφία προγράμματος.
3.   Στόχοι και Πλαίσιο Οικονομικής Πολιτικής στην Ελλάδα.
4.   Πηγές χρηματοδότησης.
5.   Εξειδίκευση μέτρων.
6.   Ο ρόλος του δημοσίου στην σημερινή κρίση έναντι της κατάρρευσης ή εξαγοράς επιχειρήσεων.
7.   Επείγουσα η αλλαγή κατεύθυνσης της ασκούμενης πολιτικής.

Μένουμε όρθιοι - Εισαγωγή

Ο κορωνοϊος αποτελεί μια παγκόσμια υγειονομική κρίση και είναι προφανές ότι αυτή τη στιγμή προέχει η προστασία της ανθρώπινης ζωής. Έτσι, είναι δεδομένο ότι το σύστημα υγείας πρέπει να ενισχυθεί με όσους πόρους χρειαστούν, χωρίς να υπάρχει καμία δεύτερη σκέψη. Η περαιτέρω αυτή ενίσχυση, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να υπολείπεται του 1 δισ.  ευρώ. Χρήματα που είναι απαραίτητα, όχι μόνο για την ενίσχυση του ΕΣΥ κατά τη διάρκεια της κρίσης, αλλά και για μετά από αυτή ώστε η χώρα να έχει ένα σύγχρονο, καθολικό και ισχυρό δημόσιο σύστημα υγείας.
Ταυτόχρονα, όμως, οι οικονομικές επιπτώσεις του κορωνοϊού είναι δυσθεώρητες, τόσο σε παγκόσμιο όσο και σε εθνικό επίπεδο. Ήδη, σειρά από άλλες χώρες εφαρμόζουν εξαιρετικά γενναιόδωρα πακέτα στήριξης, στα οποία ο συνδυασμός άμεσων δαπανών και εγγυήσεων φτάνει το 20% του ΑΕΠ κάθε χώρας. Η Ελλάδα χρειάζεται ένα γενναίο εμπροσθοβαρές πακέτο, ώστε αφενός η ύφεση να είναι όσο το δυνατόν μικρότερη, αφετέρου, εξερχόμενοι από την κρίση να έχουμε γρήγορη ανάκαμψη, η οποία θα τους περιλαμβάνει όλους και όλες, χωρίς μείωση εισοδημάτων. Ανάκαμψη που θα οδηγήσει σε μια διατηρήσιμη αναπτυξιακή πορεία, της οποίας τα οφέλη θα διαχέονται σε όλη τη κοινωνία.
Το πακέτο αυτό θα πρέπει να είναι εμπροσθοβαρές διότι η πραγματικότητα δείχνει ότι οι αποσπασματικές παρεμβάσεις δεν ανταποκρίνονται στις άμεσες ανάγκες ούτε απαντούν στη διάχυτη ανασφάλεια του κόσμου, ενώ αδυνατούν να βελτιώσουν τις προσδοκίες και το οικονομικό κλίμα και έχουν ως αποτέλεσμα μια βαθιά και παρατεταμένη ύφεση. Μια ύφεση η οποία για να ανασχεθεί θα απαιτηθούν μεσομακροπρόθεσμα σημαντικά μεγαλύτερες παρεμβάσεις, με αμφίβολα αποτελέσματα.
Παράλληλα, το πακέτο αυτό θα πρέπει να περιλαμβάνει σημαντικά κεφάλαια τα οποία θα δοθούν ως άμεση ενίσχυση σε εργαζόμενους και επιχειρήσεις και να μην περιορίζεται σε ενισχύσεις ρευστότητας με τη μορφή αναβολών πληρωμών ή δανείων. Η επόμενη μέρα δεν πρέπει να βρει τους εργαζόμενους και τις επιχειρήσεις υπερχρεωμένους. Είναι αναγκαία, λοιπόν, η λήψη μέτρων που θα ενισχύσουν το εισόδημα ώστε να μην υπάρχουν αναχώματα στην ανάκαμψη μετά την υγειονομική κρίση.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, από την πρώτη στιγμή, κατέθεσε συγκεκριμένες και κοστολογημένες προτάσεις. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω αλλά και τους βαθμούς ελευθερίας που προκύπτουν από:

• Το Ταμειακό Απόθεμα Ασφαλείας (μαξιλάρι) ύψους 37 δισ.  ευρώ που σχηματίστηκε την περίοδο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ και ειδικότερα τα έτη 2016, 2017 και 2018.
• Την αποφασισμένη παρέκκλιση από τους κανόνες του Συμφώνου Σταθερότητας και των κρατικών ενισχύσεων.
• Τη ρευστότητα η οποία θα είναι διαθέσιμη από τις παρεμβάσεις της ΕΚΤ.
• Την κλίμακα των δημοσίων παρεμβάσεων που επιλέγονται σε χώρες της Ε.Ε. και τις ΗΠΑ.

Καταλήγει δε στο συμπέρασμα ότι:
H ελληνική οικονομία έχει ανάγκη μία δημόσια παρέμβαση της κλίμακας των 26 δισ.  ευρώ με ορίζοντα εξαμήνου, εκ των οποίων τα 14 δισ.  θα αφορούν δημοσιονομικά μέτρα στήριξης (1δισ.  ευρώ μέτρα για την ενίσχυση της υγείας και 13 δισ.  ευρώ άμεσα μέτρα στήριξης των επιχειρήσεων, των εργαζομένων και των πολιτών) και τα 12 δισ.  Ευρώ θα αφορούν ενέσεις ρευστότητας, όπως εγγυήσεις δανείων.
Τα μέτρα που προτείνονται εδώ αφορούν τις άμεσες παρεμβάσεις ανακούφισης με ορίζοντα εξαμήνου, ενώ είναι προφανές ότι πιο ριζοσπαστικές παρεμβάσεις με μακροπρόθεσμο ορίζοντα απαιτούνται στο εγγύς μέλλον για να αντιμετωπιστούν οι νέες προκλήσεις που θα έχουν διαμορφωθεί για την κοινωνία και την οικονομία όταν πια η υγειονομική κρίση θα βρίσκεται οριστικά πίσω μας.

1.    Ευρωπαϊκές διεκδικήσεις

Τα μέτρα που περιγράφονται στο παρόν κείμενο είναι απόλυτα εφικτά με τη χρήση των πόρων του ελληνικού προϋπολογισμού και των ευρωπαϊκών παρεμβάσεων που έχουν ήδη ανακοινωθεί. Όμως, είναι προφανές ότι η Ελλάδα οφείλει να διεκδικήσει μια σειρά από ριζοσπαστικές παρεμβάσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
Η μέχρι τώρα στάση της Ευρώπης κρίνεται ως απολύτως ανεπαρκής. Η χαλάρωση του Συμφώνου Σταθερότητας ήταν ένα αναγκαίο θετικό βήμα, αλλά η αναστολή αυτή είναι προσωρινή. Πολλές από τις δράσεις έχουν τη μορφή ρευστότητας και όχι «ζεστού χρήματος» και προπαντός λείπει το στοιχείο της αλληλεγγύης και της αμοιβαιοποίησης του χρέους που θα πρέπει να αποτελέσει ακρογωνιαίο λίθο της ευρωπαϊκής οικονομικής και χρηματοοικονομικής αρχιτεκτονικής την επόμενη περίοδο.
Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να γίνει προσπάθεια για τη λήψη απόφασης για την έκδοση ευρωομολόγου, πράγμα για το οποίο η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να ασκεί πιέσεις από κοινού με άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. Το ευρωομόλογο θα πρέπει να έχει έκταση ικανή να βοηθήσει ουσιαστικά την ευρωπαϊκή οικονομία.
Είναι προφανές ότι οι προτάσεις της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (GUE-NGL), κάποιες εκ των οποίων έχουν ήδη υλοποιηθεί, μας δίνουν έναν ικανοποιητικό οδικό χάρτη για το μέλλον:
1.   Αναστολή Συμφώνου Σταθερότητας και ανάπτυξης.
2.   Αναστολή κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων.
3.   Άμεση ενίσχυση, κινητοποίηση και ανακατεύθυνση ευρωπαϊκών πόρων.
4.   Πληρωμή έκτακτης ενίσχυσης, χωρίς περιορισμούς, σε κάθε πολίτη με χρηματοδότηση από την ΕΚΤ.
5.   Μεταρρύθμιση της κλείδας της ΕΚΤ για εργαλεία όπως το PEPP, ώστε να συμβαδίζει με τις χρηματοδοτικές ανάγκες των κρατών-μελών.
6.   Τα δάνεια του ESM θα πρέπει να δίνονται μέσω ενός νέου μηχανισμού, ώστε να είναι άτοκα και χωρίς περιορισμούς και δεσμεύσεις.
7.   Ανακατεύθυνση του προγράμματος αγοράς τίτλων της ECB για να ευνοηθούν μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
8.   Ενίσχυση μικρομεσαίων επιχειρήσεων μέσω της ΕΤΕπ.
9.   Απαγόρευση shortselling συναλλαγών για να σταματήσουν οι κερδοσκοπικές πιέσεις.
10. Παύση όλων των κυρώσεων της ΕΕ προς τρίτες χώρες που πλήττονται από κορωνοϊό.

2.    Διεθνής εμπειρία (state-of-play) και φιλοσοφία προγράμματος

Η εξέλιξη της πανδημίας επιφέρει στις οικονομίες των πληττόμενων χωρών τον κίνδυνο της μεγάλης ύφεσης τουλάχιστον για το δεύτερο τρίμηνο του 2020. Η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), Κριστίν Λαγκάρντ, έχει προχωρήσει σε εκτίμηση της ετήσιας ύφεσης στο 2% για την ευρωζώνη, με την υπόθεση ότι τα περιοριστικά μέτρα διαρκέσουν ένα μήνα, ποσοστό που αυξάνεται στο 5% αν τα μέτρα διαρκέσουν τρεις μήνες. Αντίστοιχα, η Goldman Sacks εκτιμά για τις ΗΠΑ ύφεση 24% στο δεύτερο τρίμηνο και 3,8% για το σύνολο του 2020.
Σε όλες τις χώρες που πλήττονται λαμβάνονται μέτρα πρωτοφανούς έκτασης. Ο στόχος δεν είναι απλώς η συμπτωματική αντιμετώπιση της ύφεσης, δηλαδή μια προσωρινή βοήθεια σε επιχειρήσεις και εργαζόμενους, αλλά η αποφυγή μιας καταστροφικής προοπτικής για τις οικονομίες τους την επόμενη μέρα της πανδημίας.
Αυτός είναι ο λόγος που τα πακέτα μέτρων, τα οποία εξαγγέλλονται, αποσκοπούν στο να κρατήσουν τις οικονομίες όρθιες: Οι προϋπολογισμοί αναδομούνται εκ βάθρων, η Ε.Ε. αναθεωρεί μεμιάς όλα τα θέσφατα της προηγούμενης 20ετίας, εξαγγέλλονται γιγάντια προγράμματα κρατικής εγγυοδότησης, παροχής ρευστότητας και άτοκου δανεισμού, ανάληψης μισθολογικού κόστους, προσωρινής απαλλαγής από φόρους και ασφαλιστικές εισφορές, εξυπηρέτησης δανεισμού και κάθε μορφής άλλων κινήτρων ώστε να παραμείνουν οι επιχειρήσεις ζωντανές.
Ειδικότερα σε ότι αφορά στους εργαζόμενους, αν και δεν υπάρχει αμφιβολία πως το καθεστώς πανδημίας ανοίγει τον ασκό του Αιόλου και προμηνύει κάθε είδους ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, αυτό που κυριαρχεί διεθνώς στην παρούσα φάση, είναι η ενσωμάτωση στο πλαίσιο στήριξης των επιχειρήσεων και της οικονομίας η πρόβλεψη για τη διαφύλαξη των συγκεκριμένων οργανικών θέσεων εργασίας σε κάθε ξεχωριστή επιχείρηση καιόχι απλώς η επιδοματική στήριξη αυριανών ανέργων. Ενδεικτικά είναι τα προγράμματα στήριξης των μισθών που έχουν ανακοινωθεί από διάφορα ευρωπαϊκά κράτη: 90% του μισθού στη Σουηδία, 80% στη Νορβηγία, 75% στη Δανία και στην Πορτογαλία, 67% στη Γερμανία.
Τα μέτρα που λαμβάνονται από τα κράτη μέλη είναι τριών κατηγοριών: Δημοσιονομικά, αναστολής πληρωμών και παροχής ρευστότητας και εγγυήσεων. Παραθέτουμε παρακάτω τα στοιχεία του Bruegel σχετικά με το ύψος των μέτρων* που έχουν λάβει διάφορες χώρες, στοιχεία που ήδη φανερώνουν ότι η Ελλάδα κινείται σε λάθος κατεύθυνση.

screen_shot_2020-04-06_at_3.42.55_pm.jpg

Πηγή: https://www.bruegel.org/publications/datasets/covid-national-dataset/
* Όλα τα μέτρα υπολογίζονται ως ποσοστό του ΑΕΠ του 2019 της κάθε χώρας.
Η ελληνική κυβέρνηση στις δημοσιονομικές της παρεμβάσεις έχει προχωρήσει σε ποιοτικά εσφαλμένες επιλογές, με κυρίαρχο λάθος τη σύνδεση της όποιας επιχορήγησης, τόσο των εργαζομένων όσο και των ίδιων των επιχειρήσεων, με την αναστολή των συμβάσεων εργασίας. Με την κίνηση αυτή όχι μόνο υποβαθμίζει την εργασία αλλά λειτουργεί μυωπικά, αδρανοποιώντας το πιο παραγωγικό κομμάτι της οικονομίας και, κυρίως, δημιουργώντας τελικά κίνητρα για απολύσεις και για δυσμενή μετατροπή συμβάσεων εργασίας μετά το τέλος της υγειονομικής κρίσης.
Σε ό,τι αφορά τα πακέτα της ρευστότητας και των εγγυήσεων προς τις επιχειρήσεις, η χώρα μας είναι στις τελευταίες θέσεις σχετικά με το ύψος των μέτρων που έχει λάβει, παρέχοντας μηδενική διασφάλιση για το αύριο των επιχειρήσεων. Ακόμη και στο επίπεδο των αναστολών των φορολογικών και ασφαλιστικών πληρωμών των πολιτών και των επιχειρήσεων, η κυβέρνηση επιλέγει να προχωρά μέρα με τη μέρα και όχι με ορίζοντα τουλάχιστον εξαμήνου, αποστερώντας από την οικονομία την ασφάλεια και την εμπιστοσύνη που έχει ανάγκη αυτή τη στιγμή. Είναι προφανές, ότι οι κυβερνητικοί σχεδιασμοί δε λαμβάνουν υπόψη και βεβαίως δεν υπερβαίνουν το πρόβλημα φερεγγυότητας ενός μεγάλου μέρους των ελληνικών επιχειρήσεων.
Συνεπώς και στις τρεις κατηγορίες μέτρων, η ελληνική κυβέρνηση μοιάζει να κινείται σε αντίθετη κατεύθυνση από τα όσα είναι αναγκαία τόσο σε επίπεδο ποσότητας, όσο και ποιότητας αλλά και διάρκειας.
Ενδεικτικό της εσφαλμένης προσέγγισης της σημερινής κυβέρνησης είναι η θέση ότι έχουμε μπροστά μας μαραθώνιο και για αυτό δεν πρέπει να πάμε άμεσα σε μεγάλο πρόγραμμα στήριξης. Πρόκειται ακριβώς για το λάθος που πρέπει πάση θυσία να αποφύγουμε. Και οι άλλες χώρες έχουν μπροστά τους μαραθώνιο, αλλά, επειδή άμεσα κινδυνεύουν να πέσουν στον γκρεμό, λαμβάνουν ισχυρό πακέτο μέτρων. Αν δεν γίνει αυτό τώρα, μετά θα είναι πολύ αργά. Η ταχύτητα είναι το παν, ομονοούν οι Υπουργοί Οικονομικών στον ανεπτυγμένο κόσμο, στον αντίποδα του «βλέποντας και κάνοντας» και της προσέγγισης συμπτωματικής θεραπείας που ακολουθεί η ελληνική κυβέρνηση, θεραπείας τόσο ανεπαρκούς που αδυνατεί να αντιμετωπίσει ακόμη και τα άμεσα συμπτώματα.

3.    Στόχοι και Πλαίσιο Οικονομικής Πολιτικής στην Ελλάδα

Τα χαρακτηριστικά και το μέγεθος της κρίσης επιβάλλουν τη λήψη αντίστοιχου όγκου εμπροσθοβαρών μέτρων ανάσχεσής της. Αποτελεί πλέον κοινό τόπο στη διεθνή σφαίρα συζήτησης μεταξύ οικονομολόγων διεθνούς φήμης, ινστιτούτων και διεθνών οργανισμών ότι ένα ικανό πακέτο μέτρων πρέπει να στοχεύει τόσο στη στήριξη της προσφοράς (επιχειρήσεις) όσο και στη στήριξη της ζήτησης (εργαζόμενοι) και να εφαρμοστεί γρήγορα και αποτελεσματικά καθώς οι εργαζόμενοι πρέπει να παραμείνουν στις δουλειές τους και οι επιχειρήσεις πρέπει να παραμείνουν ζωντανές σε όλη τη διάρκεια ισχύος των περιορισμών της οικονομικής δραστηριότητας προκειμένου η οικονομία να επανεκκινήσει άμεσα μετά την άρση των περιορισμών και να μη βαθύνει η κρίση.
Το πρώτο σαφές σήμα που πρέπει να εκπέμψει το κράτος είναι ότι θα καλύψει με δημόσιους πόρους το εισόδημα των εργαζομένων που δεν μπορούν να καλύψουν οι επιχειρήσεις λόγω δραματικής μείωσης της οικονομικής δραστηριότητας. Έτσι οι εργαζόμενοι διατηρούν το εισόδημά τους για να μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες τώρα και στο άμεσο μέλλον, ενώ οι επιχειρήσεις μέσω αυτής της ελάφρυνσης και άλλων μέτρων ενίσχυσης της ρευστότητάς τους παραμένουν σε θέση λειτουργίας ή άμεσης επανεκκίνησης μετά την άρση των περιορισμών. Επομένως, ένας σαφής πολιτικός σχεδιασμός, ο χρόνος αντίδρασης και η αποτελεσματικότητα της αντίδρασης κάθε κυβέρνησης παίζουν μεγάλο ρόλο προκειμένου να καλλιεργηθεί κλίμα εμπιστοσύνης και διατήρησης όσο το δυνατό θετικότερων προσδοκιών από όλους.
Η συνταγή της φοβικής, χωρίς σαφές σχέδιο και «μέρα τη μέρα» προσέγγισης της ελληνικής κυβέρνησης όχι απλώς δεν εκπέμπει αυτό το τόσο απαραίτητο σήμα και επιτείνει την ανασφάλεια, αλλά δεν μπορεί καν να ανταποκριθεί στις άμεσες υλικές ανάγκες των πολιτών. Η πολιτική της κυβέρνησης οδηγεί σε κλείσιμο επιχειρήσεων και απολύσεις εργαζομένων. Όπως θα δούμε παρακάτω, αναλύοντας τις διαθέσιμες πηγές χρηματοδότησης που έχει στη διάθεσή της η χώρα μας, το πρόβλημα δεν εντοπίζεται απλά στο μέγεθος των μέτρων αλλά στον τρόπο και τον χρόνο που κάθε κυβέρνηση σχεδιάζει, στοχεύει, δεσμεύεται και υλοποιεί τα μέτρα.
Κομβικό ρόλο στην πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ παίζουν τα εξής σημεία:

• Η λογική αναπλήρωσης του μισθού για τις έμμεσα και άμεσα πληττόμενες επιχειρήσεις σε αντίθεση με τη λογική του επιδόματος που προώθησε η κυβέρνηση της ΝΔ. Η λογική αναπλήρωσης που ακολουθείται σε όλη την Ευρώπη επιβεβαιώνεται από τη λογική του προγράμματος SURE,το οποίο έχει ήδη εξαγγείλει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και που αποτελεί ουσιαστικά ευρωπαϊκό πρόγραμμα αναπλήρωσης μισθού. Δεν υπάρχει, εξ όσων γνωρίζουμε, ούτε μια κυβέρνηση στην Ε.Ε. που να επιτρέπει την εκ περιτροπής εργασία και να μην αναπληρώνει ταυτόχρονα το μέρος του εισοδήματος του εργαζόμενου που χάνεται (όπως δυστυχώς κάνει η ΝΔ).
• Με δεδομένο ότι οι επιχειρήσεις ελαφρύνονται προσωρινά από το μισθολογικό κόστος, καθώς το κράτος υπεισέρχεται πλήρως στις υποχρεώσεις του εργοδότη έναντι των εργαζομένων, ένα επιπλέον πακέτο μέτρων ενίσχυσης της ρευστότητάς τους πρέπει να κατευθυνθεί άμεσα σε αυτές, με βάση τόσο οριζόντια κριτήρια (π.χ. απώλεια τζίρου, μέγεθος, δυνατότητα πρόσβασης στο τραπεζικό σύστημα) όσο και με κλαδικά κριτήρια καθώς κυρίως ο τουρισμός, το αγροδιατροφικό σύμπλεγμα, οι εξαγωγικές επιχειρήσεις, οι μεταποιητικές επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν διαφορετικές δυσκολίες σε διαφορετικό χρόνο και άρα απαιτούν ειδική στόχευση.
• Μια μεγάλη κατηγορία συμπολιτών μας, εποχιακά εργαζόμενοι στον τουρισμό και αλλού, επισφαλώς εργαζόμενοι, «μπλοκάκηδες», εργαζόμενοι με εργόσημο, εργολαβικοί εργαζόμενοι και διάφορες άλλες κατηγορίες περνούν διαρκώς κάτω από το «ραντάρ» της κυβέρνησης της ΝΔ και σε αυτή την κρίση παραμένουν παντελώς ακάλυπτοι ενώ στην πραγματικότητα δοκιμάζονται ακόμα εντονότερα. Ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει οριζόντια την διασφάλιση ενός βασικού εισοδήματος για όλες αυτές τις κατηγορίες.

 Βασικοί στόχοι του πλαισίου Οικονομικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ:

• Διατήρηση θέσεων και σχέσεων εργασίας αλλά και εισοδημάτων μισθωτών και αυτοαπασχολούμενων-ελευθέρων επαγγελματιών κατά τη διάρκεια της κρίσης, στο επίπεδο και την ποιότητα που είχαν διαμορφωθεί πριν την έναρξή της.
• Στήριξη των επιχειρήσεων μέσω απευθείας ενισχύσεων και επιδοτήσεων αλλά και μέσω διευκολύνσεων ρευστότητας και εξυπηρέτησης χρεών.
• Διατήρηση της εγχώριας ζήτησης της ελληνικής οικονομίας κατά την διάρκεια της κρίσης, μέσω στήριξης της ιδιωτικής και δημόσιας κατανάλωσης.
• Χορήγηση ρευστότητας στις επιχειρήσεις μέσω δανείων με εγγύηση του δημοσίου και άλλων χρηματοδοτικών εργαλείων κατά τη φάση αντιμετώπισης της υγειονομικής κρίσης και μετά το τέλος αυτής.
• Διασφάλιση της σταθερότητας του τραπεζικού συστήματος.

Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ λαμβάνει υπόψη τις δυσκολίες υλοποίησης και τον χρόνο που απαιτείται ώστε κάθε μέτρο να εφαρμοστεί αποτελεσματικά σε όφελος εργαζομένων και επιχειρήσεων. Ο σχεδιασμός των μέτρων πρέπει να είναι τέτοιος ώστε αυτά να έχουν το μικρότερο διοικητικό βάρος όσο και στην κινητοποίηση του κρατικού μηχανισμού, που πρέπει να δείξει ευελιξία και αποτελεσματικότητα προκειμένου οι πόροι να φτάσουν εγκαίρως στους ωφελούμενους.

4.    Πηγές χρηματοδότησης

Α) Πηγές Χρηματοδότησης του Κρατικού Προϋπολογισμού
Οι παρακάτω πηγές χρηματοδότησης μπορούν να καλύψουν μέτρα καθαρά δημοσιονομικού χαρακτήρα όπως υγειονομικές δαπάνες, δαπάνες στήριξης του εισοδήματος των εργαζομένων, δαπάνες κοινωνικών και άλλων επιδομάτων, δαπάνες στήριξης επιχειρήσεων και αυτοαπασχολουμένων απευθείας από το κράτος, δαπάνες επιδόματος ανεργίας, απώλεια εσόδων κρατικού προϋπολογισμού λόγω αναβολής καταβολής υποχρεώσεων από επιχειρήσεις – αυτοαπασχολούμενους κλπ.

• Ταμειακό Απόθεμα Ασφαλείας (μαξιλάρι):  20δισ.  ευρώ

Πρόκειται για τμήμα του συνολικού ταμειακού αποθέματος που φτάνει τα 37 δισ.  ευρώ και σχηματίστηκε την περίοδο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ και ειδικότερα τα έτη 2016, 2017 και 2018. Εξ αυτού τα 15,6 δισ.  είναι δεσμευμένα για την εξυπηρέτηση του χρέους, ενώ τα υπόλοιπα είναι άμεσα ταμειακά διαθέσιμα. Προτείνουμε τμήμα αυτό του ταμειακού αποθέματος ύψους 20 δισ.  να χρησιμοποιηθεί καθώς συνιστά διαθέσιμο σε ενεστώτα χρόνο ποσό του ελληνικού δημοσίου που μπορεί άμεσα να δαπανηθεί για την κάλυψη μέτρων αμιγώς δημοσιονομικού χαρακτήρα χωρίς να χρειάζεται δανεισμός. Τούτο σημαίνει ότι η αξιοποίησή του δεν επιβαρύνει το δημόσιο χρέος.
Χρόνος ενεργοποίησης: άμεσα

• Επιστροφή ANFAs και SMPs: 3,5 δισ.  ευρώ

Πρόκειται για την επιστροφή των κερδών από τα ANFAs και SMPs που υπό τις παρούσες συνθήκες μπορούν να κατευθυνθούν στις δαπάνες συγκράτησης της ύφεσης και ανάκαμψης της οικονομίας.
Χρόνος ενεργοποίησης: άμεσα

• Πρόγραμμα SURE (ύψους 100 δισ.  για όλη την Ευρώπη, κατ’ ελάχιστο 2 δισ.  για την Ελλάδα)

Πρόκειται για πρόγραμμα "ασφάλισης" των εργαζομένων των επιχειρήσεων που πλήττονται από την κάμψη της οικονομικής δραστηριότητας ώστε να μη χρειαστεί να απολυθούν. Το πρόγραμμα θα επιτρέπει στα κράτη-μέλη να πληρώνουν επί της ουσίας τους μισθούς των εργαζομένων των επιχειρήσεων που σταματούν ή μειώνουν την παραγωγή και τις ώρες εργασίας. Ακόμη δεν έχει γίνει η κατανομή των 100 δισ.  ευρώ του SURE, παρόλα αυτά τα 2 δισ.  ευρώ είναι το υποχρεωτικά ελάχιστο ποσό που θα πρέπει να λάβει η Ελλάδα.

Στατιστικές και Τεστ, Προπαγάνδα και ψέματα. Του Νίκου Κοτζιά (για φίλους στο facebook στις 6.4.2020)

 

Ο αρμόδιος υφυπουργός της κυβέρνησης της ΝΔ δήλωσε το Σάββατο ότι η Ελλάδα έχει ως προς τον Covid-19 την καλύτερη κατάσταση στον κόσμο! Με βάση αυτή την «εικόνα», συμπεραίνει ο εκπρόσωπος του υπουργείου Υγείας, η ελληνική κυβέρνηση πράττει καλά και εκείνος ως καθηγητής ιατρικής δικαιώνεται έναντι όλων των συναδέλφων του διεθνώς. Αν είναι αλήθεια θα ήταν εκπληκτικό. Αλλά όπως θα αποδείξω πρόκειται για στρεβλή παρουσίαση της πραγματικής κατάστασης στον σημερινό κόσμο. Κατά συνέπεια η άρνησή της κυβέρνησης στα πολλά τεστ και στις μάσκες δεν είναι αποτέλεσμα της «ελληνικής επιτυχίας», αλλά των ελλείψεων σε υλικά που υπάρχει στη χώρα, Για αυτές, έχει άμεση ευθύνη η κυβέρνηση και όλοι εκείνοι που θέλουν να απαγορεύσουν στη χώρα την κριτική της αλήθειας, αλλά και όσοι φοβούνται στην αντιπολίτευση να απαντήσουν στα «κυρίαρχα στοιχεία και στατιστικές». Ας πάρουμε, λοιπόν, τα διεθνή στοιχεία του Σαββάτου 4.4.2020:
Πρώτον, η Ελλάδα είναι προς το παρόν πολύ καλύτερα από σειρά ευρωπαϊκών κρατών, όπως την Ιταλία, την Γαλλία, την Ισπανία, αλλά και σε σχέση με κράτη εκτός Ευρώπης, όπως τις ΗΠΑ και την Αυστραλία. Τι το κοινό έχουν όλες αυτές οι χώρες; Εφάρμοσαν σκληρά νεοφιλελεύθερα προγράμματα και πολιτικές στην Υγεία και τον Δημόσιο τομέα.
Δεύτερον, υπάρχουν κράτη που έχουν καλύτερα αποτελέσματα από την Ελλάδα; Ασφαλώς. Προς το παρόν τα περισσότερα κράτη της Λατινικής Αμερικής, με πιο σκληρή εξαίρεση την στρατοκρατούμενη Βραζιλία. Το ίδιο και ως προς περισσότερες χώρες της Αφρικής. Σημειώνω ότι η χειρότερη κατάσταση καταγράφεται στην σχετικά πιο πλούσια Δημοκρατία της Νότιας Αφρικής. Δεν πιθανολογώ ότι έχουν καλύτερο σύστημα πρόληψης και περίθαλψης από τα δυτικοευρωπαϊκά κράτη, αλλά ότι χρονικά βρίσκονται, «ακόμα», «πίσω». Αλλά έστω και έτσι διαψεύδονται οι κυβερνητικοί κομπασμοί.
Τρίτο, όποιος δεν παρακολουθεί τις διεθνείς στατιστικές θα μείνει κατάπληκτος με την σχετικά καλή εικόνα της γειτονιάς μας όπου η Ελλάδα δεν είναι και στα καλύτερα. Το Σάββατο η Ελλάδα είχε 68 νεκρούς σε 10,45 εκατομμύρια πληθυσμό. Δηλαδή έναν νεκρό ανά 154 χιλιάδες κατοίκους. Η Αλβανία με πληθυσμό 2,89 εκατομμύρια είχε 18 νεκρούς, δηλαδή έναν ανά 160 χιλιάδες. Η Βουλγαρία με 6,97 εκατομμύρια 17 νεκρούς, δηλαδή έναν νεκρό κάθε 410 χιλιάδες κατοίκους. Η Σερβία με 8,75 εκατομμύρια πληθυσμό, είχε 44 νεκρούς, έναν ανά 198.000 πληθυσμού. Ξαναλέω, Ελλάδα 68 =1/154, Αλβανία 18=1/160, Σερβία 44=1/198 και Βουλγαρία 17=1/410. Το χειρότερο αποτέλεσμα, λοιπόν, σε απόλυτο αριθμό νεκρών, αλλά και σε αναλογία το έχει η Ελλάδα. Η κυβερνητική προπαγάνδα είναι ψεύτικη.
Ασφαλώς το ερώτημα που προκύπτει είναι πώς όλη η περιοχή της ΝΑ Ευρώπης τα πάει καλύτερα (ακόμα;) από την Δυτική Ευρώπη των πλουσίων. Έχω υπόψη μου πολλές αιτίες, αλλά δεν είναι εδώ ο χώρος ανάλυσής τους. Εκείνο που θέλω να επισημάνω είναι ότι δεν υπάρχει μια ελληνική ιδιαιτερότητα όσον αφορά την άμεση περιοχή της χώρας μας. Η ιδιαιτερότητα είναι όλης της περιοχής σε σχέση με τις ισχυρές ευρωπαϊκές χώρες. Και εντός αυτής της ιδιαιτερότητας η θέση της Ελλάδας είναι η χειρότερη. Αδύνατον, λοιπόν, να είναι «η καλύτερη στον κόσμο». Η φτηνή προπαγάνδα και το ψέμα έχουν κοντά ποδάρια.
Πάμε, τέταρτον, σε μια άλλη ομάδα. Σε αυτήν βάζω τις τρεις χώρες που δέχτηκαν πρώτες την επίθεση του Ιού. Την Κίνα, το Βιετνάμ και την Νότια Κορέα. Ανάλογα αποτελέσματα, βέβαια έχουν και άλλες περιοχές και κράτη, όπως το Χόνγκ-Κονγκ (Κίνα), η Ταιβάν (Κίνα), η Σιγκαπούρη κοκ. Το χαρακτηριστικό αυτών των κρατών και περιοχών είναι ότι απέκρουσαν, τουλάχιστον προς το παρόν την επίθεση του Covid-19, άρα έχουν ένα είδος τελικού αποτελέσματος. Τα στοιχεία μου είναι πριν 4 μέρες.
Έχουμε και λέμε, λοιπόν, η Νότιος Κορέα με 51,26 εκατομμύρια πληθυσμό είχε 169 νεκρούς. Δηλαδή έναν νεκρό (στο σχετικό τέλος και όχι στην αρχή της κρίσης) ανά 303 χιλιάδες κατοίκους. Η ΛΔ της Κίνας έχει 1.438,5 εκατομμύρια πληθυσμό με 3.309 νεκρούς, δηλαδή έναν ανά 435 χιλιάδες. Το Βιετνάμ με 97,16 εκατομμύρια δεν είχε ούτε έναν νεκρό. Τώρα να λέει ο αρμόδιος υφυπουργός ότι η Ελλάδα είναι η καλύτερη στον κόσμο δείχνει άγνοια, επιπολαιότητα, ίσως και πρόθεση; Εσείς τι λέτε;
Ανάλογα αποτελέσματα θα εξάγει κανείς αν συγκρίνει τον αριθμό προσώπων που έχουν τον ιό με αυτούς που πεθαίνουν. Εδώ πολύ καλά αποτελέσματα έχει η Γερμανία, 0,72% ενώ ένα από τα χειρότερα έχει η Ελλάδα (πολλαπλάσιο).
Το ερώτημα είναι με τι τρόπο τα καταφέρανε εκείνοι που κλείνουν τον κύκλο να έχουν τόσο λιγότερες απώλειες από τους δυτικοευρωπαίους; Πολλοί είναι οι πιθανοί λόγοι, όπως ισχυρότερο σύστημα δημόσιας υγείας, πολιτισμικές παραδόσεις (όπως όχι χειραψίες στις κοινωνικές επαφές, αλλά μικρές υποκλίσεις), μεγαλύτερη εμπειρία από προηγούμενες επιδημίες. Χάρη σε αυτές τις εμπειρίες πήραν αταλάντευτα, με ταχύτητα, ορισμένα άμεσα μέτρα όπως ήταν τα πολλαπλά και συνεχόμενα τεστ που τα άρχισαν νωρίς και έγκαιρα. Η εκτεταμένη χρήση από μάσκες. Ο περιορισμός μετακινήσεων άμεσα και χωρίς αναβολές. Εδώ στην Ελλάδα θα είχαμε γλυτώσει από τους ιούς που μας ήρθαν μέσω των Αγίων Τόπων (όπου προηγούμενα είχαν πάει Νοτιοκορεάτες τουρίστες και είχαν ενημερωθεί έγκαιρα οι ελληνικές αρχές), από την Ιταλία και τους καθυστερημένους ελέγχους στα αεροδρόμια. Διότι οι πιο επικίνδυνοί φορείς του ιού είναι εκείνοι που δεν το γνωρίζουν και δεν τους επιτρέπεται να κάνουν τεστ.
Το δίδαγμα από τους αριθμούς που παρέθεσα είναι ότι οι συγκρίσεις έχουν νόημα όταν θέλεις να δείξεις τι διαφορετικό έκανες εσύ που είναι καλύτερο και τι μπορείς να μάθεις. Κατά συνέπεια οφείλεις να εξηγήσει κανείς, γιατί επιλέγει συγκεκριμένο δείγμα προς σύγκριση, όπως η συνεχής αναφορά στην Ισπανία. Το χειρότερο είναι ότι όταν πιστέψεις ότι τα έκανες καλύτερα από παντού, τότε παύεις να μαθαίνεις και να κάνεις τα απαραίτητα. Καταλήγεις στο ψέμα και στην υποκρισία.

Ανάμεσα σε άλλα ακατάληπτα ντεμέκ συναισθηματικά ο Μητσοτάκης χθες είπε ότι δεν πρέπει να γίνεται κριτική, όταν η χώρα δεν μοιάζει με τις άλλες χώρες.