Ποιός πληρώνει την κρίση τελικά;

ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ  ''ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ΄΄

Αυτοί που αρπάζουν το φαί  απ’ το τραπέζι  κηρύχνουν τη λιτότητα

Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάνε θυσίες. 

Οι  χορτάτοι μιλάν στους  πεινασμένους

για τις μεγάλες εποχές που θα ’ρθουν.

Μπέρτολτ  Μπρεχτ
 

Λένε	…και  εννοούν
«Χρειάζονται  θυσίες για να ξεπεράσουμε όλοι μαζί την κρίση»	«Γίνετε ακόμα πιο φτωχοί για να γίνουμε εμείς ακόμα πιο πλούσιοι. Έτσι κι αλλιώς δεν είμαστε ίδιοι.»
«Στην κρίση θα βρεθούμε μαζί»	«Εμείς τη δημιουργούμε, εσείς την πληρώνετε.»
«Οι περικοπές στους μισθούς είναι  έκτακτο μέτρο»	«Φάγατε το πάγωμα, θα φάτε τη μείωση, άμεσα ετοιμαστείτε για μεγαλύτερη (βλ. Σχέδιο Β, Γ,…)»
«Υπεύθυνα για την κρίση είναι τα δικαιώματά σας – ο μισθός και η σύνταξή  σας, η απαίτηση σας για αξιοπρέπεια»	«Ο μόνος τρόπος να αυξήσουμε τα κέρδη μας είναι να σας τρομοκρατήσουμε και να σας κλέψουμε περισσότερο. Τη δική σας αστάθεια τη λέμε δικό μας ‘Πρόγραμμα Σταθερότητας’.»
«Χρειαζόμαστε αναδιάρθρωση του Συστήματος Υγείας»	«Όποιος έχει χρήματα έχει το δικαίωμα να ζει. Και το δικαίωμα στην υγεία και τη ζωή είναι ταξικό.»
«Η  ΕΕ εγγυάται την ασφάλεια της οικονομίας μας…»	«Η ΕΕ εγγυάται την ασφάλεια των λίγων που λυμαίνονται τον κοινωνικό πλούτο.»
«…  γι’ αυτό δεν μπορούμε να μην  πειθαρχήσουμε στις εντολές της  ΕΕ»	«Η πίεση είναι σαν το φτύσιμο. Πάει από πάνω προς τα κάτω: Από τις ισχυρές χώρες στις φτωχές και μέσα σε αυτές από τους πλούσιους στους φτωχούς. Η ΕΕ δεν είναι θεός, είναι δομή που φτιάχτηκε από το κεφάλαιο και οι κανόνες φτιάχτηκαν στα μέτρα τους.»
«Ο,τι απεργία και αγώνα και αν κάνετε, είναι μάταιος. Δεν έχουμε ούτε σάλιο. Άλλωστε είμαστε πιο ισχυροί»	«Τα κρατάμε για να μεγαλώνουν τα κέρδη μας, τα δίνουμε στις τράπεζες. Και ο,τι μας περισσεύει τα δίνουμε για αύρες, για κάμερες, για δυνάμεις καταστολής, για χημικά και για σκυλιά. Γιατί σας φοβόμαστε!»

Τα  ψέματα είναι στην προπαγάνδα τους και η αλήθεια στους δρόμους

Στις 10 Φλεβάρη απεργούμε  ΟΛΟΙ
Στις 10 Φλεβάρη είμαστε  όλοι διαδηλωτές

Κάποιοι κερδίζουν από  την κρίση!

Καμία συναίνεση! Καμία  υποταγή!

Ενότητα όλων των εργαζομένων  απέναντι σε Ε.Ε, κυβέρνηση, κεφάλαιο!

ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ!  

Τα μέτρα που  αποφάσισε και άρχισε ήδη να εφαρμόζει  η κυβέρνηση για τη σταδιακή κάλυψη του δημοσιονομικού ελλείμματος (10% μείωση των επιδομάτων, τακτική  φορολόγηση  των αυτοτελώς φορολογούμενων, μείωση του φοροαπαλασσόμενου στις 6000 ευρώ, νέος φόρος στα καύσιμα, πάγωμα για τους άνω των 2000 ευρώ ακαθάριστα – εδώ κατέβηκε το όριο, αύξηση των συνταξιοδοτικών ορίων ηλικίας) υπολογίζεται ότι θα προσκομίσουν στα δημόσια ταμεία  10 δις ευρώ για την τρέχουσα χρονιά.

Ας  θυμηθούμε κατ’ αρχήν τα 28 δις που δόθηκαν σε μια νύχτα για την επανάκαμψη των δύσμοιρων τραπεζών.

Ας  δούμε επίσης πόσο δύσμοιρες ήταν πραγματικά οι τράπεζες.

·                     Η ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ αύξησε κατά 197,24% τα κέρδη της, ενώ οι φόροι της μειώθηκαν κατά 15%.
·                     Η ALPHA BANK αύξησε κατά 45,48% τα κέρδη της, ενώ οι φόροι της μειώθηκαν κατά 29,7%
·                     Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ αύξησε κατά 460,6% τα κέρδη της, ενώ οι φόροι της μειώθηκαν κατά 284,97%
·                     Η EUROBANK αύξησε κατά 114,5% τα κέρδη της, ενώ οι φόροι της μειώθηκαν κατά 40,57%

Οι  διαπιστώσεις αυτές  προέρχονται από  τα στοιχεία που δημοσίευσε η ΕΝΩΣΗ ΤΡΑΠΕΖΩΝ. 

Ας  δούμε όμως και μερικά άλλα νούμερα. 

·                     650 εκατομμύρια ευρώ προβλέπουν να υφαρπάξουν από τους μισθωτούς με τη μείωση κατά 10% των επιδομάτων.

·                     600 εκατομμύρια ευρώ προβλέπονται στον προϋπολογισμό για επιχορήγηση των μη κυβερνητικών οργανώσεων ( ας θυμηθούμε λίγο πριν, 2 εκατ. είχε πάρει η «Γλαυκώπις Αθηνά» από το Ζαχόπουλο για κοπή πίτας και χριστουγεννιάτικα δώρα στα παιδιά των υπαλλήλων του ΥΠΠΟ)
·                      0 ευρώ προβλέπει ο προϋπολογισμός για φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας.
·                     16 εκατομμύρια από τη φορολόγηση των εφοπλιστών.
·                     8.767.147,03 εισέπραξε ο κ. Προβόπουλος τα τρία τελευταία χρόνια με νόμιμο τρόπο.
·                     5,5 εκατομμύρια ευρώ πρόστιμο στην εταιρία Σημαιοφορίδη – Πρινιωτάκη έσβησαν το 2008 με πολιτική παρέμβαση στη ΦΑΕ Αθηνών.
·                     Σε 14000 ευρώ, μόνο, το μήνα θα περιοριστεί η αμοιβή του κ. Τάσου Γιαννίτση (του γνωστού εγκέφαλού της ασφαλιστικής αποδόμησης) από την εταιρία Ελληνικά Πετρέλαια, μετά την εθελοντική μείωση του μισθού του, για το καλό της πατρίδας.
·                     Λίγο λιγότερα από 300.000 ευρώ το χρόνο θα εισπράττει ο νέος μάνατζερ της ΔΕΗ, Αρθούρος Ζερβός. «Δε δέχτηκα αυτή τη θέση για τα χρήματα» δήλωσε συγκινημένος, μετά την ανάθεση από την περιβαλλοντικιά υπουργό, κυρία Μπιρμπίλη.
·                      580.000 ευρώ το χρόνο, δηλαδή 48.333 ευρώ το μήνα είναι η αμοιβή του κυρίου Παναγή Βουρλούμη, διευθυντή του ΟΤΕ.

• ΟΧΙ! Τα μέτρα δεν είναι αντικειμενικά!
• ΟΧΙ! Για την οικονομική κατάρρευση της Ελλάδας δε φταίει ο διπλανός εργαζόμενος που έχει καλύτερο μισθό και πιο πολλά δικαιώματα, όπως και για τον εργαζόμενο στον ιδιωτικό τομέα δεν πρέπει να φταίει ο εκπαιδευτικός που έχει μονιμότητα, άδειες κοκ.

Σε όλη  αυτήν την μανία του συστήματος να κατεδαφίσει όλα τα δικαιώματα μας πρέπει να πούμε ένα μεγάλο ΟΧΙ!

ΝΑ  ΞΕΣΗΚΩΘΟΥΜΕ! ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ  ΔΡΟΜΟΥΣ! 

ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΣΤΙΣ 10 ΦΛΕΒΑΡΗ

Γι' αυτούς είσαστε έτοιμοι να κάνετε θυσίες;;;

αναδημοσίευση από το Ημερολόγιο ενός Πατέρα

Αφιερωμένο στο 58,3% που απαντά θετικά στην ερώτηση «θα ήσαστε διατεθειμένος να κάνετε κάποιες θυσίες παραπάνω για να βελτιωθούν τα δημόσια οικονομικά;» και στο
"64,1% των ερωτηθέντων που δήλωσε ότι η κυβέρνηση χειρίζεται τα ζητήματα της οικονομίας προς τη σωστή κατεύθυνση, ενώ σχεδόν το ίδιο ποσοστό (64,3) δήλωσε ότι τα μέτρα ήταν αναγκαία".
Μου έστειλαν ένα άρθρο μέσω μέιλ (δυστυχώς χωρίς όνομα του συντάκτη του)
Είναι ένα κείμενο που τα λέει όλα. Άλλοι τα έφαγαν, εμείς καλούμαστε να πληρώσουμε. Και ετοιμαζόμαστε χαρούμενοι νά το κάνουμε χάρη στην ανελέητη πλύση εγκεφάλου που έχουμε υποστεί. Το επιπλέον τραγικό είναι που πλεόν υπάρχει μόνο ένα κόμμα στην Ελλάδα το ΠΑΣΟΚΟΝΔ, με συναρχηγούς τους Σαμαρά -Παπανδρέου.
Οι δυο παλιοί φίλοι και συμμαθητές ετοιμάζουν και εκλογικό νόμο που θα τους δίνει παντοδυναμία, αφού θα έχουν ανεξέλεγκτη εξουσία στους βουλευτές που θα εκλέγονται χωρίς σταυρό, ενώ με το χωρισμό της χώρς σε μονοεδρικές εξασφαλίζουν την αέναη εναλλαγή τους στην εξουσία.
Θα ξυπνήσουν οι Έλληνες από την αποβλάκωση, πριν να είναι πολύ αργά; ΔΥΣΚΟΛΟ
Η απεργία της Τετάρτης 10/2, είναι από τα τελευταία μας αποκούμπια...

Διαβάστε το κείμενο
"Μεσημέρι, Κολωνάκι, καφέ στην πλατεία.
Είναι αποκλεισμένο περιμετρικά, μπράβοι σε σχήμα Π, περαστικοί κοιτάζουν περίεργοι το θέαμα.
Στη μέση αυτός, μαύρο κοστούμι, μαύρο πουκάμισο, όρθιος μιλάει στο κινητό. Πίσω του άλλος μπράβος, κρατάει στα χέρια ευλαβικά το πούρο.
Γυρνάει, τραβάει μια ρουφηξιά, συνεχίζει, ο κολαούζος το κρατάει, περιμένει την επόμενη ρουφηξιά. Μπράβος πούρου, επαγγέλματα του μέλλοντος.
Φθινοπωρινό μεσημέρι στο κέντρο της πόλης, η δημόσια επίδειξη της αήττητης ηλιθιότητας. Είναι πλούσιος. Έχει πολλά λεφτά, από πού, απροσδιόριστο.
Οι πλούσιοι αυτής της χώρας δεν κάνουν, έχουν.
Κάτι γενικώς, καράβια, προμήθειες, λαθρεμπόριο πετρελαίου, πλαστά τιμολόγια, ποδοσφαιρικές ομάδες-πλυντήρια, αγοραπωλησίες παικτών, εικονικά συμβόλαια, πουλάει φάρμακα στα νοσοκομεία στην τριπλάσια τιμή, εισαγωγή από την Κύπρο, εκμεταλλεύεται εμπορικά ακίνητα της εκκλησίας, καταπατάει δημόσιες εκτάσεις, χτίζει στη Μύκονο συγκρότημα κατοικιών με συνέταιρο γνωστό πολιτικό, αλλαγές συντελεστή δόμησης μόνο για την περίπτωσή του, έχει αναλάβει τη διαφημιστική καμπάνια υπουργείων, διαχειρίζεται τα λεφτά των ασφαλιστικών ταμείων, πουλάει τηλεοπτικά κανάλια που του χαρίζει το κράτος, αύξηση κεφαλαίου, τραπεζική εγγύηση, δάνεια, offshore εταιρείες, κωδικοί, μπράβοι. Πούρα. Χοντρός σβέρκος.
Οι περαστικοί απολαμβάνουν το θέαμα. Κουνάνε το κεφάλι ειρωνικά.
Το θέμα είναι τα λεφτά, αυτό μου είπε κι ο μπαμπάς.
Μια χώρα που δεν παράγει τίποτα και έχει τόσους πολλούς πλούσιους.
Δεν δημιουργούν αλλά έχουν διασυνδέσεις. Σωστοί άνθρωποι στις σωστές θέσεις. Βιτρίνες. Ταμίες. Μεταφορά χρήματος, όχι δημιουργία πλούτου.
Δεν βγάζουν χρήματα, υπεξαιρούν.
Οι πλούσιοι ξέρουν πολύ καλά από πού προέρχονται τα χρήματά τους.
Τα αντιμετωπίζουν και οι ίδιοι ως προϊόν εγκλήματος.
Τα τρώνε γρήγορα και επιδεικτικά. Όπως οι γκάνγκστερ.

Σε ολόκληρο τον κόσμο μόνο δύο άρχουσες τάξεις έχουν υιοθετήσει ως τρόπο ζωής το lifestyle της κολομβιάνικης μαφίας.
Οι Ρώσοι ολιγάρχες και οι Έλληνες πλούσιοι.
Θηριώδη τζιπ στα στενά δρομάκια, παρκαρισμένες πόρσε στα κλαμπ, αστυνομική προστασία, γουόκι τόκι, μπράβοι, ημίγυμνες ξανθιές, χοντροί σβέρκοι.
ΚΔΟΑ. Κτηνώδης δύναμη ογκώδης άγνοια.
Στον υπόλοιπο κόσμο οι πραγματικοί πλούσιοι μοιάζουν με φοιτητές στα Εξάρχεια. Σνίκερς, φούτερ και κουκούλες.
Ανακάλυψαν ένα τσιπάκι, έστησαν τη Microsoft, την Apple, έφτιαξαν ένα πρόγραμμα, φαντάστηκαν μια κοινότητα, το FaceBook, βάζουν την εταιρεία τους στο χρηματιστήριο έναντι 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων φορώντας τζιν, στο υπόγειο γκαράζ παίζουν ακόμα Nirvana με τις φοιτητικές τους κιθάρες.
Εδώ δεν υπάρχουν κιθάρες.
Ούτε πανεπιστήμια. Ελληνικός ληστρικός μικροκαπιταλισμός, κλοπιμαία.
Ξαπλώστρες 3.000 ευρώ στην παραλία, ο ένας δίπλα στον άλλον..
Πάνω στον άλλον. Όλοι μαζί.
Δεν θέλουν να κρυφτούν, θέλουν να φανούν.
Ποιος έχει το πιο μεγάλο, σπίτι, το πιο μεγάλο, κότερο.
Αγωνιούν για μια φωτογραφία τους σε φτηνές κίτρινες φυλλάδες που λερώνεσαι άμα τις ξεφυλλίσεις.
Αγοράζουν παρέα, δημοσιότητα, σεξ, σταρ, μις, θεές, απόλυτες, υπέρλαμπρες, δίμετρες. Ξανθιές με μαύρη ρίζα.
Από τη μαζική παραγωγή των καλλιστείων. Μια δυο γυμνές φωτογραφίες και μετά στον αγώνα.
Στο ανελέητο κυνήγι στη σκληρή ζούγκλα της ζωής.
Η ανεργία στις νεαρές γυναίκες μέχρι τα 30 φτάνει στο 40%.
Πιράνχας, κόβουν βόλτες από φωτογράφιση σε κότερα, από πασαρέλα σε επισκέψεις κατ' οίκον.
Το ίδιο παμπάλαιο συγκινητικό όνειρο. Μια μέρα ο πελάτης θα ερωτευτεί και θα την κάνει κυρία.
Ένας γάμος, τώρα πριν να 'ναι αργά, τα χρόνια περνάνε γρήγορα, νέο εμπόρευμα βγαίνει στην αγορά κάθε σεζόν.
Τα πούρα διαλέγουν. Επιλέγουν την επόμενη trophy wife.
Επιλέγουν και επιλέγονται. Ε9 κυκλοφορούν σε φωτοτυπίες, αγοραπωλησίες, ντιλ κλείνονται..
Τα κοσμικά περιοδικά γράφουν για πανέμορφα μοντέλα που φωτογραφίζονται σε ακριβά μαγαζιά με νεαρούς ζεν πρεμιέ της αθηναϊκής νύχτας. Εννοούν escort συναντάνε γιους πλουσίων με την ελπίδα να «κατακτηθούν». Νέες ιδιότητεςτης κοσμικής ζωής. Κληρονόμοι.
Γιοι εισηγμένων. Πολύφερνοι γαμπροί με πολλές κατακτήσεις. Οι βίζιτες της πρώτης σελίδας.
Ο πλανήτης μπαίνει στον τρίτο χρόνο της οικονομικής κρίσης. Ο δύσκολος χειμώνας. Οι ελληνικές πολιτικές εφημερίδες, αυτιστικές πάντα, στο πιο βαθύ τούνελ της κρίσης, εισάγουν στην ύλη τους κοσμικά ένθετα.
Χρώματα πολύχρωμα, γυαλιστερές φωτογραφίες. Δες το 16χρονο ζάπλουτο ξέκωλο πώς διασκεδάζει στα μπουζούκια.
Ζηλεύεις; Δες το νεαρό πάμπλουτο κληρονόμο αγκαλιά με τη θεά, την προκλητική miss young. Θα κάνουν προγαμιαίο συμβόλαιο;
Η Ελένη ρίχνει με νάζι το τιραντάκι να φανεί η ρόγα, πέφτει η τηλεθέαση.
5.000 άτομα στο γάμο, τραγούδησε ο Ρέμος, εσύ δεν ήσουν εκεί;

Εσένα ο μπαμπάς σου δεν έκανε λαθρεμπόριο πετρελαίου; Η μαμά σου δεν ήταν συμβολαιογράφος στα μεγάλα ντιλ ακίνητης περιουσίας;
Δεν ξέρεις ούτε ένα γενικό γραμματέα υπουργείου, έναν ταμία κόμματος έστω; Τι άτυχος που ήσουν.
Όλα διορθώνονται όμως, άρχισε τώρα, κάνε κοιλιακούς, κάνε προσθετικές στήθους, κάνε κάτι. Αν δεν είσαι αγοραστής, γίνε τουλάχιστον εμπόρευμα. Η Ελλάδα, αδιόριστη πτυχιούχος, κλείνει τα μάτια, πέφτει στο κρεβάτι για μια μονιμοποίηση στο δημόσιο, υπέρβαρη πηδάει απ? το μπαλκόνι.
Γυρνάει το ρολόι μια ώρα πίσω μεσάνυχτα Κυριακής, ετοιμάζεται για τον πιο βαρύ χειμώνα. Μπερδεμένη, πεινασμένη, εν πλήρει συγχύσει, δηλώνει αθώα.
Ήταν ωραίο το έργο, εύκολο, χωρίς κόπο, θεαματικό σαν μεταμεσονύχτια κολομβιάνικη σαπουνόπερα του Άλφα με βαρόνους κοκαΐνης, μπράβους και μικρά κοριτσάκια που πάνε στον πλαστικό χειρούργο με παιδιάστικη αφέλεια για να πιάσουν την καλή, να τις διαλέξει ο αρχηγός της συμμορίας. Κρατάει 45 λεπτά.
Μετά ακολουθεί τελεμάρκετινγκ.
Κατσαρόλες, στρώματα και όργανα γυμναστικής, 29,99 ευρώ σε 6 δόσεις."

7+1 θέσεις κατά της μυθολογίας του μονόδρομου!

ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΑΦΑΖΑΝΗ στην Κυριακάτικη Αυγή


Τα ψέματα τελείωσαν! Η χώρα, με βάση τους κανόνες της διεθνούς δικτατορίας των κεφαλαιαγορών, χρεωκόπησε! Το νεοφιλελεύθερο καπιταλιστικό μοντέλο τριών δεκαετιών μετατρέπεται σε σωρούς ερειπίων! Η κυβερνητική απόπειρα να κρατήσει όρθιο τον νεοφιλελευθερισμό και στην ουσία τον ίδιο τον ελληνικό καπιταλισμό, με ακόμα πιο ακραία νεοφιλελεύθερα μέτρα και μέτρα συνολικής κοινωνικής κατεδάφισης, όπως αυτά που ανακοίνωσε ο κ. Γ. Παπανδρέου, το μόνο που θα επιφέρει είναι να επισπεύσει την οικονομική και κοινωνική καταστροφή και την εθνική παρακμή.
Ο κυρίαρχος συναινετικός δικομματισμός έφερε τη χώρα στο χείλος της αβύσσου και τώρα πάει να της δώσει τη χαριστική βολή. Η Ελλάδα τελεί υπό οικονομική κατοχή και η κυβέρνηση έχει μετατραπεί σε εθελοντική επιτροπή διαχείρισης των προσανατολισμών και εντολών των διεθνών αγορών και των σκληρών διευθυντηρίων της Ε.Ε. Τα άθλια κυβερνητικά μέτρα, που βρήκαν την ουσιαστική συναίνεση Ν.Δ. και ΛΑΟΣ, φαίνεται ότι είναι μόνο η αρχή. Τα εισοδήματα από μισθωτή εργασία «πρέπει» να καταρρεύσουν πάνω από 30% τα επόμενα χρόνια! Η ανεργία να ξεπεράσει το 25%! Οι πολύ μικρές επιχειρήσεις να μπουν σε τροχιά εξαφάνισης και οι μικρομεσαίοι αγρότες να καταστούν μουσειακό είδος. Η Ελλάδα στις παρυφές της Ευρωζώνης ξεπέφτει σε «μισοαποικία».
Την ίδια ώρα κλονίζεται συθέμελα όλο το οικοδόμημα της Ε.Ε., έτοιμο να αποσαθρωθεί. Η Ε.Ε. δεν εμπόδισε την κρίση, αλλά την τροφοδότησε, ενώ σήμερα παράγει ύφεση, γιγάντιες αποκλίσεις, ανισότητες και διαλυτικά φαινόμενα. Ειδικότερα η Ευρωζώνη και το ενιαίο νόμισμα τελούν σε αποσύνθεση, με τον γερμανογαλλικό ιμπεριαλισμό να επιχειρεί, μέσα στην κρίση, να ξεζουμίσει ακόμα περισσότερο τις χώρες του Νότου αλλά και της Ανατολικής Ευρώπης. Η Ελλάδα γίνεται το «πειραματόζωο» και μαζί το «μαύρο πρόβατο».
Η δημοσιονομική τρομοϋστερία, η πρωτοφανής καλλιέργεια του φόβου και η μυθολογία του αναγκαστικού μονόδρομου γίνονται τα άθλια μέσα για να «περάσει» ο οικονομικός και κοινωνικός εφιάλτης. Κι όμως, ο εναλλακτικός δρόμος, για τον οποίο πολλοί αναρωτιούνται, υπάρχει! Αυτός όμως δεν συνιστά μια εύκολη συνταγή, όπως, ίσως, πολλοί θα προσδοκούσαν. Δεν μπορεί να μείνουν όλα τα ίδια, (σύστημα, δομές, θεσμοί, αντιλήψεις, πρακτικές) και την ίδια ώρα κάποια «μαγικά» μέτρα να διορθώσουν τα πράγματα. Τέτοια θαύματα δεν γίνονται!
Αντίθετα, ο εναλλακτικός δρόμος είναι δρόμος επαναστατικών αλλαγών και μεγάλης ανατροπής. Είναι δρόμος μεγάλων ενωτικών ταξικών αγώνων, συγκρούσεων και ρήξεων. Είναι δρόμος επαναθεμελίωσης μιας μεγάλης αριστεράς, με τη συμπαράταξη όλων των δυνάμεών της, ικανής να εκφράσει ένα μεγάλο κίνημα νέων προοδευτικών και σοσιαλιστικών προσανατολισμών, που θα προωθήσει άμεσους μεγάλους στόχους, στη βάση της συμμαχίας της σύγχρονης εργατικής τάξης με τα μικρομεσαία στρώματα στις πόλεις και την ύπαιθρο.
Επιγραμματικές, άκρως συνοπτικές και προς συζήτηση σκέψεις για αυτούς τους επίκαιρους στόχους:
Πρώτον: Ανατροπή της σημερινής νεοφιλελεύθερης μονεταριστικής, ιμπεριαλιστικής, υπό την αμερικάνικη ομπρέλα και τη γερμανογαλλική ηγεσία Ε.Ε., με άμεσο στόχο την κατάργηση των Συνθηκών που διαμόρφωσαν το εκτρωματικό οικοδόμημα της ενιαίας απελευθερωμένης αγοράς και του ευρώ. Επαναθεμελίωση μιας νέας ευρωπαϊκής προοπτικής σε εντελώς καινούργιες, προοδευτικές και σοσιαλιστικές βάσεις. Στο πλαίσιο αυτής της ανατροπής, προωθούνται αλληλένδετα οι δύο παρακάτω άμεσες επιδιώξεις.
Δεύτερον:  Άμεση κατάργηση του Συμφώνου Σταθερότητας, που στοχεύει σε ελλείμματα κάτω του 3% του ΑΕΠ, το οποίο, άλλωστε, μέσα στην κρίση, έχει ήδη χρεωκοπήσει, ενώ έχει μετατραπεί για τους Ευρωπαίους εργαζόμενους σε πραγματική λαιμητόμο τους. Μια Ένωση που απαιτεί ειδικά Σύμφωνα Σταθερότητας δεν έχει κανένα μέλλον.
Τρίτον: Άμεση ακύρωση του δήθεν «ανεξάρτητου» ρόλου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) και της μονεταριστικής νομισματικής πολιτικής της. Η ΕΚΤ και οι Κεντρικές Τράπεζες των χωρών - μελών θα τελούν υπό άμεσο πολιτικό έλεγχο και θα μπορούν να χρηματοδοτούν απευθείας με προνομιακούς όρους τα κράτη και να ασκούν ευλύγιστη νομισματική πολιτική με βάση αναπτυξιακούς, κοινωνικούς στόχους και εθνικές ιδιομορφίες.
Τέταρτον: Άμεση κατάργηση του Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο διαμόρφωσε η κυβέρνηση στη βάση των προδιαγραφών του Συμφώνου Σταθερότητας, καθώς και των αντικοινωνικών συμπληρωματικών προς αυτό μέτρων που πρόσφατα ανακοινώθηκαν. Διαμόρφωση, έξω από τις προδιαγραφές του Συμφώνου Σταθερότητας, ενός Έκτακτου Ανορθωτικού Προοδευτικού Προγράμματος ανασυγκρότησης της οικονομίας, ανασυγκρότησης της παραγωγής (μεταποίηση και γεωργία) και διεξόδου από την κρίση.
Πέμπτον: Το πρόβλημα της χώρας δεν είναι δημοσιονομικό, αλλά κατεξοχήν αναπτυξιακό, παραγωγικό, κοινωνικό και περιβαλλοντικό. Τα ελλείμματα θα πέσουν μέσα από την αναπτυξιακή, παραγωγική, κοινωνική απογείωση της χώρας, την προστασία του περιβάλλοντος και την πλήρη απασχόληση και όχι αντιστρόφως. Ένα έκτακτο προοδευτικό πρόγραμμα σοσιαλιστικού προσανατολισμού προϋποθέτει τη διαμόρφωση ενός νέου δημοκρατικού, αποτελεσματικού κράτους και ενός προϋπολογισμού που θα επιφέρει πολλαπλασιαστικό αναπτυξιακό επενδυτικό κοινωνικό και περιβαλλοντικό αποτέλεσμα.
Έκτον: Ένα έκτακτο προοδευτικό πρόγραμμα, δίνοντας έμφαση στην καινοτομία, την έρευνα, την παιδεία και τις παραγωγικές επενδύσεις, οφείλει να συνδυαστεί με μια μεγάλη στροφή σε κλαδικές πολιτικές με συγκριτικά πλεονεκτήματα, εκτός των σημερινών πλαισίων της Ε.Ε.
Έβδομον: Θεμελιώδη πυρήνα του νέου προοδευτικού προγράμματος αποτελεί μια στρατηγική πλήρους δημοσίου ελέγχου του χρηματοπιστωτικού συστήματος, το οποίο προωθεί, μέσα από έναν πρώτο αρχικό δημόσιο πυλώνα, ένα νέο αναπτυξιακό και κοινωνικό ρόλο. Παράλληλα, ένας νέος ανασυγκροτημένος δημόσιος τομέας αναλαμβάνει τον έλεγχο σε κρίσιμες στρατηγικές επιχειρήσεις και δραστηριότητες.
Όγδοον: Άμεση εγκατάλειψη των πολιτικών λιτότητας και απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων. Στήριξη και αναβάθμιση μισθών και συντάξεων, διαμόρφωση όρων σταθερούς και πλήρους απασχόλησης, κανονικής και ασφαλισμένης εργασίας, κατευθύνσεις που, πέραν των άλλων, αποτελούν προϋποθέσεις για τη βιωσιμότητα και ενίσχυση του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος.
Τα οκτώ σημεία ασφαλώς είναι ενδεικτικά, υπό συζήτηση, προς επεξεργασία και διαμόρφωση και όχι ένα οριστικό, άμεσο πρόγραμμα. Δείχνουν, όμως, κάτι! Ότι υπάρχει ένας ριζικά διαφορετικός και προοδευτικός δρόμος! Και ότι ο δρόμος αυτός, με προοπτική έναν νέο σοσιαλισμό, είναι όχι μόνο ρεαλιστικός -ρεαλιστικός με όρους κοινωνικής σύγκρουσης και ταξικών αγώνων, για να εξηγούμεθα- αλλά και η μόνη εναλλακτική επιλογή για μια ανθρώπινη κοινωνία, απέναντι στη βέβαιη και επελαύνουσα παρακμή και καπιταλιστική βαρβαρότητα.

Ετήσια έκθεση της VPRC για την οικονομική κατάσταση των Ελλήνων

Η VPRC έδωσε στη δημοσιότητα την καθιερωμένη της Ετήσια Έκθεση Οικονομικών και Κοινωνικών Δεικτών 2009 για τα Ελληνικά Νοικοκυριά, στην οποία διαπιστώνει σταθερότητα της κακής οικονομικής κατάστασης μεγάλου μέρους των ελληνικών νοικοκυριών. (στην Έκθεση δεν περιλαμβάνονται τα αλλοδαπά νοικοκυριά).

Παρά το γεγονός, ότι μειώθηκε μεγάλο μέρος των καταναλωτικών εξόδων των νοικοκυριών, οι δείκτες κοινωνικής ανισότητας παρέμειναν σταθεροί γεγονός που αποδεικνύει ότι ο <<σκληρός πυρήνας>> της οικονομικής συμπίεσης αφορά τη μείωση των εισοδημάτων και κυρίως των μισθών. Επιπλέον, σύμφωνα με τα ετήσια δεδομένα της VPRC το μέσο ετήσιο ποσοστό ανεργίας κατά το 2009 αυξήθηκε σε 8.8% σε σχέση με το 8.4% του 2008.

Σε επίπεδο κοινωνικο - επαγγελματικών ομάδων (κ/ο) καταγράφεται η εξαιρετικά δύσκολη οικονομική θέση στην οποία βρίσκονται οι αγρότες, οι άνεργοι και μεγάλο μέρος των συνταξιούχων, κυρίως του ιδιωτικού τομέα. Και οι τρεις ομάδες είχαν καταγραφεί και στην Έκθεση του 2008, ένδειξη ότι η επισφάλεια τείνει σε αυτές τις κοινωνικές ομάδες να σταθεροποιηθεί. Σημαντική επιδείνωση για το 2009 καταγράφηκε στον χώρο των αυτοαπασχολούμενων βιοτεχνών και επαγγελματιών και του μικρού εμπορίου.

Το <<Περιβάλλον της Φτώχειας>>

39% των Ελλήνων / ίδων, ήτοι 3.445.660 άτομα, δεν είχαν κατά το 2009 την οικονομική δυνατότητα τουλάχιστον για μία εβδομάδα διακοπών το χρόνο.

20% των Ελλήνων / ίδων, ήτοι 1.767.005 άτομα, δεν διέθεταν κατά το τελευταίο έτος την οικονομική δυνατότητα για να τρώνε κάθε δεύτερη μέρα κρέας, κοτόπουλο, ψάρι, ή λαχανικά (ίσης αξίας για χορτοφάγους).

40% των Ελλήνων / ίδων, ήτοι 3.534.010 άτομα, δεν διέθεταν κατά το 2009 την οικονομική δυνατότητα να αντιμετωπίσουν έκτακτες αλλά αναγκαίες δαπάνες, όπως αυτές της υγείας π.χ., αν προέκυπταν στο νοικοκυριό τους.

13% των Ελλήνων / ίδων, ήτοι 1.148.553 άτομα, δεν διέθεταν κατά το 2009 την οικονομική δυνατότητα ώστε να έχουν ικανοποιητική θέρμανση στο νοικοκυριό τους.

Οι περισσότερο <<φτωχές>> κοινωνικο-επαγγελματικές ομάδες της ελληνικής κοινωνίας είναι οι αγρότες (γεωργοί - κτηνοτρόφοι - ψαράδες) όπου το ποσοστό των <<φτωχών>> φτάνει το 22.9% της κατηγορίας, οι συνταξιούχοι του ιδιωτικού τομέα (28.5%), οι άνεργοι που προέρχονται από απώλεια εργασίας (38.7%), ενώ ευδιάκριτη γίνεται η οικονομική πίεση στους αυτοαπασχολούμενους μικρούς επαγγελματίες και βιοτέχνες (14.6%).

Το <<περιβάλλον της φτώχειας>> στην ελληνική κοινωνία, καταγράφεται για το 2009 σε 17% του ενήλικου πληθυσμού, ήτοι κατά προσέγγιση 1.501.954 άτομα. Διευκρινίζεται ότι το ποσοστό αυτό δεν περιλαμβάνει τον αλλοδαπό πληθυσμό που κατοικεί και εργάζεται στη χώρα.

Η συμπίεση των Καθημερινών Οικονομικών

14% των Ελλήνων / ίδων, ήτοι περίπου 1.236.904 άτομα, αντιμετώπισαν δυσκολίες τον τελευταίο χρόνο στην πληρωμή του ενοικίου κατοικίας ή της δόσης για δάνειο πρώτης κατοικίας. Το υψηλό ποσοστό ιδιοκατοίκησης στην Ελλάδα εξακολουθεί να απορροφά σημαντικό μέρος της καθημερινής οικονομικής πίεσης (αλλά και της <<φτώχειας>>) και αποφορτίζει σημαντικά την οικονομική δυσπραγία, αν και το ποσοστό αυτό παρουσιάζει μικρή αλλά σταθερή διαχρονική αύξηση.

30% των Ελλήνων / ίδων, ήτοι περίπου 2.650.508 άτομα, αντιμετώπισαν δυσκολίες στην πληρωμή των οικιακών λογαριασμών (νερό, ηλεκτρικό ρεύμα, φυσικό αέριο, κ.λπ.).

21% των Ελλήνων / ίδων, ήτοι 1.855.355 άτομα, αντιμετώπισαν δυσκολίες στην πληρωμή δόσεων πιστωτικών καρτών, ή δόσεων διαφόρων δανείων. Σε σύγκριση με το 2008 το συγκεκριμένο ποσοστό παρουσιάζει μείωση κατά περίπου 5 ποσοστιαίες μονάδες, γεγονός που οφείλεται στη μειωμένη χρήση πιστωτικών καρτών και δανείων.

Η επιβάρυνση από Δάνεια και Πιστωτικές Κάρτες

Για το 2009 καταγράφηκε ποσοστό 41% των πολιτών, οι οποίοι πληρώνουν μηνιαίως κάποιο ποσόν στις Τράπεζες για την εξόφληση καρτών, δόσεων ή δανείων. Το ποσοστό του πληθυσμού που βρίσκεται σε οποιαδήποτε μορφής δανειακή σχέση με τις Τράπεζες και τα άλλα πιστωτικά Ιδρύματα (π.χ. Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων) μειώθηκε κατά 4 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με το 2008, ένδειξη για την καταναλωτική συγκράτηση των νοικοκυριών που επικράτησε την προηγούμενη χρονιά.

77% των πολιτών της παραπάνω κατηγορίας επιβαρύνεται <<πολύ>> και <<αρκετά>> στα οικονομικά του από τις υποχρεώσεις αυτές, ενώ το 28% επιβαρύνεται <<πολύ>>. Τα ποσοστά αυτά παραμένουν σταθερά σε σχέση με το 2008. Προβαλλόμενα στο σύνολο του πληθυσμού τα παραπάνω ποσοστά διαπιστώνεται ότι το ένα τρίτο του συνόλου των πολιτών (32%) βρίσκεται <<πιεσμένο>> από τις πάσης φύσεως δανειακές του υποχρεώσεις, ωστόσο τόσο το γενικό αυτό ποσοστό όσο και το υποσύνολό του της <<μεγάλης επιβάρυνσης>> δίνουν μια εικόνα σχετικής αντοχής της οικονομίας των νοικοκυριών.

63% των μισθωτών του Δημοσίου βρίσκεται χρεωμένο με δόσεις, πιστωτικές κάρτες και δάνεια, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στους μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα φτάνει το 51%. Τα ποσοστά αυτά είναι οριακά αυξημένα κατά δύο μονάδες στους μισθωτούς του Δημοσίου (λόγω περισσότερο σταθερών εισοδημάτων) και μειωμένα κατά πέντε μονάδες στους μισθωτούς του Ιδιωτικού τομέα (λόγω μεγαλύτερης επισφάλειας).

Δεύτερη Εργασία, Συμπληρωματικά Εισοδήματα και Ενίσχυση από την Οικογένεια

10% του συνολικού ενήλικου πληθυσμού της χώρας, ήτοι 883.503 άτομα, κατά δήλωσή τους ασκούν και άλλες - πλην της κύριας - εργασίες (δεύτερη δουλειά, εποχική / περιστασιακή δουλειά, κ.λπ.). Το αντίστοιχο ποσοστό για το 2008 είχε καταγραφεί στο 12%. Η οριακή μείωση οφείλεται στην αύξηση των δεικτών ανεργίας κατά το προηγούμενο έτος, γεγονός που προφανώς συμπαρασύρει και τις συμπληρωματικές της κύριας εργασίας.

14% των μισθωτών του δημοσίου έχουν δεύτερη εργασία (υπολογιζόμενος αριθμός 128.638 άτομα). Εδώ παρατηρήθηκε μικρή άνοδος της τάξεως του 4% σε σύγκριση με την προηγούμενη χρονιά.

13% των μισθωτών του ιδιωτικού τομέα έχουν δεύτερη εργασία (υπολογιζόμενος αριθμός: 225.116 άτομα). Σε αντίθεση με τους μισθωτούς του δημοσίου τομέα, οι μισθωτοί ιδιωτικού τομέα με δεύτερη εργασία μειώθηκαν κατά 4% συγκριτικά με το 2008.

3% των συνταξιούχων ασκεί εργασία ή περιστασιακές εργασίες (υπολογιζόμενος αριθμός: 55.396 άτομα), ποσοστό μειωμένο κατά 7% σε σύγκριση με τα αποτελέσματα της περυσινής έκθεσης.

11% των μισθωτών του δημοσίου (υπολογιζόμενος αριθμός: 101.073 άτομα) δηλώνουν πέραν του μισθού της κύριας εργασίας και άλλες χρηματικές παροχές, όπως bonus, πριμ παραγωγικότητας, κ.λπ. Το αντίστοιχο ποσοστό στον πληθυσμό των μισθωτών του ιδιωτικού τομέα φτάνει επίσης το 11% (υπολογιζόμενος αριθμός: 190.483 άτομα).

Και για τις δύο κατηγορίες μισθωτών τα ποσοστά παρέμειναν σταθερά σε σύγκριση με το 2008.

21% του συνολικού πληθυσμού της χώρας, ήτοι 1.855.355 άτομα εξακολουθεί να λαμβάνει οικονομική βοήθεια από την οικογένειά του (πέραν από τις αποδοχές μισθών ή συντάξεων), ποσοστό που παρέμεινε σχεδόν σταθερό σε σχέση με το αντίστοιχο του 2008.

18% των μισθωτών του δημοσίου τομέα (υπολογιζόμενος αριθμός:165.392 άτομα) λαμβάνουν οικονομική βοήθεια από την οικογένεια, ποσοστό οριακά μειωμένο σε σύγκριση με το αντίστοιχο της έκθεσης του 2008.

30% των μισθωτών του ιδιωτικού τομέα (υπολογιζόμενος αριθμός: 519.499 άτομα) έχουν οικονομική βοήθεια από την οικογένεια, ποσοστό που εξακολουθεί να είναι αρκετά υψηλό αφού αφορά το ένα τρίτο της συγκεκριμένης κ/ε κατηγορίας.

Βοήθεια από την οικογένεια λαμβάνει και ένα σημαντικό ποσοστό νοικοκυρών και συνταξιούχων (11% των νοικοκυρών, 7% των συνταξιούχων).

Οι παραπάνω δείκτες αναδεικνύουν εκ νέου το γεγονός ότι το ύψος των αποδοχών από μισθούς και συντάξεις είναι χαμηλό και οπωσδήποτε δυσανάλογο με το κόστος ζωής. Η απόκλιση αυτή καλύπτεται από την πολυαπασχόληση σημαντικού μέρους του μισθωτού πληθυσμού, αλλά και από την οικονομική ενίσχυση των οικογενειών.
Εδώ όλο το άρθρο για την έρευνα της VPRC:
http://tvxs.gr/news/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1/vprc-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%AC%CE%BB%CE%B7-%CE%AD%CF%81%CE%B5%CF%85%CE%BD%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%86%CF%84%CF%8E%CF%87%CE%B5%CE%B9%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1#comments-title

Metaxourgeio Carnival Street Party: Κάλεσμα Για Συμμετοχή..!

http://metaxourgeio.wordpress.com/2010/02/03/metaxourgeio-carnival-street-party-ii/

Δεύτερη συνάντηση για την οργάνωση της καρναβαλικής γιορτής στο Μεταξουργείο… περισσότερες συμμετοχές και περισσότερα σημεία στο χάρτη…

Καθισμένοι στο πάτωμα, με τις προσδοκίες για τη διοργάνωση ενός αξέχαστου event να μην έχουν πιάσει ταβάνι, συντονίσαμε τις δράσεις μας και αποφασίσαμε να τα λέμε καθημερινά στο ίδιο σημείο (Γιατράκου 19 & Μεγάλου Αλεξάνδρου) ώστε τις λίγες μέρες που απομένουν μέχρι την Κυριακή, να έχουμε προετοιμάσει το καλύτερο αποτέλεσμα.

Για να το πετύχουμε αυτό, χρειαζόμαστε τη μεγαλύτερη δυνατή ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ & ΒΟΗΘΕΙΑ από ΕΣΕΝΑ..!

Έχουμε σχηματίσει τις ακόλουθες ομάδες δράσης:

Διάλεξε την ομάδα που θες να βοηθήσεις, πάρε τηλέφωνο για να μάθεις περισσότερα, και έλα στην επόμενη συνάντηση για να συμβάλλεις στη διοργάνωση του πιο διασκεδαστικού καρναβαλιού της πόλης…

Κάλεσμα σε δράση για το Σεράφειο, από την Ανοιχτή Πόλη 3ου διαμερίσματος

Όχι άλλο μπετό –κολυμβητήριο και πράσινο
Παρέμβαση διαμαρτυρίας στο χώρο του Σεράφειου κολυμβητηρίου

Η Ανοιχτή Πόλη 3ου Διαμερίσματος θα πραγματοποιήσει την Κυριακή 7 Φεβρουαρίου, 12 το μεσημέρι, παρέμβαση διαμαρτυρίας και συμβολική δεντροφύτευση στο χώρο του παλιού Σεράφειου Κολυμβητηρίου Πειραιώς και Πέτρου Ράλλη.

Το ιστορικό Σεράφειο ήταν το μόνο Κολυμβητήριο της περιοχής μας μέχρι το 1999 οπότε και ο μεγάλος σεισμός το έθεσε εκτός λειτουργίας. Από τότε και επί μία δεκαετία οι διαδοχικές δημοτικές αρχές υπόσχονται προεκλογικά ότι θα το ξαναχτίσουν στη θέση του. Επιπλέον υπόσχονται και τη δημιουργία πεζογέφυρας στην Πειραιώς καθώς η προσέγγιση του Σεράφειου από τα Πετράλωνα αποτελεί ρίσκο που έχει στοιχίσει δεκάδες ατυχήματα σε νέα παιδιά.

Σήμερα η δημιουργία του κολυμβητηρίου απομακρύνεται ακόμα περισσότερο μετά τα προβλήματα αναξιοπιστίας που προκύπτουν για το διεθνή διαγωνισμό που πραγματοποίησε η δημοτική αρχή, ακυρώνοντας τον ουσιαστικά. Από την άλλη μεριά επιχειρεί εκτός του κολυμβητηρίου, στα τέσσερα στρέμματα να χτιστούν και πολυώροφα γραφεία του ΟΝΑ καθώς και εκθεσιακοί χώροι, καταστρέφοντας το υπαρκτό υψηλό πράσινο και προσθέτοντας χιλιάδες τετραγωνικά τσιμέντου σε μια εξαιρετικά βεβαρημένη περιοχή. Τα σχέδια ανάρτησε πέρυσι -χωρίς ντροπή- η δημοτική αρχή Κακλαμάνη στη γωνία Πειραιώς και Πέτρου Ράλλη. Το όνειρο του νέου κολυμβητηρίου γίνεται εφιάλτης!

Τόσο οι γειτονιές μας, όσο και η Ανοιχτή Πόλη έχει επανειλημμένα εκφράσει την αντίθεση της στην τσιμεντοποίηση των τεσσάρων στρεμμάτων και την κωλυσιεργία για το νέο κολυμβητήριο. Καλούμε τη Δημοτική αρχή και τον ΟΝΑ να αποσύρουν τα μεγαλεπήβολα σχεδία τους για τσιμεντοποίηση του χώρου ,να προκηρυχθεί άμεσα νέος διαγωνισμός, για την κατασκευή μόνο του αθλητικού κέντρου, της πεζογέφυρας και να υπάρξει σχεδιασμός ανάπλαση του πρασίνου συνολικότερα στη περιοχή του Ρουφ .

Η Ανοιχτή πόλη 3ου Διαμερίσματος καλεί την Κυριακή 7 Φεβρουαρίου τους γείτονες, τους φορείς, τα κινήματα πολιτών και κάθε ενδιαφερόμενα να διαμαρτυρηθούμε τόσο για την καθυστέρηση όσο και για την τσιμεντοποίηση, με την παρουσία μας και μια συμβολική δεντροφύτευση στο χώρο.

Δημοτική Κίνηση Ανοιχτή Πόλη -3ου Διαμερίσματος-
anoihtipoli.gr

Να ανακληθεί η απόλυση του συναδέλφου Ντίνου Παλαιστίδη από τις εκδόσεις ΑΓΡΑ

Ανακοίνωση του Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Αττικής

Καταγγέλλουμε την απόλυση του συναδέλφου Ντίνου Παλαιστίδη από τις εκδόσεις ΑΓΡΑ

Η απόλυσή του είναι άδικη και προκλητική. Έχει εκδικητικό χαρακτήρα και αποτελεί επίθεση στο δικαίωμα του συνδικαλισμού και στο δικαίωμα κάθε εργαζόμενου να διεκδικεί τα δικαιώματά του.

Ο συνάδελφος είχε προσληφθεί το Μάη του 2004 ως υπάλληλος γραφείου (και για εξωτερικές εργασίες). Όμως με τη μεταφορά των εκδόσεων ΑΓΡΑ στο κτίριο της Ζωοδόχου Πηγής (Ιούλης 2007) και την έναρξη λειτουργίας του βιβλιοπωλείου (Οκτώβρης 2007), ο συνάδελφος τοποθετείται στο βιβλιοπωλείο και τα καθήκοντά του αλλάζουν. Μαζί με τα καθήκοντα στο βιβλιοπωλείο, ο εργαζόμενος εκτελούσε και άλλα καθήκοντα σχετικά με τη λειτουργία του εκδοτικού οίκου, τα οποία εκπλήρωνε με συνέπεια, παρʼ ότι του είχε ανατεθεί μεγάλος φόρτος εργασίας.

Για την εργασιακή του συνθήκη, το φόρτο εργασίας και την παράλογη απαίτηση να κάνει ενίοτε εξωτερικές εργασίες (μάλιστα με το δικό του μηχανάκι) ζήτησε, από τον Ιούλη του 2008, συνάντηση με τον εργοδότη. Όμως, αυτός αδιαφόρησε και ουσιαστικά απαξίωσε το συνάδελφο και το αίτημά του. Ο συνάδελφος για νε περιφρουρήσει την εργασιακή του συνθήκη ζήτησε να αλλαχτεί η ειδικότητά του σε πωλητή. Με δύο επιστολές του (Ιούλης 2009 και Νοέμβρης 2009) έθεσε και πάλι τα ζητήματα που τον απασχολούσαν καθώς και το ζήτημα για αλλαγή ειδικότητας. Εισέπραξε και πάλι αδιαφορία.

Στις 2/12/2009 ο εργαζόμενος στέλνει εξώδικο στην εταιρεία και λέει πως αν μέχρι τις 8/12/2009 δεν αντιμετωπιστούν τα ζητήματα που τον απασχολούν, θα προσφύγει στην Επιθεώρηση Εργασίας. Η εταιρεία «απαντά» με εξώδικο γεμάτο ανακρίβειες και ψεύδη. Την Παρασκευή 8/1/2010 γίνεται η 3μερής συνάντηση στην Επιθεώρηση. Η Επιθεωρήτρια Εργασίας γνωμοδοτεί ότι, «η εταιρεία θα μπορούσε να επανεξετάσει το αίτημα του εργαζόμενου με προοπτική επίλυσης».

Στις 13/1 η εταιρεία προχωρά σε απόλυση του συναδέλφου για «αντισυμβατική συμπεριφορά» (!!!). Ο εργοδότης, κύριος Πετσόπουλος εκτός του ότι θεωρεί πως στην εταιρεία όλοι πρέπει να κάνουν τα πάντα, θεωρεί επίσης και πως το να ζητάς τα δικαιώματά σου είναι αντισυμβατική συμπεριφορά.

Οι συνάδελφοι στις εκδόσεις ΑΓΡΑ αντέδρασαν από την πρώτη στιγμή. Έθεσαν στον εργοδότη το ζήτημα της ανάκλησης της απόλυσης. Αυτός άφησε αρχικά να εννοηθεί πως μπορεί να επανεξετάσει την απόφασή του. Επί δεκαπέντε μέρες «το σκεφτόταν». Όπως αποδείχτηκε αυτό ήταν απλά στάχτη στα μάτια, ήταν μια ταχτική αποπροσανατολισμού και κωλυσιεργίας. Στις 28/1 καλεί τον απολυμένο και αφού του λέει πως, και μόνο η παρουσία του στο χώρο τού είναι δυσάρεστη, του προτείνει να αποδεχτεί την απόλυση και να επαναπροσληφθεί με σύμβαση ορισμένου χρόνου. Ουσιαστικά δηλαδή, να αποδεχτεί ο συνάδελφος το πέταγμά του από τη δουλειά, όταν λήξει η σύμβαση ορισμένου χρόνου. Τότε δε θα μιλάμε για απόλυση, αλλά για λήξη της σύμβασης. Ο απολυμένος τότε δε θα μπορεί να απαιτήσει ανάκληση της παράνομης και καταχρηστικής απόλυσης με συνδικαλιστικά και νομικά μέσα. .

Η ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ.

Μας εξοργίζει η απόλυση, μας εξοργίζει και η κοροϊδία.

Να ανακληθεί η εκδικητική απόλυση. Να γίνονται σεβαστά τα εργατικά δικαιώματα.

ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟ ΑΙΣΧΟΣ ΤΗΣ ΑΠΟΛΥΣΗΣ ΑΚΟΜΗ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΟ, ΔΗΜΟΣΙΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΤΟ.

Βομβαρδίστε με μηνύματα διαμαρτυρίας το μέιλ (info@agra.gr) και το ΦΑΞ (210-7018649) των εκδόσεων ΑΓΡΑ

Να στηρίξουμε τις ΑΠΕΡΓΙΕΣ στις οποίες προχωρούν οι εργαζόμενοι στην «ΑΓΡΑ»: Τετάρτη 3/2 και Παρασκευή 5/2. Συγκέντρωση έξω από την «ΑΓΡΑ» (Ζωοδ. Πηγής 99 Εξάρχεια) στις 9.00 π.μ.

Ο Σύλλογός μας συγκροτεί ΑΠΕΡΓΙΑΚΟ ΤΑΜΕΙΟ για τη στήριξη των ΑΠΕΡΓΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ: Αριθμός Λογ/σμού Εθνικής Τράπεζας 137/769971-92

Για τον δάσκαλο όλα τα παιδιά είναι ίδιας εθνικότητας

Αναδημοσίευση από την χθεσινή Αυγή της Κυριακής

Συνέντευξη στον Niko Ago | nago@otenet.gr

«Δεν είναι αθώωση απλά η απόφαση του δικαστηρίου, είναι δικαίωση για μένα και τους συναδέλφους μου, τους δασκάλους του 132. Δεν ένιωσα ποτέ, αυτά τα δυόμισι χρόνια της δίκης, πως έχω κάνει κάτι για το οποίο πρέπει να απολογούμαι

Υπάρχει, άραγε, κάποιο νέο στοιχείο που θα μπορούσε να κάνει τον αναγνώστη να σταματήσει το βλέμμα του πάνω σε ένα (άλλο) κείμενο που αφορά την Στέλλα Πρωτονοτάριου; Από το 2007, όταν και ως πρώην διευθύντρια του Πρότυπου 132ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών, βρέθηκε κατηγορούμενη για «παράνομη παραχώρηση σχολικής αίθουσας» σε παιδιά μεταναστών για την διδασκαλία της μητρικής γλώσσας, έχουν γραφτεί και ακουστεί πολλά. Η ίδια ωστόσο σπάνια έχει μιλήσει. Άφησε όλο αυτό τον καιρό να "μιλήσει" για την ίδια και τους συναδέλφους της το έργο τους στο σχολείο. Μετά, όμως, από την πανηγυρική της αθώωση από το δικαστήριο, όπου η αγόρευση του εισαγγελέα ήταν μια πραγματική αποθέωση του ρόλου της ως δασκάλας, και τον ενθουσιασμό που σκόρπισε η είδηση στους συναδέλφους της, τους γονείς και τους ίδιους τους μαθητές, η «Δασκάλα με Δ κεφαλαίο» Στέλλα Πρωτονοταρίου, όπως εύστοχα την αποκάλεσε η υπουργός Παιδείας, άνοιξε το σπίτι της στην "Αυγή της Κυριακής" και μας μίλησε για όλα όσα συνέβησαν και μετέφεραν μια όμορφη προσπάθεια από το χώρο του σχολείου στις αίθουσες των δικαστηρίων.

«Δεν είναι αθώωση απλά η απόφαση του δικαστηρίου, είναι δικαίωση για μένα και τους συναδέλφους μου, τους δασκάλους του 132. Δεν ένιωσα ποτέ, αυτά τα δυόμισι χρόνια της δίκης, πως έχω κάνει κάτι για το οποίο πρέπει να απολογούμαι. Και πώς αλλιώς, όταν το 132ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών βραβεύτηκε και έγινε θέμα μέχρι και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ως καλή πρακτική διαπολιτισμικής εκπαίδευσης;

Όλα ξεκίνησαν στη συνέντευξη για την κρίση των διευθυντών το 2007. Τότε, με έναν αρνητικό τρόπο, όλες οι ερωτήσεις που κλήθηκα να απαντήσω περιστράφηκαν γύρω από θέματα σχετικά με την εκπαίδευση και την ένταξη των παιδιών μεταναστών και τις διακρίσεις που ουσιαστικά μου ζητούσαν να κάνω ανάμεσα σε αυτούς και τους Έλληνες μαθητές. Τότε κατάλαβα ότι κάτι δεν πάει καλά...

Η διδασκαλία της μητρικής γλώσσας, αλβανικής και αραβικής, παράλληλα με τη διδασκαλία ελληνικών στους μετανάστες γονείς καθώς και όλες οι διαπολιτισμικές δράσεις που εφαρμόστηκαν στο σχολείο στηρίχτηκαν σε Προγράμματα Ολυμπιακής Παιδείας που εγκρίθηκαν από το υπουργείο και στην υπουργική απόφαση του 1999 για τη Διαπολιτισμική Εκπαίδευση. Και φυσικά, στηρίχτηκαν σε ομόφωνες αποφάσεις του συλλόγου διδασκόντων και είχαν τη σύμφωνη γνώμη και του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων.

Η ιδέα γεννήθηκε από τις ανάγκες που υπήρχαν στο σχολείο. Οι περισσότεροι μαθητές και μαθήτριές μας, περίπου το 70%, ήταν από άλλες 11 χώρες. Είχαμε παρατηρήσει πολλά αρνητικά και ανησυχητικά φαινόμενα πριν λάβουμε την απόφασή μας. Πολλοί μαθητές-παιδιά μεταναστών που ερχόντουσαν στο σχολείο, το εγκατέλειπαν στη μέση. Άλλα παιδιά, Έλληνες και μετανάστες μαθητές, είχαν επιθετική συμπεριφορά και υπήρχε ένταση ανάμεσά τους, οι μετανάστες γονείς έλειπαν παντελώς από τις δραστηριότητες του σχολείου, η παρουσία τους δηλαδή ήταν ελάχιστη, μην μπορώντας λογικά να βοηθήσουν τα παιδιά τους και στα μαθήματα, αφού οι ίδιοι δεν γνώριζαν την ελληνική γλώσσα. Έτσι, βρισκόμασταν μπροστά σε προβλήματα που επιτακτικά ζητούσαν λύση.

Το εκπαιδευτικό μας σύστημα, στους στόχους και στις αρχές του, αναφέρεται στην ένταξη όλων των παιδιών και στη διαπολιτισμική εκπαίδευση. Επιπλέον, σύμφωνα με τις επιστημονικές παραδοχές οι αλλόγλωσσοι μαθητές πρέπει να γνωρίζουν τη μητρική τους γλώσσα, γιατί αυτό συντελεί στην καλύτερη σχολική ενσωμάτωσή τους. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την ωφέλεια και των Ελλήνων μαθητών. Γενικά, η διαπολιτισμική εκπαίδευση είναι ωφέλιμη και αναγκαία για όλα τα παιδιά, γιατί τα προετοιμάζει να διαχειριστούν θετικά την πολυπολιτισμική κοινωνία μας.

Το θετικό που βγήκε από αυτή τη διαδικασία (της δίωξης) είναι ότι άνοιξε ένας σοβαρός διάλογος για τη διαπολιτισμική εκπαίδευση που οφείλουμε σε όλα τα παιδιά! Υπάρχει ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του εκπαιδευτικού κόσμου και ένα εξίσου μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας που ονειρεύεται ένα σχολείο δημιουργικό και ανθρώπινο, το οποίο θα εντάσσει όλα τα παιδιά στους κόλπους του.

Για να βοηθήσουμε μάλιστα πολλά μη ορθόδοξα παιδιά να νιώσουν ισότιμα με τους συμμαθητές στην ώρα της προσευχής, κι επειδή ζητούσαν επίμονα τη συμμετοχή τους σε αυτήν, αντικαταστήσαμε το Πάτερ ημών με το ποίημα του Ρίτσου το "Πρωινό άστρο".

Η διαδικασία της δίκης μού άφησε μια γλυκόπικρη γεύση. Είδα τόσους πολλούς συναδέλφους να συμπαραστέκονται και να μας ενθαρρύνουν, εμένα και την συνάδελφό μου -που αξίζει να σημειώσω πως εντελώς άδικα δικαζόταν μαζί μου-, είδα τους γονείς των παιδιών να είναι δίπλα μας και να αγωνιούν για την έκβαση της υπόθεσης, πολλούς ανθρώπους να χαίρονται με την πανηγυρική μας αθώωση. Διαπίστωσα όμως στο δικαστήριο, από τα λόγια του ίδιου του μηνυτή που το παραδέχτηκε, πως η δίωξη ήταν αποτέλεσμα παράνομων «άνωθεν εντολών» θεσμικών παραγόντων κι αυτό, εάν αποδειχτεί αληθές, δεν σας κρύβω, θυμίζει μαύρες στιγμές της πολιτικής μας ιστορίας.

Εμείς είμαστε δάσκαλοι και οι δάσκαλοι οφείλουμε να δίνουμε στα παιδιά, στα αυριανά ενεργά μέλη της κοινωνίας μας και το ζωντανό της κύτταρο, το αίσθημα του δικαίου, της ισότητας, της ασφάλειας. Δεν μπορεί και δεν πρέπει να υπάρχει για το δάσκαλο καμιά διάκριση που να συνδέεται με την εθνικότητα, τη θρησκεία, τη γλώσσα, και τον πολιτισμό των μαθητών του. Αυτό κάναμε στο 132: βοηθώντας τα παιδιά να κρατήσουν την επαφή με τη μητρική τους γλώσσα και τους γονείς με την ελληνική γλώσσα, και τα παιδιά φέραμε κοντά με τον πολιτισμό και τις ρίζες της πατρίδας των γονέων τους, και τους γονείς φέραμε κοντά στο σχολείο και την ελληνική κουλτούρα. Έτσι εξάλλου, ενισχύοντας ταυτόχρονα την εκπαιδευτική και μαθησιακή διαδικασία για όλους τους μαθητές, εκπληρώναμε και τους βασικούς στόχους που ορίζει η σύγχρονη διαπολιτισμική εκπαίδευση, το υπουργείο Παιδείας και οι ευρωπαϊκές μας υποχρεώσεις.

Η συμπαράσταση, η συμμετοχή, το ενδιαφέρον σύσσωμης της εκπαιδευτικής κοινότητας αλλά και μεγάλου μέρους της ελληνικής κοινωνίας, δίνει ένα πολύ αισιόδοξο μήνυμα: είναι πολλοί αυτοί που είναι παρόντες, που δεν επαναπαύονται και αγωνίζονται για έναν κόσμο που όλοι θα έχουν δικαιώματα. Έναν κόσμο αλληλεγγύης, αποδοχής, ανθρωπιάς που αντιπαλεύει και είναι απέναντι στις προκαταλήψεις, στην ξενοφοβία και στον κοινωνικό αποκλεισμό».

Αυτόνομη Παρέμβαση: Μέτρα ενίσχυσης των εργοδοτών

Αρθρο του Α.Πετρόπουλου στην χθεσινή Αυγή,

Η δέσμη των οκτώ προγραμμάτων / μέτρων «στήριξης» της απασχόλησης, που εξήγγειλε πρόσφατα ο υπουργός Εργασίας, ως «φάρμακο» κατά της ανεργίας, ούτε καινούργια είναι ούτε πρωτότυπη και κυρίως αποτελεσματική.

Πλην του προγράμματος της τετραετούς επιδότησης των ασφαλιστικών εισφορών προς τους εργοδότες, τα υπόλοιπα επτά είναι ακριβώς τα ίδια που είχε εξαγγείλει η προηγούμενη υπουργός με τις ίδιες τυμπανοκρουσίες στις 23 Απριλίου 2009 (και ποτέ δεν υλοποίησε) και είναι αποτυπωμένα στο ΕΣΠΑ του υπουργείου Εργασίας (Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού»), εντασσόμενα στις χρηματοδοτήσεις της Ε.Ε.

Και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, όπως και αυτή της Ν.Δ., παραμένοντας δέσμια των νεοφιλελεύθερων προσεγγίσεων της Ε.Ε. στην οικονομία και την απασχόληση, επιμένει στην εφαρμογή των αδιέξοδων «ενεργητικών» πολιτικών απασχόλησης. Κατά το νεοφιλελεύθερο πρότυπο, στο επίκεντρο των ενεργητικών πολιτικών απασχόλησης είναι η έννοια της «απασχολησιμότητας».

Από την αντίληψη αυτή ξεκινά όλο το πλέγμα ευελιξίας που προωθεί ο νεοφιλελευθερισμός στο πεδίο των ατομικών αλλά και συλλογικών εργασιακών σχέσεων, μέσω των ενεργητικών πολιτικών απασχόλησης: Μισθολογική ευελιξία, ατομικές συμβάσεις εργασίας, υπονόμευση συλλογικών συμβάσεων, ευέλικτα ωράρια, συμβάσεις ορισμένου χρόνου, μερική απασχόληση, εκ περιτροπής εργασία, δανεισμός εργαζομένων, υπεργολαβίες.

Μία από τα ίδια

Εξετάζοντας ένα προς ένα τα μέτρα που εξήγγειλε ο Αν. Λοβέρδος, διαπιστώνουμε:

* Πρόγραμμα τετραετούς επιδότησης του συνόλου των ασφαλιστικών εισφορών προς τους εργοδότες για να κάνουν προσλήψεις: Η κυβέρνηση επαναφέρει με παραλλαγή την παλαιότερη πρόταση του Γ. Παπανδρέου στο Λαύριο πριν από 5 χρόνια, όπου πρότεινε την τετραετή απασχόληση των νέων χωρίς ασφάλιση. Τη στιγμή που στη χώρα μας, ο εφιάλτης της ανεργίας αποκτά μαζικές διαστάσεις, ξεπερνώντας τα 750.000 εγγεγραμμένα άτομα, η λύση που προτείνει η κυβέρνηση, μόλις και μετά βίας και για μια χρονική στιγμή μπορεί να συμβάλει σε μια οριακή άμβλυνση του προβλήματος της ανεργίας. Το χειρότερο είναι ότι θα υπάρξει μια μετατόπιση της ανεργίας σε μεγαλύτερες ηλικίες και μάλιστα με υψηλό κόστος (750 εκατ. για 4 έτη)

* Προγράμματα κατάρτισης εργαζομένων, για την ενίσχυση της προσαρμοστικότητας των επιχειρήσεων, με έμφαση στους επαπειλούμενους εργαζόμενους, σε επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα σημαντικά προβλήματα μείωσης της οικονομικής δραστηριότητας: Πρόκειται για έμμεση επιδότηση (250 εκατ. ευρώ), που γίνεται υπό τον μανδύα της επαγγελματικής κατάρτισης. Ουσιαστικά η κυβέρνηση ενθαρρύνει, επιβραβεύει και καλύπτει τους εργοδότες να προχωρήσουν σε τριήμερα ή τετραήμερα απασχόλησης επιδοτώντας ουσιαστικά τις επιχειρήσεις με «εκπαιδευτικά επιδόματα», ώστε να καλύψουν μέρος του μισθού των εργαζομένων που χάνεται από την εκβιαστική μετατροπή της πλήρους σε μερική απασχόληση. Με τον τρόπο αυτό υλοποιούνται οι προτάσεις Μίχαλου (ΕΒΕΑ) και ΣΕΒ.

* Προγράμματα κοινωνικής / κοινωφελούς εργασίας, με έμφαση στις ομάδες ανέργων με ιδιαίτερες δυσκολίες ένταξης στην αγορά εργασίας, καθώς και τα άτομα με ειδικές ανάγκες: Πρόκειται για τα μόνα προγράμματα που επιτρέπει η Ε.Ε. για απασχόληση στον δημόσιο και τον μη -κερδοσκοπικό τομέα της οικονομίας, τα οποία όμως υπόκεινται σε περιορισμούς ως προς τη μορφή και τη διάρκεια απασχόλησης, δηλαδή δεν δημιουργούν μόνιμες θέσεις εργασίας και στοχεύουν κυρίως στην άμβλυνση των ανισοτήτων για όσα άτομα (π.χ. ΑΜΕΑ) δεν μπορούν να βρούν θέση απασχόλησης στην «ελεύθερη» αγορά εργασίας.

* Προγράμματα μετατροπής του επιδόματος ανεργίας σε επίδομα απασχόλησης: Πρόκειται για τη γνωστή και πλήρως αποτυχημένη συνταγή Πετραλιά - Βερναδάκη, όπου με πρόσχημα την επιδότηση της εργασίας (και όχι της ανεργίας), παρέχονται πρόσθετες επιχορηγήσεις σε εργοδότες, για να κάνουν προσλήψεις, οι οποίες με τις γνωστές εργοδοτικές πρακτικές της εξώθησης του εργαζόμενου σε παραίτηση, έχουν ως ημερομηνία λήξης την ημερομηνία λήξης της επιχορήγησης και στη συνέχεια νέες προσλήψεις άλλων επιδοτούμενων άνεργων, ώστε να συνεχίζεται ο φαύλος κύκλος.

* Ειδικά κλαδικά προγράμματα μετατροπής του επιδόματος εποχικής ανεργίας σε επίδομα απασχόλησης, με έμφαση σε κίνητρα για τη διεύρυνση της περιόδου λειτουργίας των επιχειρήσεων του τουριστικού τομέα: Μέτρο ανάλογο του προηγούμενου, το οποίο εφάρμοσε για ένα διάστημα η Πετραλιά, επιχορηγώντας και «ικετεύοντας» τους εργοδότες μόνο και μόνο να μην κάνουν απολύσεις!

* Ολοκληρωμένα τοπικά σχέδια απασχόλησης για περιοχές σε κρίση: Πρόκειται για επαναφορά, με άλλη διατύπωση, των παλαιότερων αποτυχημένων Τοπικών Σύμφωνων Απασχόλησης (ΤΣΑ), τα οποία λειτούργησαν μόνο για την περίοδο επιχορήγησής τους χωρίς να αφήσουν μόνιμες θέσεις εργασίας, διαλύοντας όμως τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, αφού οι συμμετέχοντες σε αυτά (ανεξαρτήτως κλάδου και επαγγέλματος) αμείβονταν με την ΕΓΣΣΕ, πιέζοντας συνολικά τις τοπικές οικονομίες για τη μη εφαρμογή των ΣΣΕ.

* Προγράμματα εναλλασσόμενης επαγγελματικής κατάρτισης και στη συνέχεια επιδοτούμενης απασχόλησης για τους τομείς της πράσινης ανάπτυξης: Η δήθεν «δυναμική» σύνδεση απασχόλησης με την πράσινη ανάπτυξη δεν είναι τίποτε άλλο από τα γνωστά προγράμματα κατάρτισης ανέργων, για τα οποία όμως δίνεται στον εργοδότη διπλή επιδότηση: μία επιδότηση για την κατάρτιση (πρακτική άσκηση στην επιχείρηση, δηλαδή δωρεάν εργατικό δυναμικό) και δεύτερη επιδότηση για τυχόν πρόσληψη με τα γνωστά χαρακτηριστικά της ευελιξίας και της συγκεκριμένης διάρκειας.

* Προγράμματα για την ενίσχυση της αυτοαπασχόλησης: Πρόκειται για τα γνωστά προγράμματα Νέων Ελεύθερων Επαγγελματιών (ΝΕΕ) που επί χρόνια υλοποιεί ο ΟΑΕΔ και τα οποία γίνονται χωρίς σχεδιασμό ως προς την αγορά εργασίας, ουδέποτε αξιολογούνται και «χρυσώνουν» το χάπι της ανεργίας, χρηματοδοτώντας συνήθως νέους για να αναπτύξουν κατά κανόνα μια θνησιγενή ατομική επιχείρηση σε υπερκορεσμένα επαγγελματικά αντικείμενα (κουρεία-κομμωτήρια, καφετέριες κ.λπ.).

Προδιαγεγραμμένη αποτυχία

Η εμπειρία τόσο άλλων χωρών όσο και της δικής μας έχει αποδείξει ότι όλα αυτά τα προγράμματα έχουν αποτύχει, γεγονός που αποδεικνύεται από τα υψηλότατα ποσοστά ανεργίας, ακόμα και πριν από την οικονομική κρίση. Ως πολιτικές, δεν καλύπτουν το σύνολο των ανέργων, αλλά μόνο ένα μικρό μέρος αυτών και, κατά συνέπεια, έχουν περιορισμένη αποτελεσματικότητα ως προς τη συνολική αντιμετώπιση του φαινομένου της ανεργίας.

Δεν ανταποκρίνονται στις συγκεκριμένες ανάγκες της ελληνικής οικονομίας. Στις περισσότερες περιπτώσεις λειτουργούν ως μηχανισμοί ενίσχυσης των επιχειρήσεων για τη διευθέτηση της εργασίας και την υποκατάσταση της κανονικής απασχόλησης από την επιδοτούμενη απασχόληση. Επιπλέον δημιουργούν αποκλεισμούς για όσους εργαζόμενους ή άνεργους δεν είναι δικαιούχοι των προγραμμάτων, ειδικά δε όσους ανήκουν στις κοινωνικά ευπαθείς ομάδες.

Οι παρεμβάσεις αυτές δεν έχουν γενικό και διαρκή χαρακτήρα με σταθερούς κανόνες (οικονομικούς και δικαίου), αλλά διαμορφώνονται και υλοποιούνται ως προγράμματα με συγκεκριμένη (και περιορισμένη) χρηματοδότηση, μικρή χρονική διάρκεια και απευθύνονται σε συγκεκριμένες ομάδες στόχους

Το έργο της παρακολούθησης και αξιολόγησης της επίτευξης ή μη ποσοτικοποιημένων στόχων των προγραμμάτων δεν υφίσταται καν. Η σημερινή κυβέρνηση (όπως και οι προηγούμενες) αποφεύγει να σχεδιάσει και να εφαρμόσει ένα επαρκές σύστημα καταγραφής της υφιστάμενης κατάστασης στην αγορά εργασίας και της αποτελεσματικότητας των ενεργητικών πολιτικών και προγραμμάτων απασχόλησης. Ο όποιος μηχανισμός για την παρακολούθηση και τον έλεγχο της αποτελεσματικότητας και αποδοτικότητας των εφαρμοζόμενων προγραμμάτων είναι ανεπαρκέστατος. Υποτίθεται ότι από το 2003 για πρώτη φορά αναπτύχθηκε από την αρμόδια εταιρεία ΠΑΕΠ Α.Ε. (πρώην θυγατρική ΟΑΕΔ και νυν του ΥΠΑΚΠ) το μηχανογραφικό σύστημα ώστε να υπολογίζονται οι δείκτες αξιολόγησης. Μέχρι σήμερα έχει υπάρξει μόνο μία έκθεση παρουσίασης και αποτίμησης των προγραμμάτων (ΝΕΕ, ΝΘΕ και stage) που αφορά κυρίως το 2002 (με ορισμένα στοιχεία του 2001 και 2003) και αυτή εντασσόμενη σε μια καθαρή προσπάθεια εξωραϊσμού και δικαιολόγησης της κυβερνητικής πολιτικής.

Σε κάθε περίπτωση, και εν μέσω οικονομικής κρίσης, τα τελευταία διαθέσιμα (και εντελώς αποσπασματικά) στοιχεία τόσο για την αγορά εργασίας (π.χ. εξειδικευμένοι δείκτες ανεργίας ανά περιφέρεια, ζήτηση ειδικοτήτων κ.λπ.) όσο και για τα αποτελέσματα των προγραμμάτων απασχόλησης αναφέρονται στο έτος 2005.

Η μέχρι σήμερα εμπειρία αποδεικνύει επίσης τη μεγάλη διαχειριστική αδυναμία εκ μέρους τους ΟΑΕΔ, ο οποίος εξακολουθεί να μην έχει σαφή εικόνα των δεδομένων της αγοράς εργασίας, ούτε να διαθέτει γνώση των χαρακτηριστικών των ανέργων που υποτίθεται πως καταγράφει και εξυπηρετεί.

Επιπρόσθετα, στον ΟΑΕΔ ασκείται και, δικαίως, αυστηρότατη κριτική για γραφειοκρατία, πολυπλοκότητα διαδικασιών, μη ύπαρξη σταθερού κανονιστικού πλαισίου (προϋποθέσεις, διαδικασία υπαγωγής, λειτουργία υπηρεσιών ΟΑΕΔ) τόσο εκ μέρους των επιχειρήσεων όσο και εκ μέρους των ανέργων.

Ενα πολιτικό ανέκδοτο που σαρώνει...

Ο Παπανδρέου σε συνάντηση του με τον Obama κατά την διάρκεια του επίσημου δείπνου που του παρέθεσε βρήκε ευκαιρία και τον ρωτά;
-“Πως τα καταφέρνεις και η διακυβέρνηση σου είναι τόσο αποδοτική και επιτυχημένη, δεν μας λες και μας ποιο είναι το μυστικό.”
- “Να σου πω” του λέει ο Obama, “ το μυστικό είναι να είσαι περιστοιχισμένος από έξυπνους ανθρώπους»
Ο Παπανδρέου δείχνει προβληματισμένος και τον ρωτά.
- « Μα, πώς όμως θα ξέρω ότι οι άνθρωποι μου είναι πραγματικά έξυπνοι?»
- «Εύκολο» του απαντά ο Obama. «θα τους κάνεις δύσκολες ερωτήσεις κρίσεως και θα αξιολογείς τις απαντήσεις τους.» Τότε σηκώνει το τηλέφωνο του και καλεί τον αντιπρόεδρο Joe Biden να παρουσιαστεί αμέσως.
- «Δε μου λες Joe, αν υποθέσουμε ότι οι γονείς σου έκαναν παιδί και έστω ότι αυτό δεν είναι ούτε αδελφός σου ούτε αδελφή σου, ποιος θα ήταν?»
- «Εύκολο» απαντά ο Joe Biden «θα ήμουν εγώ»
-"Βλέπεις" του λέει?
Ο Παπανδρέου επιστρέφει στην Ελλάδα και καλεί στο γραφείο του τον Πάγκαλο.
- «Δε μου λες ρε Θόδωρε» τον ρωτά «αν υποθέσουμε ότι οι γονείς σου έκαναν παιδί και έστω ότι αυτό δεν είναι ούτε αδελφός σου ούτε αδελφή σου, ποιος θα ήταν?»
Ο Πάγκαλος κομπιάζει και απαντά « Πρόεδρε, να το ερευνήσουμε λίγο το θέμα και επανέρχομαι.»
Βγαίνει έξω ο Πάγκαλος, πάει βρίσκει τους συμβούλους του, τους ρωτά μα όλοι τους ήταν ανίκανοι να απαντήσουν. Στον διάδρομο συναντά βιαστικό τον Παπακωνσταντίνου και τον σταματά. «Δε μου λες ρε Γιώργο, αν υποθέσουμε ότι οι γονείς σου έκαναν παιδί και έστω ότι αυτό δεν είναι ούτε αδελφός σου ούτε αδελφή σου, ποιος θα ήταν?»
- «Εύκολο» του απαντά εκείνος «θα ήμουν εγώ»
Τότε τρέχει ο Πάγκαλος στο γραφείο του πρωθυπουργού, ανοίγει την πόρτα και του λέει.
-«Πρωθυπουργέ μου, σχετικά με εκείνο το πρόβλημα που μου θέσατε, η απάντηση είναι ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου..»
Τότε σηκώνεται έξαλλος ο Παπανδρέου, τρέχει προς το μέρος του Πάγκαλου και με βροντερή φωνή του λέει « ΟΧΙ ηλίθιε, η σωστή απάντηση είναι ο Joe Biden !!!!

Ο αχταρμάς της Μπατζελή

Του ΘΑΝΑΣΗ ΚΑΡΤΕΡΟΥ (δημ.στην Αυγή)

Κάτι μάθαμε για τους αγρότες των μπλόκων, διαβάζοντας όσα είπε στο ΒΗΜΑ της Κυριακής η κυρία Μπατζελή. Μάθαμε ας πούμε ότι «πρόκειται για ένα συνονθύλευμα χωρίς επαρκή νομιμοποίηση… Υποθέτουν ότι εκπροσωπούν τους αγρότες, το πανελλαδικό συντονιστικό είναι αχταρμάς που αγγίζει τα όρια του αναρχοσυνδικαλισμού, με τον οποίο συντονίζονται συνδικαλιστές του ΚΚΕ και της ΝΔ». Μάθαμε επίσης ότι, «οι περισσότεροι είναι επιχειρηματίες… Τρελαίνονται από τη δημοσιότητα, περιφρονούν την πολιτική ηγεσία της χώρας… Ορισμένοι μοιάζουν με τραμπούκους, απειλούν και εκβιάζουν… Γενικώς παίζουν παιχνίδια εξουσίας…».

Άντε βρες άκρη με το ξέσπασμα αυτό μιας υπουργού με τόση τεχνοκρατική εμπειρία, τόσα χρόνια στην Ευρώπη και τόση άχραντη ευγένεια στα τηλεοπτικά παράθυρα. Να συγκρούεται έτσι μετωπικά με την κυβέρνησή της, που μας έχει πάρει τα αφτιά ότι οι αγρότες έχουν δίκιο, ότι πρέπει να υπάρξει διάλογος, ότι δεν υπάρχουν λεφτά, αλλά υπάρχει έρωτας; Να τους καλεί από τη μια μεριά στο υπουργείο για να συζητήσουν και από την άλλη να τους αποκαλεί συνονθύλευμα; Να προσπαθεί ο κάθε Πρωτόπαπας, ο κάθε Παπουτσής αλλά κι ο Παπανδρέου ο ίδιος να εκτονώσουν την κατάσταση και να έρχεται η καθ' ύλην αρμόδια με την επιθυμία να ακούσει ένα ωραίο μπαμ να γίνουν όλα γης μαδιάμ;

Ο παραλογισμός δεν έχει όρια, δεν εξηγείται, υπεισέρχονται άλλοι ψυχολογικοί παράγοντες, λέει η καλλιεπής υπουργός στην ίδια συνέντευξη. Τα λέει βέβαια αυτά τα ψυχιατρικά για τους αυτουργούς των μπλόκων, αλλά αν ταιριάζουν μια φορά σε κάποιους από αυτούς, πόσες φορές ταιριάζουν σε κείνον ή εκείνη που γενικώς παίζει παιγνίδια εξουσίας και επιτρέπει στον εαυτό της να βγάζει με τόσο απερίσκεπτο τρόπο τα απωθημένα της; Εντάξει, δεν τους αγαπάει αυτούς τους άξεστους η Ευρωπαία υπουργός μας , αλλά εμείς οι υπόλοιποι τι φταίμε γιʼ αυτό; Ότι με τέτοια μυαλά η ίδια θα φύγει νύχτα είναι σίγουρο και να το θυμηθείτε. Αλλά τι χρωστάει η κοινωνική ειρήνη που υποτίθεται ότι επιδιώκει ο πρωθυπουργός; Γίνεται κοινωνική ειρήνη με συνονθυλεύματα;

Τι να πεις... Εκτός πια κι αν δεν πρόκειται για απερισκεψία, αλλά το πήραν απόφαση «να σπάσουν τον τσαμπουκά» των μπλόκων. Κι αν πήραν τέτοια απόφαση, αν το υπουργικό ξέσπασμα δεν ήταν ψυχολογικού, αλλά πολιτικού χαρακτήρα, τότε καλά ξεμπερδέματα…

Σχόλιο στην κόκκινη πιπεριά...του Γρηγόρη Ψαριανού

Το σχόλιο ανέβηκε στον ιστότοπο Κόκκινη Πιπεριά


Αγαπητοί σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ, συναγωνιστές και συνοδοιπόροι, δεξιοί αναθεωρητές, σταλινικοί, τροτσκιστές, μαοϊκοί, αριστεροί σοσιαλδημοκράτες, κενροαριστεροί, αντιευρωπαϊστές και τσιράκια του Μάαστριχτ, αναρχοαυτόνομοι και λικβινταριστές, ρεβιζιονιστές και κομμουνιστοχριστιανοί, οπορτουνιστές και δογματίλες, ξεστρατισμένοι κνίτες και συντεταγμένοι αντιφρονούντες, σκύθες και ιλλυροί, πελασγοί και ακαρνάνες, πομάκοι και ρουμανόβλαχοι, λακέδες και λακεδαιμόνιοι, πασοκιστές και αντίχριστοι, χειροπράκτες και διανοούμενοι, μακεδόνες και γυφτοσκοπιανοί, εξαρχειώτες και εξαρχειωμένοι, αντιλόπες και στρουθοκάμηλοι, μπετοναρμέδες και ρεμπετασκέρηδες. "Ο δρόμος αυτός δεν τελειώνει. Δεν έχει αλλαγή. Καμμιά φωτιά στην κορυφή του. Κράτησα τη ζωή μου. Το χιόνι και το νερό παγωμένο. Βραδυάζει. Στα πατήματα των α-λόγων" (Σεφέρης, μουστάκια...).

Δύσκολοι οι καιροί για ομονοούντες και ετεροδημότες. Για ελευθερόφρονες και φραξιονιστές. Τι κι αν χρειάζεται η μέγιστη κοινή σύμπραξη για τους ελάχιστους κοινούς στόχους. Πώς να συνταιριάσουμε τον ελάχιστο κοινό διαιρέτη με τον μέγιστο κοινό πολλαπλασιαστή, άνθρωποι μονάχοι σα ξεδοντιασμένοι βράχοι, πολυδιαβασμένοι, παραμορφωμένοι, αστοιχείωτοι. "Αλλοίμονο σ' αυτούς που (δεν) αγάπησαν, αλλοίμονο, αλλοίμονο, αλλοίμονο.
Αλλοίμονο σ' αυτούς που (δε) δακρύσανε, ζωή, την ομορφιά σου (δε) γνωρίσανε, ζωή" (Κωστής Χρήστου, μουστάκια...).

Αλλοίμονο αν στον κοινό αγώνα, ας πούμε για τη μονοδρόμηση της Μεσογείων, θέτουμε ο καθένας ως μόνος γνώστης της μόνης αλήθειας, ως προαπαιτούμενα μαξιμαλιστικά ιδεολογήματα, προλεταριακούς διεθνισμούς, δικτατορίες (κατά) του προλεταριάτου, υποταγή στην κομματική γραμμή που είναι μία και αδιαίρετη, στο σφυροδρέπανο, στον δικέφαλο αετό ή στο μανιφέστο του Πατέρα.

Πώς θα συν-αγωνιστούμε ευρωπαϊστές με αντιευρωπαίους, συστημικοί με αντισυστημικούς, συσπειρωμένοι με ασυσπείρωτους, εκλεγμένοι με αυτοδιορισμένους, καθαρόαιμοι επαναστάτες με αλλοτριωμένους μεταρρυθμιστές, ψιλοσυμβιβασμένοι με χοντροασυμβίβαστους, ερματισμένοι (sic) με ανερμάτιστους.

Τι πιθανότητες έχουμε να πετύχουμε τον κοινό στόχο;
Μάλλον η Μεσογείων δεν θα μονοδρομηθεί ποτέ (βέβαια ίσως τότε ανακαλύψουμε ότι ίσως είχαμε βάλει λάθος στόχο, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία, όπως επίσης μπορεί η μονοδρόμηση να γίνει από άλλους και κόντρα στο κοινό συμφέρον).
"Η νύχτα απλώθηκε παντού, είν' το τραγούδι τ' ουρανού, νύχτα βαθιά, πολύ βαθιά μεσ' την ψυχή μου, με σκέπασε η ερημιά, μια θλίψη και μια παγωνιά, γιατί να φύγεις (σφύριζα...) ξαφνικά απ' τη ζωή μου.

Θέλω απόψε να σου γράψω, μα φοβάμαι μήπως κλάψω, με κουράσανε τα δάκρυα κι οι λυγμοί, τα παράθυρά μου κλείνω, πάλι μόνος μου θα μείνω, θα με πνίξουν πάλι απόψε οι στεναγμοί" (Μητροπάνος, μουστάκια...).

Συριζίτες και Συριζίτισες, Συνασπισμένοι και Συνασπισμένες, Κύκλωπες και Λαιστρυγόνες, Σφυριχτές και Σφυριζόμενοι, Ακροκεντριστές και Κεντροακραίοι, μπορούμε άλλοι να πάμε στο αγαπημένο μας ΚΚΕ με τη μία και μόνη γραμμή που τόσο πολύ γουστάρουμε να εκφράζουμε και να υπηρετούμε, άλλοι στις ανταρσύες και στα αγαπημένα μας γκρουπούσκουλα που τρεις κι ο κούκος κάνουμε την επανάστασή μας μέχρι να διασπαστεί κι ο τελευταίος, άλλοι στο αγαπημένο μας πανελλήνιο σοκ για γιούργια στον ταβλά με τα κουλούρια κι άλλοι να ξαναπάμε σπίτια μας.

Επίσης μπορούμε να οργανώσουμε νέες ομάδες, κόμματα και κινήματα μέχρι να ξαναδιασπαστεί κι ο τελευταίος και να κλείσει και τις πόρτες. Πέντε άτομα, έξι διασπάσεις, το 'χουμε κερδίσει με αγώνες και θυσίες. Και τριάντα διασπάσεις το εξάμηνο στην ομάδα των επτά υπέροχων επίσης το 'χουμε.

Τίποτα καλύτερο, τίποτα πιο έξυπνο και πιο αποτελεσματικό μπορούμε να κάνουμε; Έστω και την τελευταία στιγμή, έστω και τόσο αργά. "Κάλλιο αυγά παρά πουρέ" (Δικό μου, μουστάκια...).

* Ο Γρηγόρης Ψαριανός είναι βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ

Πηγή: Εφημερίδα Η ΑΥΓΗ

«ΔΕΚΑ ΣΗΜΕΙΑ» ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΑΛΕΚΟΥ ΑΛΑΒΑΝΟΥ

25 Ιανουαρίου 2010

• Δημοψήφισμα για το Σύμφωνο Σταθερότητας
• Για ένα Μέτωπο Ανατροπής και Αλληλεγγύης
• Η Αριστερά καλείται από την Ιστορία

Τη Συνέντευξη διεύθυναν ο Δήμος Τσακνιάς, από την Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ και η Αυγή Θεοδόση από την Κεντρική Πολιτική Επιτροπή του ΣΥΝ. Στη Συνέντευξη παρευρέθηκαν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, ανάμεσα τους οι : Περικλής Κοροβέσης, Γιάννης Μπανιάς, Γιάννης Θεωνάς, Αντώνης Νταβανέλος, Νίκος Γαλάνης, Γιώργος Σαπουνάς, Ελένη Πορτάλιου, Ρούντι Ρινάλντι,Γιώργος Χελάκης κ.α.

Πρώτο: Τον χειμώνα του 1898, με κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη, οι Μεγάλες Δυνάμεις επιβάλλουν στην ελληνική Βουλή την ψήφιση νόμου για Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο.

Τον χειμώνα του 1951, με κυβέρνηση Σοφοκλή Βενιζέλου, ο πρεσβευτής των ΗΠΑ Peurifoy ανακοινώνει την εισοδηματική και αγροτική πολιτική και τη ματαίωση κάθε επένδυσης σε υδροηλεκτρικά έργα και λιπάσματα.

Τον χειμώνα του 2010, με κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου, Επίτροποι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στελέχη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, κοινοτικοί υπαλληλίσκοι που καθοδηγούν έλληνες υπουργούς, κοράκια από ομίλους διεθνών πειρατικών κεφαλαίων αποφασίζουν για τη μείωση των μισθών και των συντάξεων, τον ελληνικό προϋπολογισμό, Νομοσχέδια, όπως για τις οφειλές των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, γελοιοποιώντας την Ελληνική Βουλή.

Διευθυντικά κοινοτικά στελέχη με απολαβές 20.000 ευρώ κόβουν τις συντάξεις των 500 ευρώ. Διατάσσουν μειώσεις στην Παιδεία και την Υγεία και σιωπούν για τις δαπάνες για τις στρατιωτικές αποστολές στο Αφγανιστάν και το Κόσοβο.

Η κυβέρνηση σκύβει το κεφάλι στις Βρυξέλλες. Και ορθώνει το ανάστημα στις νέες και τους νέους των Stage και στους αγρότες των μπλόκων.

Δεν πρόκειται για προσαρμογή της χώρας μας σε αποφάσεις διεθνών οργανισμών, σε μια εποχή που όντως μια σειρά μεγάλα θέματα ρυθμίζονται πια σε διασυνοριακό πλαίσιο.

Πρόκειται για τελεσίγραφα, εκβιασμούς, υπαγορεύσεις και τελικά διακυβέρνηση της χώρας μας από ακραίους κύκλους ενός επιθετικού και εκδικητικού καπιταλισμού.

Ζούμε ιστορικές στιγμές. Στιγμές που μπορούν να αφήσουν μόνιμο στίγμα στη χώρα.

Αυτό που γίνεται σήμερα στην Ελλάδα θα ήταν ντροπή και αίσχος για τον λαό κάθε χώρας.

Δεύτερο : Η ποινικοποίηση της Ελλάδας από υπερεθνικά καπιταλιστικά κέντρα δεν συνδέεται μόνο με την χρεοκοπία ενός οικονομικού μοντέλου αντιπαραγωγικής ανάπτυξης με άνευ ορίων δανεικά που οδήγησε σε υψηλούς αρνητικούς δημοσιονομικούς δείκτες.

Η Γερμανία και η Γαλλία έχουν επίσης διαρρήξει τους περιορισμούς του Συμφώνου Σταθερότητας για το δημόσιο έλλειμμα. Η Ιταλία υπερβαίνει σε εξωτερικό χρέος την Ελλάδα. Αντί να γίνουν «στόχοι», τα κριτήρια διευρύνθηκαν στα μέτρα τους.

Η χώρα όπου η διαφθορά έχει φτάσει μέχρι το γραφείο του πρωθυπουργού της με την απεχθή μάλιστα μορφή της μαφίας είναι η Ιταλία. Κοιτίδα της διαφθοράς όμως σήμερα προβάλλεται η Ελλάδα.

Με τον πιο ανόητο τρόπο η χώρα μας παρουσιάζεται ως ο ευρωπαϊκός «αποδιοπομπαίος τράγος». Αντικείμενο χλευασμού, διακωμώδησης και περιφρόνησης.

Όχι λόγω των οξύτατων οικονομικών της προβλημάτων. Λόγω της συνεχούς δουλοπρέπειας των κυβερνώντων απέναντι στους διεθνείς καπιταλιστικούς οργανισμούς.

Κατά κύριο λόγο γιατί δεν διέθετε και δεν διαθέτει κυβέρνηση με αίσθημα εθνικής αξιοπρέπειας, με αντιστάσεις, με ισχυρό διαπραγματευτικό μέτωπο, με στήριξη στο λαό, με στρατηγική ανασυγκρότησης της χώρας έξω από τις νεοφιλελεύθερες επιλογές.

ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, ως κυβερνήσεις, επέλεξαν να υπηρετήσουν τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, αντί να στηρίξουν τους εργαζόμενους. Συνδιαμόρφωσαν και συναίνεσαν στην εξέλιξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε Διεθνές Νομισματικό Ταμείο του ευρωπαϊκού καπιταλισμού, ώστε να μπορεί σήμερα να εκβιάζει την Ελλάδα με αποπομπή από τη ζώνη του ευρώ.

ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, ως κυβερνήσεις, αντί με παρρησία να αμφισβητούν το Σύμφωνο Σταθερότητας, κουτοπόνηρα μαγειρεύουν τα στοιχεία για να δείξουν «διαγωγή κοσμιωτάτη». Και μετά καταγγέλλουν διεθνώς η μία την άλλη.

Τρίτο : Αυτοί που θέτουν θέμα κρίσης εμπιστοσύνης για την Ελλάδα είναι κυρίως οι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.

Αυτοί που θέτουν την Ελλάδα στο εδώλιο του κατηγορημένου, για τα φαινόμενα διαφθοράς, είναι κυρίως οι πρωταγωνιστές στο πλανητικών διαστάσεων οικονομικό σκάνδαλο με τα τοξικά ομόλογα και τα bonus.

Οι περιβόητοι «Οίκοι Αξιολόγησης», αναγνωρισμένοι θεσμικά από την Ευρωπαϊκή Ένωση, βαθμολογούν με «πλην» την Ελλάδα με την ίδια ιδιοτέλεια που βαθμολογούσαν με «συν» την Lehman Brothers, τρεις μέρες πριν την κατάρρευσή της.

Οι «αγορές», τις οποίες επικαλούνται καθημερινά τα Μέσα Ενημέρωσης του συστήματος, που απαιτούν την ευθυγράμμιση μας με τις διαθέσεις τους, αποτελούν ένα συρφετό από τοκογλύφους, μεγαλοαπατεώνες, μαυραγορίτες που τίναξαν στον αέρα την διεθνή οικονομία.

Το άνοιγμα από τα τοξικά ομόλογα των ευρωπαϊκών τραπεζών υπολογίζονταν σε δύο δεκάδες τρισεκατομμύρια ευρώ. Το δημόσιο έλλειμμα της Ελλάδας σε τρεις δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ. Για τις τράπεζες η Ευρωπαϊκή Ένωση επέβαλε τη μαζική εισροή ασύλληπτου μεγέθους κεφαλαίων για να επιζήσουν. Για μια χώρα, όπως η Ελλάδα, ζητά αμείλικτα την οικονομική της εξόντωση.

Η Ελλάδα, με απόλυτη ευθύνη του πολιτικού της συστήματος, έχει βρεθεί στη δίνη της καπιταλιστικής κρίσης.

Το ελληνικό κράτος δέχεται παθητικά να είναι το αντικείμενο εκδικητικότητας όλων εκείνων των κύκλων που πριν λίγους μήνες μόνο αισθάνθηκαν να απειλούνται θανάσιμα από τον κρατικό εναγκαλισμό και έλεγχο από τις εθνικοποιήσεις.

Η Ελλάδα έχει γίνει με τα spread μικρό χρυσωρυχείο της παγκόσμιας κερδοσκοπίας.

Η Ελλάδα έχει κινηθεί προς το εκρηκτικό επίκεντρο των ενδοιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και ιδιαίτερα μεταξύ ΗΠΑ και Ευρωζώνης.

Η Ελλάδα, με ανοικτά πολλαπλά μέτωπα στην εξωτερική της πολιτική, σε μια περιοχή αστάθειας, εμφανίζεται οικονομικά αποδυναμωμένη, πολιτικά εξευτελισμένη κι έτσι διπλωματικά εύκολος αντίπαλος. Η ιστορία μας προειδοποιεί για τον καταστροφικό συνδυασμό πολιτικής ανεπάρκειας, οικονομικής καθόδου και εξωτερικής ήττας.

Τέταρτο : Στην Ελλάδα διεξάγεται ο «δεύτερος γύρος», ώστε μετά την κρίση, την αναξιοπιστία και την απειλή από τον κρατικό έλεγχο, τα κέντρα του νεοφιλελευθερισμού να κερδίσουν όλο το χαμένο έδαφος, να ανακάμψουν, εκδικητικά να επιβάλλουν ένα μοντέλο αδυσώπητης κυριαρχίας του πιο αντιπαραγωγικού κεφαλαίου πάνω στην κοινωνία των εργαζομένων.

Σε κάθε εποχή μεγάλων αλλαγών προσδιορίζεται μια χώρα για το πείραμα για ένα νέο μοντέλο. Η Βρετανία της Θάτσερ με την άνοδο του νεοφιλελευθερισμού. Το Ιράκ με την κυριαρχική πολιτική Μπους. Σήμερα η Ελλάδα, και σε δεύτερη θέση η Ιρλανδία, με την ρεβανσιστική αντεπίθεση του νεοφιλελευθερισμού μετά την κρίση.

Η έκβαση της «επιτήρησης» δεν αφορά μόνο σε μας. Διαμορφώνει το νέο μοντέλο μετακρισιακής καπιταλιστικής κυριαρχίας.

Η ελληνική τραγωδία είναι ήδη ευρωπαϊκή τραγωδία.

Το Σύμφωνο Σταθερότητας είναι ο γόρδιος δεσμός για την πορεία της χώρας και την τύχη των εργαζομένων.

Η Ελλάδα είναι ο γόρδιος δεσμός για την τύχη του Συμφώνου Σταθερότητας.

Η Ελλάδα αναδείχνεται πια ο «αδύναμος κρίκος» της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Και με την έννοια του οικονομικού αδιεξόδου, όπως παραδέχονται οι πάντες. Αλλά και με την έννοια των πολιτικών δυνατοτήτων για μια μεγάλη κοινωνική στροφή.

Σήμερα είναι δυνατό, με την ίδια την παρέμβαση της κοινωνίας, να ξεκινήσει από την Ελλάδα ένα υπόδειγμα αντίστασης και ανατροπής της σκληρής ταξικής στρατηγικής των Βρυξελλών που θα ευαισθητοποιεί όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς.

Αν πριν μερικά χρόνια ο κλήρος έπεσε στην γαλλική κοινωνία να τροφοδοτήσει την ελπίδα και να υποδείξει την διέξοδο με το ΟΧΙ στο Ευρωσύνταγμα, σήμερα οι αντιθέσεις και οι δυνατότητες εμφανίζονται κατεξοχήν στην ελληνική κοινωνία.

Πέμπτο : Οι σημερινές εξελίξεις για τη χώρα μας δεν είναι μοιραίες. Είναι απότοκες της πολιτικής του δικομματισμού.

Η μικρή σε πληθυσμό Ισλανδία καλεί τον λαό της σε δημοψήφισμα για να απαντήσει στις εκβιαστικές πιέσεις της του Λονδίνου να πληρώσει τα σπασμένα των βρετανικών τυχοδιωκτικών επενδύσεων σε ιδιωτική της τράπεζας.

Η λαϊκή δυναμική είναι το ισχυρότερο διαπραγματευτικό όπλο για μια κυβέρνηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε στιγμή κρίσης, μάλιστα, με τη μορφή του δημοψηφίσματος.

Το ΠΑΣΟΚ δεν είχε προειδοποιήσει πριν τις εκλογές ότι η οικονομική και κοινωνική του πολιτική θα κινηθεί μέσα στους απαγορευτικούς για την ανάπτυξη και την κοινωνική πρόοδο όρους του Συμφώνου Σταθερότητας. Απέκρυπτε ή δεν κατανοούσε την πραγματικότητα. Αιφνιδίασε τον λαό και σε ένα βαθμό αιφνιδιάσθηκε το ίδιο.

Ούτε καν ως όρος δεν υπάρχει στο «συμβόλαιό με τον λαό», την τελική προεκλογική ομιλία του Γ. Παπανδρέου στην Αθήνα, το Σύμφωνο Σταθερότητας, που σήμερα καθορίζει τα πάντα.

Κυβέρνηση εκλεγμένη εδώ και λίγους μήνες, στερείται πλήρως λαϊκής νομιμοποίησης για την πλήρη και βίαιη προσαρμογή όλων των οικονομικών και κοινωνικών πολιτικών στους όρους της «επιτήρησης».

Η κυβέρνηση οφείλει να προχωρήσει χωρίς καθυστέρηση σε δημοψήφισμα .

Δεν είναι δυνατό οι συγκεκριμένοι όροι του Συμφώνου Σταθερότητας, που παγιδεύουν τις σημερινές και μελλοντικές γενιές, που «κλειδώνουν» μακροπρόθεσμα τη χώρα μας σε ένα πρότυπο παγωμένης ανάπτυξης, αποδόμησης του κοινωνικού κράτους, ακραίων ταξικών διαφορών να εφαρμοσθούν χωρίς να ερωτηθεί ο ελληνικός λαός.

Το δημοψήφισμα δεν χρειάζεται για ξεκαθάρισμα λογαριασμών μεταξύ των κομμάτων. Χρειάζεται για να εξασφαλισθεί μια ισχυρή διαπραγματευτική θέση της Ελλάδας.

Έκτο : Υψηλό έλλειμμά και χρέος. Αυστηρή Δημοσιονομική Πολιτική. Πάγωμα της οικονομίας. Μείωση των εισοδημάτων, της αγοραστικής δύναμης, της ζήτησης. Μείωση των φορολογικών εσόδων. Δημοσιονομική επιδείνωση. Όξυνση του ελλείμματος και του χρέους.

Ένας «φαύλος κύκλος» ύφεσης και φτώχειας για το κράτος και τους πολίτες. Όταν όλα η διεθνής εμπειρία απαιτεί συνδυασμό ισχυρών επενδυτικών πρωτοβουλιών, ακμαίας ενεργού ζήτησης, δραστήριας ενεργοποίησης του δημόσιου τομέα, δημοσιονομικής ανάκαμψης.

Η κεντρική επιλογή της κυβέρνησης για υποταγή στους όρους της Συνθήκης του Μάαστριχτ έχει ως αποτέλεσμα να συμπαρασύρεται και να αποδυναμώνεται οιοδήποτε επιμέρους θετικό μέτρο, που την διαφοροποιεί από τη ΝΔ. Όποια βελτίωση στα δικαιώματα των μεταναστών θα εξανεμισθεί από το κλίμα ενδοταξικών συγκρούσεων μεταξύ ντόπιων και ξένων που μπορεί να φτάνουν μέχρι τις παρυφές του ρατσισμού λόγω και της ανεργίας και του πολιτιστικού φόβου που αυτή γεννάει. Η προστασία του περιβάλλοντος θα υπονομευθεί από την έλλειψη κονδυλίων για επενδύσεις, όπως αποδεικνύει το Ν.Σ. για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας .Οι περιβόητες διακηρύξεις για εξάρθρωση της «τρομοκρατίας» σε λίγο θα φαντάζουν αστείες μπροστά στη μαζικοποίηση της βίας που γεννάει μια κοινωνία αποκλεισμών.

Το Σύμφωνο Σταθερότητας αναδείχνεται το «κλειδί» για όλες τις πολιτικές πτυχές στη χώρα.

Η επιλογή αυτή της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ πρέπει να ηττηθεί ολοκληρωτικά. Το γρηγορότερο δυνατό.

Έβδομο: Σε κοινωνικό επίπεδο, η πολιτική της κυβέρνησης οδηγεί κατευθείαν σε πρωτοφανή για την Ελλάδα ανεργία, ιδιαίτερα για τους νέους. Σε κατάργηση βασικών κατακτήσεων του κόσμου της εργασίας. Σε γενίκευση της κοινωνικής ανασφάλειας. Σε αποσύνθεση των ιστών της μικρής επιχειρηματικότητας και της αγροτικής οικονομίας. Σε ασφαλιστική αντεπανάσταση. Σε υποβάθμιση των υπηρεσιών υγείας και παιδείας.

Για την αριστερά τα κοινωνικά δικαιώματα είναι αδιαπραγμάτευτα. Όχι μόνο με την έννοια των κεκτημένων. Με την έννοια όσων δικαιούνται οι εργαζόμενοι και οι οικογένειες τους σε μια εποχή έκρηξης της γνώσης και της τεχνολογίας.

Η Ελλάδα ήδη παραμένει σταθερά στις τελευταίες θέσεις στην ευρωζώνη, στις δαπάνες για την κοινωνική στήριξη, για την παιδεία, για την υγεία.

Δεν πρέπει δεχθούμε να κατρακυλήσει πιο χαμηλά.

Καμιά πλύση εγκεφάλου δεν θα σβήσει τον εναλλακτικό δρόμο : Δημοκρατικός Σχεδιασμός και Προγραμματισμός. Στήριξη και ποιοτική αναβάθμιση του ανθρώπινου δυναμικού. Ισχυρός και διαφανής δημόσιος τομέας. Συλλογικές μορφές εργασίας.

Είναι οι προγραμματικές αρχές που καταγράφονται στα 15 σημεία, το Πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ.

Υπάρχει εναλλακτική λύση.

Υπάρχει εναλλακτική πλειοψηφία που μπορεί να την στηρίξει.

Όγδοο : Στην ιστορική καμπή που βρισκόμαστε η ελληνική νεολαία δεν θα είναι απούσα.

Οι παραδόσεις, οι συγκυρίες και οι σημερινές δυνατότητες το έφεραν ώστε τα τελευταία χρόνια η ελληνική νεολαία να βρίσκεται στην πρωτοπορία των αγώνων σε όλη την Ευρώπη.

Με τον Δεκέμβρη ένα μήνυμα ελευθερίας, αφύπνισης, ελπίδας ηλέκτρισε όλον τον ευρωπαϊκό χώρο.

Τώρα ελπίζουν ότι από την ίδια αυτή χώρα της νεανικής επαναστατικότητας είναι δυνατό να πνεύσει ένα μήνυμα σιωπής, τρόμου, ήττας, μοιρολατρίας, κάμψης του φρονήματος των νέων και των εργαζομένων σε όλη την ήπειρο.

Κάνουν λάθος.

Αγνοούν ότι οι κατακτήσεις που θέλουν να κατεδαφίσουν έχουν πίσω τους αγώνες, θυσίες, φυλακές, εξορίες, προσφυγιά, εκτελέσεις από τη νεολαία, την εργατική τάξη, όλο το λαό μας.

Αργά ή γρήγορα τα πανεπιστήμια, τα άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα , οι τόποι δουλειάς σε μια τόση καίρια για το μέλλον τους στιγμή θα σηκώσουν τη σημαία της αντίστασης.

Με το άρθρο 16 η νέα γενιά, μαζί με όλη την εκπαιδευτική κοινότητα, διαμόρφωσε τα συνταγματικά δεδομένα του τόπου μας.

Με τον αγώνα ενάντια στο Σύμφωνο Σταθερότητας, στο πλαίσιο της πάλης όλων των εργαζομένων, μπορεί να επηρεάσει τη συνταγματική πραγματικότητα όλης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Περισσότερο ίσως από κάθε άλλη φορά, ο αγώνας αυτός θα εγγραφεί στους κοινούς ευρωπαϊκούς αγώνες. Θα προκαλέσει τη στήριξη, την αλληλεγγύη, την έμπνευση και σε άλλους τόπους.

Ένατο : Με ένα μεγάλο μέρος των φίλων του ΠΑΣΟΚ η αριστερά έχει βρεθεί σε κοινές δράσεις κατά τη διάρκεια των κυβερνήσεων Καραμανλή. Για το δημόσιο Πανεπιστήμιο. Ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις. Για τα εργασιακά. Για τις ελευθερίες.

Η συνάντηση αυτή άλλαζε τα δεδομένα της χώρας. Τρομοκρατούσε το κατεστημένο. Δημιουργούσε νέους ορίζοντες.

Στις ιστορικές στιγμές που βιώνουμε είναι αναγκαία η επαναπροσέγγιση με όλον αυτόν τον κόσμο.

Το διακύβευμα σήμερα δεν είναι η τύχη κάποιας νέας πολιτικής της σοσιαλδημοκρατίας. Κρίνεται η νεοφιλελεύθερη πολιτική Καραμανλή για σκληρές θυσίες υλοποιούμενη από ένα αυτοεγκλωβισμένο Παπανδρέου.

Υπάρχουν δυο σημαντικοί λόγοι βασικοί για αυτή την συμπαράταξη. Για να μη περάσει η πολιτική της δεξιάς. Και για να μη ξαναγίνει ο σοσιαλδημοκρατικός χώρος, με το μοντέλο Μπλερ, όχημα περάσματος της δεξιάς πολιτικής και ματαίωσης του αριστερού εγχειρήματος.

Η γονυκλισία στους καρδιναλίους της Ε.Ε. δεν έχει σχέση με την διαπραγματευτική αντίληψη των πρώτων κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και τα Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα. Είναι έξω από την ιδρυτική κουλτούρα του σοσιαλιστικού χώρου για κοινωνικό κράτος, για ισότητα και δικαιοσύνη, για λαϊκή κυριαρχία και τη σοσιαλιστική, τότε, συμμετοχή στο εργατικό και αγροτικό κίνημα.

Είναι η ώρα της κοινής δράσης και αλληλεγγύης ενάντια στην επιλογή του Συμφώνου Σταθερότητας, για δημοψήφισμα μπορεί να αλλάξει την πορεία.

Οι εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση αναγκαστικά είναι άμεσα συνδεμένες με το θέμα του Συμφώνου Σταθερότητας.

Καμιά επένδυση σε περιφερειακό και δημοτικό επίπεδο, αναπτυξιακή, περιβαλλοντική, οικολογική δεν μπορεί να υπάρξει με τις υπαγορεύσεις και τις απαγορεύσεις του Συμφώνου Σταθερότητας.

Οι εκλογές αυτές προσφέρουν μια μοναδική δυνατότητα να εκφρασθεί καθολικά η αποδοκιμασία στην πολιτική ΝΔ που κεντρικά στοιχεία της εφαρμόζει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και να αναδειχθεί η κοινωνική αριστερή απάντηση.

Δέκατο : Διανύουμε ένα πολιτικό χρόνο, όπου οι αποφάσεις δεν θα επηρεάσουν μια κυβερνητική θητεία. Θα σφραγίσουν για δεκαετίες τη χώρα. Και όλο το εγχείρημα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Ο θρίαμβος ή η κατάργηση του Συμφώνου Σταθερότητας είναι το κομβικό σημείο.

Το γήπεδο της αναμέτρησης σήμερα είναι σε μεγάλο βαθμό ο «αδύναμος κρίκος» της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Ελλάδα.

Η κυβέρνηση έκανε την επιλογή της. Αυτή η επιλογή πρέπει να ηττηθεί. Το συντομότερο δυνατό.

Η φάση που διανύουμε είναι καθοριστική για την ταυτότητα και το μέλλον της Ελλάδας. Και της Ευρώπης.

Όπως σε άλλες μεγάλης ιστορικής σημασίας στιγμές του τόπου μας είναι απαραίτητο ένα ευρύ Μέτωπο Ανατροπής και Αλληλεγγύης.

Η αριστερά καλείται από την ιστορία να είναι παρούσα, λαϊκή, διορατική, πρωτοπόρα.

Στην Ελλάδα σήμερα υπάρχει επειγόντως η ανάγκη αλλά και οι δυνατότητες για την δημιουργία ενός Μετώπου ανατροπής των δουλειών από το Σύμφωνο Σταθερότητας. Για μια πορεία ανόρθωσης και αναγέννησης της χώρας με επίκεντρο της ανάγκες της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας, νεολαίας, εργαζομένων και ανέργων, συνταξιούχων.

Υπάρχει η δυνατότητα για μια νέα κοινωνική πλειοψηφία με ισχυρό ρόλο ενός αυθεντικού ρεύματος της ριζοσπαστικής αριστεράς, όπου ένας δημοκρατικά συγκροτημένος, πολύπλευρος και διαυγής ΣΥΡΙΖΑ των μελών του, ανοικτός στο λαό, χωρίς φοβικούς αποκλεισμούς, θα μπορούσε να έχει ένα σημαντικό ρόλο.

Μπορεί να ηττηθεί η επιλογή κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης για το Σύμφωνο Σταθερότητας.

Μπορεί να ανοίξει νέος δρόμος με κατεύθυνση αριστερή, σοσιαλιστική.

Στο όνομα μιας άλλης Ελλάδας της εργασίας, της αναδιανομής του πλούτου, της κοινωνικής δικαιοσύνης, του πολιτισμού.

Στο όνομα μιας άλλης Ευρώπης της ειρήνης, της αλληλεγγύης, των λαών.