"ΚΑΘΕ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΠΑΙΔΙ"

Ο ΣΥΡΙΖΑ Ανω Πετραλώνων και Θησείου συμμετέχει στην Καμπάνια στήριξης προς τις οικογένειες και τα παιδιά των Κούρδων προσφύγων που ζουν στο Λαύριο και καλεί τους φίλους και τα μέλη του να την στηρίξουν με τις προσφορές τους κυρίως με γάλατα τύπου ΝΟΥΝΟΥ kid και μωρομάντηλα.

Συγκετρώνουμε τις προσφορές Παρασκευή 8 και 15 Ιουνίου και την Δευτέρα 11 Ιουνίου από 7 έως 9 μμ στα γραφεία μας Δρυόπων 31 Ανω Πετράλωνα

"ΚΑΘΕ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΠΑΙΔΙ"

Νέα κατάσταση, νέα καθήκοντα...

Την Παρασκευή γλεντάκι αποχαιρετισμού των παλαιών γραφείων

Την Παρασκευή 1-6-2018 το βράδυ με ένα αποχαιρετιστήριο γλέντι οικονομικής ενίσχυσης στα γραφεία μας, με μεζεδάκια, κρασάκι και μουσικούλα, να περάσουμε καλά και να ανταλλάξουμε απόψεις για το νέο ξεκίνημα της Οργάνωσή μας!

σας περιμένουμε όλες και όλους...

 ΟΜ Άνω Πετραλώνων - Θησείου

ΑΞΙΟΛΥΠΗΤΗ ΔΙΑΦΩΝΙΑ... του Μιχάλη Δελή

Τα θέματα της εξωτερικής μας πολιτικής, αυτές της ημέρες έχουν εισέλθει σε εξαιρετικά ευαίσθητη φάση, γι΄αυτόν τον λόγο προσλαμβάνει καίρια σημασία, όχι απλώς η διαφοροποίηση θέσεων και κατευθύνσεων,- αυτό το γνωρίζαμε, έτσι κι αλλιώς – μεταξύ των υπουργών Εξωτερικών και Άμυνας, αλλά η συνεχής ένταση με την οποία εκδηλώνεται τελευταία. Το τελευταίο διάστημα, η διάσταση αυτή εκδηλώθηκε ποικιλοτρόπως, με τον κ. Κ. Καμμένο να προβαίνει σε δηλώσεις οι οποίες σαφέστατα παρεκκλίνουν της επίσημης εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης όπως αυτή εκφράζεται από τον κ. Ν. Κοτζιά.

Τελευταία, σε συνέντευξή του στον ΑΛΦΑ, είπε: Εγώ και οι ΑΝΕΛ δεν ψηφίζουμε ποτέ κανένα όνομα που να περιλαμβάνει τον όρο <<Μακεδονία>>, όποιο και να είναι. Όταν του επισημάνθηκε ότι η πρότασή του δεν εναρμονίζεται με την πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνηση του Α. Τσίπρα ο υπουργός Άμυνας απάντησε ότι: << είναι όρος στο καταστατικό του κόμματός του για να είναι κάποιος μέλος του>>.

Τέτοιες <<απόψεις>> εντάσσονται σαφώς στην αρμοδιότητα του υπουργείου Εξωτερικών, με το οποίο το υπουργείο Άμυνας είναι αυτονόητο ότι επιβάλλεται να έχει πλήρη ταύτιση θέσεων και απόλυτο συντονισμό κινήσεων. Για την ιστορία θέλω να υπενθυμίσω ότι και στην κυβέρνηση του κ. Κ. Σημίτη, το 1996, είχαμε ένα πανομοιότυπο φαινόμενο, διάστασης απόψεων σχετικά με το <<Μακεδονικό>>,- μεταξύ κ. Γερ. Αρσένη υπουργού Άμυνας και κ. Θ. Πάγκαλου υπουργού Εξωτερικών-, ήταν μάλιστα και οι δύο του ιδίου κόμματος.

Είναι περιττό να αναφερθεί κανείς στην ουσία των διαφοροποιήσεων μεταξύ των δυο υπουργείων, προκειμένου να κρίνει την ορθότητα ή το αβάσιμο των εκατέρωθεν θέσεων. Η ουσία είναι πως η ύπαρξη και η εμπρακτη εκδήλωση των διαφωνιών σε καιρια θέματα της εξωτερικής μας πολιτικής, αποδυναμώνουν και βλάπτουν τις ελληνικές θέσεις. Όταν το ζητούμενο είναι η χάραξη κοινής εθνικής στρατηγικής από τα πολιτικά κόμματα, είναι αποκαρδιωτικό να διαπιστώνεται η διάσταση θέσεων μεταξύ των δύο κορυφαίων και << συναρμόδιων>> υπουργών.

Τα εξωτερικά μας θέματα έχουν υποστεί μεγάλη ζημιά από τις μειοδοσίες εθνοκαπηλείας και τις μειοδοσίες πολιτικής ευθύνης των κομμάτων μας. Θα είναι ολέθριο, λοιπόν, για τον τόπο αν εφεξής τα εθνικά μας θέματα ριφθούν και στη χοάνη των προσωπικών φιλοδοξιών, των ανταγωνισμών και των σκοπιμοτήτων υπουργών της ίδιας κυβέρνησης…..

έρρωσθε

Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις μπροστά στις μεγάλες προκλήσεις των καιρών

Άρθρο του Αλέξη Τσίπρα στην «Εφ.Συν.» : Καθαρή έξοδος, ξεκάθαρες διαφορές

Πρόκειται αναμφίβολα για μια ιστορική καμπή στη σύγχρονη ιστορία της χώρας, που για οχτώ ολόκληρα χρόνια είχε παραδώσει την ευθύνη άσκησης της οικονομικής πολιτικής της αποκλειστικά στους δανειστές της ως αποτέλεσμα της ουσιαστικής της χρεοκοπίας στις αρχές του 2010.

Τώρα λοιπόν που αρχίζει να διαφαίνεται ότι τελικά αυτή η κυβέρνηση θα πετύχει εκεί που απέτυχαν όλες οι προηγούμενες και με ασύγκριτα μικρότερο κοινωνικό κόστος, τίθενται εκ νέου και εύλογα τα ερωτήματα:

Αξιζε τον κόπο να αναλάβει αυτή τη βαριά ευθύνη μια κυβέρνηση της Αριστεράς;

Την ανέλαβε για λογαριασμό των κοινωνικών στρωμάτων που εκπροσωπεί ή για λογαριασμό της οικονομικής ελίτ;

Θα επιχειρήσω να μην απαντήσω μονολεκτικά στα ερωτήματα, αλλά να σκιαγραφήσω τις απαντήσεις παραθέτοντας τα δεδομένα που έχουμε μπροστά μας. Και έχοντας πάντα κατά νου ότι τις απαντήσεις τις διεκδικείς, τις παλεύεις καθημερινά, δεν τις βρίσκεις έτοιμες σε κάποια θεωρητικά εγχειρίδια.

Η έξοδος από τα μνημόνια καθαρά, δηλαδή χωρίς πιστοληπτική γραμμή στήριξης και άρα νέες δεσμεύσεις λιτότητας, δεν είναι ένα ορόσημο χρονικό. Δεν είναι δηλαδή προδιαγεγραμμένο ότι όταν παρέλθει ο χρόνος κάποιος βγαίνει από ένα πρόγραμμα στήριξης. Η δυνατότητα εξόδου εξαρτάται από την πορεία της ελληνικής οικονομίας.

Και σήμερα είναι η πορεία της οικονομίας που δημιουργεί τόσο τις προϋποθέσεις για να επιτύχουμε την καλύτερη δυνατή συμφωνία για την καθαρή έξοδο από το Μνημόνιο, όσο όμως και τις συνθήκες για την επόμενη μέρα της χώρας μετά την πολυετή κρίση.

Σε αυτό το θετικό περιβάλλον, που διαμορφώνεται από τη διαρκή ανάκαμψη όλων των βασικών οικονομικών μεγεθών, έχουμε τη δυνατότητα πλέον να συμφωνήσουμε με πολύ καλύτερους όρους και για τη ρύθμιση του ελληνικού χρέους.

Η ρύθμιση του χρέους συνιστά μια απολύτως κρίσιμη, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, παράμετρο ώστε η χώρα να διατηρήσει την αναπτυξιακή δυναμική που καταγράφει και να εξαλειφθεί ο κίνδυνος της επιστροφής στις μέρες που ζήσαμε από το 2010.

Είναι όμως σαφές ότι η υπόθεση του χρέους δεν αφορά μονάχα τα δημόσια οικονομικά και τη δυνατότητα αναχρηματοδότησης των υποχρεώσεων της χώρας στο μέλλον. Αφορά και το κρίσιμο πεδίο της ανάπτυξης και της παραγωγής νέου πλούτου που έχει ανάγκη η Ελλάδα.

Η ρύθμιση του χρέους βελτιώνει ακόμη περισσότερο το επενδυτικό περιβάλλον, με δεδομένη την ελαχιστοποίηση του κινδύνου στο μακροπρόθεσμο διάστημα, με αποτέλεσμα τη μείωση των επιτοκίων δανεισμού και την πρόσβαση σε πόρους που θα τροφοδοτήσουν την αναπτυξιακή πορεία της χώρας. Αυτό άλλωστε συμβαίνει ήδη από σήμερα, καθώς πολλές ελληνικές επιχειρήσεις τους τελευταίους μήνες δανείστηκαν με πολύ χαμηλά επιτόκια ώστε να χρηματοδοτήσουν τις επενδυτικές τους δραστηριότητες.

Υπάρχει όμως και ακόμη μία πιο σημαντική πτυχή των ευεργετικών συνεπειών από τη ρύθμιση του χρέους και αυτή αφορά τη διεύρυνση των βαθμών ελευθερίας της ελληνικής κυβέρνησης ως προς την άσκηση κοινωνικής πολιτικής.

Με δεδομένη τη λειτουργία των αγορών ως μηχανισμού πειθάρχησης των επιμέρους οικονομιών, η ρύθμιση του χρέους στερεί τη δυνατότητα από όσους πιθανά το επιχειρήσουν στο μέλλον να παίξουν παιχνίδια κερδοσκοπίας εις βάρος της χώρας. Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα, έχοντας μια συγκεκριμένη και συνεκτική στρατηγική για το ζήτημα του χρέους της, θα είναι σε θέση να σχεδιάζει αυτόνομα πια την οικονομική και κοινωνική της πολιτική.

Συνεπώς μια κυβέρνηση της Αριστεράς θα έχει βαθμούς ελευθερίας να σχεδιάσει και να υλοποιήσει πολιτικές στήριξης της κοινωνίας, δίχως τον διαρκή κίνδυνο ενός νέου κύκλου αστάθειας που θα οδηγήσει εκ νέου σε εξαναγκασμό περιοριστικών πολιτικών.

Με αυτή την έννοια η ρύθμιση του χρέους για μια κυβέρνηση της Αριστεράς δίνει μια εντελώς διαφορετική προοπτική από ό,τι θα έδινε για μια νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση, που απλά θα αποκτούσε δημοσιονομικό χώρο για να βαθύνει τις ανισότητες, αυξάνοντας τα περιθώρια κέρδους του μεγάλου κεφαλαίου αποκλειστικά μέσα από τη μείωση της φορολογίας του.

Αντιθέτως, μια κυβέρνηση της Αριστεράς θα έχει τη δυνατότητα υλοποίησης ενός σχεδίου παρεμβάσεων στο πεδίο της κοινωνικής πολιτικής, με άξονες την αναρρύθμιση της αγοράς εργασίας και την ενίσχυση της διαπραγματευτικής δύναμης των εργαζομένων καθώς και τη στήριξη των κοινωνικών στρωμάτων που έχουν υποστεί τις μεγαλύτερες συνέπειες από την πολυετή λιτότητα.

Πόσο βαθιές μπορεί να είναι αυτές οι παρεμβάσεις;

Είναι προφανές ότι το βάθος τους δεν εξαρτάται μονάχα από τους συσχετισμούς δύναμης στο εσωτερικό της χώρας, καθώς το ευρωπαϊκό πλαίσιο θέτει περιορισμούς.

Εχει όμως μεγάλη σημασία σε πιο άκρο βρίσκεσαι εντός αυτού του πλαισίου. Και η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια βρέθηκε στην πιο ακραία εκδοχή άσκησης νεοφιλελεύθερων πολιτικών.

Η καθαρή έξοδος με ρύθμιση του χρέους λοιπόν θα μας επιτρέψει να μετακινηθούμε εντός του ευρωπαϊκού πλαισίου και των δεδομένων περιορισμών του, για να το πω σχηματικά, από το δεξιό στο αριστερό άκρο. Ενώ ταυτόχρονα θα δίνουμε τη μάχη με τις προοδευτικές δυνάμεις στην Ευρώπη και για τη διεύρυνση του ίδιου του πλαισίου.

Μια εξαιρετικά δύσκολη ομολογουμένως υπόθεση, καθώς οι οπαδοί της σιδηράς δημοσιονομικής πειθαρχίας, αν και αποδυναμωμένοι, δίνουν ακόμα τον τόνο. Μια υπόθεση ωστόσο που οφείλουμε να μην την αφήσουμε από τις προτεραιότητές μας.

Ισχυρίζομαι με δυο λόγια ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση, ανεξάρτητα από το αν μας αρέσει ή όχι, αποτελεί σήμερα το πιο πρόσφορο πεδίο της πάλης, ταξικής και πολιτικής. Και σε αυτό το πλαίσιο οφείλουμε να χαράξουμε τη πολιτική μας, αν θέλουμε να έχουμε νίκες για τις κοινωνικές δυνάμεις που ως Αριστερά εκπροσωπούμε και όχι διαρκείς και ηρωικές ήττες.

Μόνο που σε αυτό το πλαίσιο οι νίκες ωριμάζουν αργά και δεν μπορεί να είναι συντριπτικές, σε αντίθεση με τις ήττες. Η εμπειρία μας άλλωστε από την προσπάθεια αριστερής διακυβέρνησης σε περίοδο μνημονικών καταναγκασμών είναι πια πλούσια. Γνωρίζουμε καλά το κόστος. Τώρα όμως αρχίζουμε να μαθαίνουμε και τα οφέλη.

Διότι μνημόνια είχαμε και από το ’10 ώς το ’15, μόνο που τότε δεν έπεσε η ανεργία 7 μονάδες, αλλά ανέβηκε 17. Και δεν υπήρξε καμία πρόνοια για να μπει τέλος στην αδήλωτη εργασία και στον εργασιακό μεσαίωνα, παρά μόνο στο να ξηλωθούν οι συλλογικές συμβάσεις και τα εργασιακά δικαιώματα.

Η προσπάθεια λοιπόν να μετατοπίζουμε διαρκώς τον συσχετισμό υπέρ των κοινωνικών πολιτικών και της αναδιανομής του πλούτου, αξιοποιώντας κάθε δυνατότητα που μας δίνεται, έχει ήδη ξεκινήσει και προχωρά πλέον με πιο σταθερά βήματα, στη χώρα μας.

Το νέο πλαίσιο όμως που θα διαμορφώσει η έξοδος από τα μνημόνια και άρα η διεύρυνση των βαθμών ελευθερίας ως προς την άσκηση πολιτικής, παράγει πλέον μια πολύ σημαντική επίπτωση στην εσωτερική πολιτική της χώρας: καθιστά σαφέστερες τις διαχωριστικές γραμμές μεταξύ της σημερινής κυβέρνησης και της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Η Ν.Δ. βλέπει τη δυνατότητα που έχει η κυβέρνηση για να διευρύνει το πεδίο της εργασιακής και κοινωνικής προστασίας και την ξορκίζει, ακριβώς επειδή διαφωνεί ιδεολογικά με οτιδήποτε δεν συντηρεί ή, ακόμα περισσότερο, δεν διευρύνει το χάσμα μεταξύ του πλούτου και της εργασίας.

Βλέπει επίσης ότι η βασική αντιπολιτευτική θέση της περί καταστροφής και εκτροχιασμού, καταρρέει στα εξ ων συνετέθη και αντιδρά μέσα από ένα διαρκή πόλεμο φθοράς και προπαγάνδας. Με ναυαρχίδα τους μηχανισμούς παραπληροφόρησης και fake news, με τους οποίους έχει προνομιακές σχέσεις, και φυσικά με τον εσμό της κρατικοδίαιτης ολιγαρχίας που βλέπει τις μέρες της αφθονίας του να τελειώνουν.

Είναι λοιπόν απολύτως λογικό με αυτή τη στρατηγική η Νέα Δημοκρατία να καταλήγει εν τέλει υπερασπιστής εν συνόλω των πεπραγμένων ενός πολιτικού και οικονομικού κατεστημένου που έφτασε τη χώρα στα όριά της.

Για τον λόγο αυτό δεν διστάζει να παίρνει τον ρόλο του συνηγόρου έναντι κατηγορουμένων όχι μόνο στελεχών της, αλλά και φιλικών της επιχειρηματιών για υποθέσεις που εκτείνονται από το ξέπλυμα χρήματος μέχρι και το εμπόριο ναρκωτικών.

Αυτός ο ολισθηρός δρόμος που έχει επιλέξει η Νέα Δημοκρατία δεν μας αγγίζει. Αντιθέτως, επιβεβαιώνει την απόλυτη προσήλωσή μας στο έργο μας για την επόμενη μέρα της χώρας.

Η νέα εποχή θα είναι μια εποχή δημοσιονομικής σταθερότητας, οικονομικής ανάπτυξης, μα πάνω απ’ όλα δικαιοσύνης.

Δικαιοσύνη για κάθε πολίτη που πρέπει να ζει και να εργάζεται με αξιοπρέπεια.

Δικαιοσύνη έναντι κάθε πολιτικού που θεώρησε εαυτόν υπεράνω νόμων και κανόνων και έβαλε το δάχτυλο στο μέλι.

Δικαιοσύνη έναντι τμημάτων της επιχειρηματικής ελίτ, που έστησαν, σε συνεργασία με το πολιτικό προσωπικό της διαπλοκής, μηχανισμούς γενικευμένης παρανομίας και υπονόμευσης του δημοσίου συμφέροντος.

Με αυτές τις αρχές η χώρα θα φτάσει στη νέα εποχή απαλλαγμένη από τους εξωτερικούς αλλά και τους εσωτερικούς καταναγκασμούς.

Και η Ελλάδα σε αυτή τη νέα εποχή δεν μπορεί παρά να έχει στο τιμόνι της μια κυβέρνηση, η οποία σέβεται και υπερασπίζεται αυτούς και αυτές που αποτελούν την κινητήρια δύναμή της. Τους ίδιους τους πολίτες.

Τελετή τιμής και μνήμης 27 Μαίου 2018

ΟΜΙΛΟΣ ΜΝΗΜΗΣ ΕΚΤΕΛΕΣΜΕΝΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

 « Ο ΑΤΤΙΚΟΣ ΤΥΜΒΟΣ» περιόδου 1941 -1952

Στο χώρο του μνημείου για τους εκτελεσμένους αγωνιστές κατά την περίοδο της Κατοχής και του Εμφυλίου μέσα στον περίβολο 

του Νοσοκομείου «η Σωτηρία», 

η καθιερωμένη τελετή τιμής και μνήμης  των αγωνιστών παρουσία πολλών συγγενών 

πρώτης και δεύτερης γενιάς  και συγκρατούμενων ανδρών και γυναικών των αγωνιστών.

Το ανεξήγητο 1821. του Μιχάλη Δελή

Αν κάποιοι απορούν, πως είναι δυνατόν να μη μπορεί να συντάξει κάποιος μια κοινά παραδεκτή αφήγηση για τον Εμφύλιο της δεκαετίας του 1940, σχεδόν 80 χρόνια από τη λήξη του, ας το ξανασκεφτεί: κοντεύουν 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821 και γι΄αυτήν εξακολουθεί να γίνεται κομφούζιο.

Δεν αναφέρομαι στους επιεικώς ανόητους καυγάδες για την ημερομηνία έναρξης, το Κρυφό Σχολειό, το Χορό του Ζαλόγγου κ.α. Εδώ υπάρχει πλήρης σύγχυση για το ποιοι προετοίμασαν το 1821, ποιοι το πραγματοποίησαν, ποιοι ήταν οι πραγματικοί αρχηγοί, ποιος ήταν ο χαρακτήρας της Επανάστασης, γιατί ξέσπασαν αλλεπάλληλοι εμφύλιοι μεταξύ των επαναστατών. Για να μην πούμε για τα ακόμα πιο δύσκολα, δηλαδή, τις εξελίξεις-μεταλλαγές των ανθρώπων, τις εξωτερικές επιδράσεις της Επανάστασης, τις εσωτερικές αντιφάσεις στις επιμέρους κοινωνικές τάξεις και τις πολιτικές συμμαχίες.

Ακόμα πιο αμφίβολη είναι η νοερή αναπαράσταση των συνθηκών της εποχής: των ηθών και των εθίμων, της πολιτικής χρήσης της θρησκείας, των σχέσεων ανάμεσα στους επαναστάτες, πρωταγωνιστές ή δευτεραγωνιστές. Σοβαρά προβλήματα, επίσης, δημιουργεί η τάση να «ερμηνεύονται» περιστατικά του 1821 με βάση τις σύγχρονες αντιλήψεις. Τυπικό παράδειγμα η κατάληψη της Τρίπολης.

Αυτό που επικρατεί, προς το παρόν, τόσο στα κείμενα όσο στις επίσημες τελετές και κυρίως στους δημόσιους χώρους είναι η αφελής «ηρωική» αντίληψη για την Επανάσταση του 1821. Με ισχυρή παράλληλη παρουσία μιας δήθεν εικονοκλαστικής θεώρησης των πραγμάτων, η οποία μεταφέρει στο 1821 τις σύγχρονες ιδεοληψίες. Σε ποικίλες-ασύμπτωτες- παραλλαγές, εννοείται.

Πρέπει να περιμένουμε άλλα 200 χρόνια.

Η ώρα των δύσκολων αποφάσεων για το Μακεδονικό.Του Μιχάλη Δελή

Ο λαϊκισμός και η εύκολη δημαγωγία, χρόνια τώρα ταλαιπωρούν τον τόπο. Γι΄αυτό η κυβέρνηση θέλει να επιβάλει μια νέα αντίληψη στην αντιμετώπιση της εξωτερικής πολιτικής, χωρίς όμως να βρίσκει, προς το παρόν τουλάχιστον, την ανάλογη ανταπόκριση από την αξιωματική αντιπολίτευση, αλλά και από μεγάλη μερίδα της αντιπολίτευσης. Ωστόσο, υπάρχουν οι πρώτες ενδείξεις ότι η νέα πορεία μπορεί να οδηγήσει, σε θετικά αποτελέσματα σε σχέση με το παρελθόν.

Η κυβέρνηση αγνοώντας το πολιτικό κόστος, μας δίνει μια πρώτη ένδειξη με την στάση που αποφάσισε να τηρήσει στο Μακεδονικό, επιχειρώντας παράλληλα να πείσει την αντιπολίτευση να συνταχθεί με τη νέα αυτή πολιτική. Ανεξάρτητα όμως από τις αντιδράσεις – ακόμα και μέσα στην κυβέρνηση – ο πρωθυπουργός εμφανίζεται αποφασισμένος να προχωρήσει στην πολιτική που έχει χαράξει.

Ο Τσίπρας, υπήρξε ιδιαίτερα σαφής ως προς το τη ζημιά που μπορεί να προκληθεί από τον υπερεθνικισμό και τον λαικισμό που επιδεικνύουν ορισμένοι, σε μια στιγμή που η κυβέρνηση τείνει να βρεθεί κατηγορούμενη – ευτυχώς, όλο και από λιγότερους -, για «εθνική προδοσία», επειδή επιχειρεί να κλείσει το Μακεδονικό και να αποτρέψει την πιθανότητα, στο όνομα ενός αναποτελεσματικού εθνικισμού, να αποκληθεί τελικά το γειτονικό κράτος «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Αυτές οι επισημάνσεις του Τσίπρα έχουν την αυτονόητη σημασία τους. Όπως έχει την αυτονόητη σημασία της η επίσκεψη στα Σκόπια του υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας. Η επίσκεψη αυτή σκοπεύει στην επιτάχυνση της πορείας προς την ομαλοποίηση των διμερών σχέσεων των δυο χωρών και στη διαμόρφωση ενός θετικού κλίματος εμπιστοσύνης που θα βοηθήσει τελικά και την προσέγγιση στο πρόβλημα της ονομασίας. Ιδίως καθώς ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ, φαίνεται ότι αντιμετωπίζει ιδιαίτερο πρόβλημα από την αντιπολίτευση για να αποδεχθεί την σύνθετη ονομασία. Από την άλλη πλευρά, η προσέγγιση αυτή απαλάσσει τη ΠΓΔΜ από τον εναγκαλισμό της Αγκυρας και επιτρέπει στην Ελλάδα να παίξει τον πραγματικό της ρόλο στα Βαλκάνια. Ένα ρόλο που δεν νοείται με αποκλεισμούς.

Μένει φυσικά το ερώτημα, για το τι θα συμβεί στις σχέσεις με την Άγκυρα.

Ενδιάμεση συμφωνία: Οι πολιτικές και νομικές διαστάσεις της. Του Μιχάλη Δελή

Η επίτευξη της Μεταβατικής Συμφωνίας στις 13 Σεπτέμβρη 1995 στη Νέα Υόρκη*, αποτελεί μια από τις κορυφώσεις της κρίσης Ελλάδας-πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας (ΠΓΔΜ), η οποία έχει επανειλημμένα περάσει από υψηλούς και χαμηλούς τόνους.

Η συμφωνία έχει αμφοτεροβαρή χαρακτηριστικά, καθώς δημιουργεί δικαιώματα και υποχρεώσεις και στις δυο πλευρές, με ορισμένες προβεβλημένες διατάξεις ευνοικές για κάθε μια από αυτές.

Η ΠΓΔΜ εξασφαλίζει την αναγνώρισή της από την Ελλάδα, την άρση των κυρώσεων εις βάρος της, τη μη-παρεμπόδιση των προσπαθειών της για συμμετοχή σε διεθνείς οργανισμούς και την ανάπτυξη ομαλών σχέσεων με τη γείτονά της.

Η Ελλάδα, από την άλλη πλευρά, επιτυγχάνει την απάλειψη του συμβόλου της Βεργίνας από τη σημαία της ΠΓΔΜ, τη δήλωση ότι το Σύνταγμα της ΠΓΔΜ δεν μπορεί να ερμηνευθεί ότι αποτελεί τη βάση για οποιαδήποτε εδαφική διεκδίκηση εκτός των συνόρων της ή για οποιαδήποτε επέμβαση στα εσωτερικά άλλης χώρας για την προστασία της κατάστασης και των δικαιωμάτων ατόμων που δεν είναι πολίτες της χώρας.

Υπάρχουν επίσης και διατάξεις κοινού ενδιαφέροντος που αναφέρονται στην εδαφική ακεραιότητα,πολιτική ανεξαρτησία και το απαραβίαστο των συνόρων των δυο χωρών, την ανάπτυξη συμβατικών σχέσεων, όπως οικονομικών, εμπορικών, περιβαλλοντικών και νομικών σχέσεων.

Τέλος υπάρχει ισχυρή ρήτρα επιλυσης των διαφορών, οι οποίες μπορούν να προκύψουν από την εφαρμογή της συμφωνίας, κι η οποία παρέχει το δικαίωμα προσφυγής στο Διεθνές Δικαστήριο με μονομερή ενέργεια, χωρίς την ανάγκη σύνταξης συνυποσχετικού.

Από το δικαίωμα αυτό εξαιρείται μόνο η περίπτωση του Άρθρου 5, που αφορά Θέματα διαπραγμάτευσης του ονόματος**.

------------------------------------------

* Interim Accord – στα ελληνικά έχει αποδοθεί, εσφαλμένα ως Ενδιάμεση Συμφωνία – της 13ης Σεπτεμβρίου 1995 που υπογράφτηκε από τον Έλληνα υπουργό των Εξωτερικών κ. Κάρολο Παπόυλια και από τον Υπουργό Εξωτερικών της ΠΓΔΜ κ. Stevo Crvenkovski. Tη συμφωνία υπέγραψε, επίσης, ο μεσολαβητής κ. Cyrus Vance, ως εκπρόσωπος του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών ( ΟΗΕ ).

** Στο Άρθρο 5, στην πρώτη παράγραφο τα δυο μέρη συμφωνούν : << να συνεχίσουν διαπραγματεύσεις, κάτω από την αιγίδα του Γ.Γ. των Ηνωμένων Εθνών, σύμφωνα με την απόφαση 845 (1993) του Συμβουλίου Ασφαλείας, με στόχο την επίτευξη συμφωνίας στη διαφορά που περιγράφεται σε εκείνη την απόφαση και στην απόφαση 817 (1993) >>. Εξαιρετικά σημαντική είναι και η παράγραφος 2 του Άρθρου 5. Στη παράγραφο αυτήν επιδιώκεται μια λεπτή εξισορρόπηση ανάμεσα στη διατήρηση της εκκρεμότητας του ονόματος, ως ενός σοβαρού θέματος για τις σχέσεις των δυο χωρών, και στην πιστή εφαρμογή της συμφωνίας στη διάρκεια αυτής της εκκρεμότητας.

Ανοιχτή επιστολή των οργανώσεων του ΣΥΡΙΖΑ για τις επιθέσεις σε πολίτες σε Φιλοπάππου και Θησείο

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Προς: κ. Αναπληρωτή Υπουργό Προστασίας του Πολίτη

           κ. Γενικό Αστυνομικό Διευθυντή Αττικής,

Από: Οργανώσεις Μελών ΣΥΡΙΖΑ Κουκακίου – Ανω Πετραλώνων - Θησείου

Με αφορμή τις επιθέσεις που πραγματοποιήθηκαν το τελευταίο διάστημα στην Ακρόπολη, το Θησείο και την περιοχή του Φιλοπάππου, με στόχο ανύποπτους πολίτες, νεαρής κυρίως ηλικίας,  αποστέλλουμε ανοιχτή επιστολή διαμαρτυρίας αναφορικά με το αίτημα καθολικότερης προστασίας και ασφάλειας της περιοχής.

Όπως είναι γνωστό η συγκεκριμένη περιοχή είναι πολύ δημοφιλής ως πόλος τουριστικής έλξης, αλλά και για τους μόνιμους κατοίκους-πολίτες της περιοχής. Θα πρέπει να αναφέρουμε ότι τόσο η Ακρόπολη, το Θησείο όσο και η περιοχή του Φιλοπάππου αποτελούν πνεύμονα πρασίνου και ψυχαγωγίας για τους μόνιμους κατοίκους: οικογενειακές βόλτες με καροτσάκια και μικρά παιδιά, παρέες νεαρών, ηλικιωμένοι, τουρίστες (σε ετήσια βάση πλέον), αθλητές, ποδηλάτες, αλλά και όλων των ειδών οι παρέες.

Οι εγκληματικές ενέργειες εις βάρος  κατοίκων και επισκεπτών στη συγκεκριμένη περιοχή, έχει θορυβήσει τους πολίτες, αφού το αίσθημα του φόβου έχει εξισωθεί με συναισθήματα αρνητικά, ανασφάλειας, ανησυχίας, τα οποία προέρχονται από τον φόβο πιθανής θυματοποίησης των ιδίων ή κοντινών τους προσώπων από βίαιες εγκληματικές ενέργειες.

Πρέπει να τονιστεί η ανησυχία των κατοίκων–πολιτών της περιοχής σχετικά με την ασφάλεια τους και η ανάγκη εντατικοποίησης της Αστυνομικής δράσης στην περιοχή τόσο για την πρόληψη, όσο και για την καταστολή της εγκληματικότητας.

Αναμένουμε την  απάντηση σας σχετικά με την παραπάνω επιστολή το συντομότερο δυνατό, προκειμένου να μην υπάρχουν χειρότερα περιστατικά βίας.

Με εκτίμηση,

οι Οργανώσεις Μελών ΣΥΡΙΖΑ Κουκακίου – Ανω Πετραλώνων- Θησείου

ΠΑΤΡΑ: Γέμισαν οι κολώνες με αφίσες του Αμβρόσιου που καλούν... να τον φτύσουν!

«DIVERSITY»: Την Κυριακή 18/3 η Αντιρατσιστική Γιορτή του Σπούτνικ στην πλατεία Αυδή

Το ΣΠΟΥΤΝΙΚ διοργανώνει, την Κυριακή 18 Μαρτίου, στην Πλατεία Αυδή στο Μεταξουργείο, το «DIVERSITY», μια μεγάλη γιορτή, με κεντρικό άξονα τον αντιρατσισμό και τη διαφορετικότητα

Το κάλεσμα (εδώ το event στο facebook):
DIVERSITY – Αντιρατσιστική Γιορτή Σπούτνικ
Κυριακή 18 Μαρτίου | 12:00 | Πλατεία Αυδή, Μεταξουργείο

Το ΣΠΟΥΤΝΙΚ έχει ανοίξει τα φτερά του εδώ και σχεδόν δύο χρόνια, αποτελώντας μια ομπρέλα πολιτικής, πολιτισμού και αλληλεγγύης. Αρχικά ως ένα περιοδικό με πλούσια θεματολογία, η οποία αγγίζει όλες τις θεματικές που ενδιαφέρουν τους νέους ανθρώπους, κυρίως δε την επικαιρότητα, την πολιτική, τον πολιτισμό, τον αθλητισμό, τον κινηματογράφο και κάθε μορφή έκφρασης της νέας γενιάς. Μετέπειτα, το ΣΠΟΥΤΝΙΚ, με κεντρικό σημείο αναφοράς τον πολυχώρο του στο Μεταξουργείο, άρχισε να αναπτύσσει ποικίλες δράσεις, παρέχοντας σε νέους/ες τον απαραίτητο χώρο, για να δημιουργήσουν, να μελετήσουν, να προβληματιστούν, να διασκεδάσουν. Κοινωνικό φροντιστήριο, θεατρική ομάδα, συλλογικές κουζίνες με πρόσφυγες και μετανάστες, προβολές ταινιών, πολιτιστικές εκθέσεις και κάθε είδους εκδηλώσεις είναι μερικά παραδείγματα από τις δράσεις που φιλοξενεί. Παράλληλα, μέσα από το ετήσιο Φεστιβάλ, το ΣΠΟΥΤΝΙΚ προτάσσει την αρχή της αλληλεγγύης και αναδεικνύει ένα εναλλακτικό παράδειγμα συλλογικού τρόπου ζωής και δράσης.

Προτεραιότητα στην ιεραρχία του σχεδιασμού και των δράσεων του ΣΠΟΥΤΝΙΚ, είναι και η προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως και η μάχη κατά των διακρίσεων, με σκοπό την ενίσχυση και προαγωγή της δημοκρατίας και του σεβασμού των θεμελιωδών ελευθεριών. Με αυτήν την έννοια, τόσο το περιοδικό όσο και ο πολυχώρος, ασχολούνται συστηματικά με την αντιφασιστική δράση. Η τελευταία συνιστά πάντοτε κρίσιμο επίδικο, αποκτά όμως ιδιαίτερη βαρύτητα το τελευταίο διάστημα, που έχει σημειωθεί έξαρση της δραστηριότητας φασιστικών – ρατσιστικών δυνάμεων, οι οποίες επιδίδονται σε θρασύδειλες επιθέσεις σε βάρος προσφύγων, μεταναστών, ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων και άλλων ομάδων. Οι επιθέσεις αυτές εντάσσονται σε μία συνολική προσπάθεια των ακροδεξιών μορφωμάτων και του κύριου εκφραστή τους, που είναι η Χρυσή Αυγή, να βρουν νέο ακροατήριο και να αυξήσουν την πολιτική – κοινωνική τους επιρροή.

Σε μία τέτοια συγκυρία, είναι εξαιρετικά σημαντικό να θυμηθούμε και να διαδώσουμε το μήνυμα της ισότητας, της αποδοχής του διαφορετικού και της αρμονικής συνύπαρξης μαζί του. Σε αυτό το πλαίσιο, το ΣΠΟΥΤΝΙΚ διοργανώνει, την Κυριακή 18 Μαρτίου, το «DIVERSITY», μια μεγάλη γιορτή, με κεντρικό άξονα τον αντιρατσισμό και τη διαφορετικότητα. Στόχος μας είναι να αναδειχθεί και να εξαπλωθεί η σημασία της άρσης κάθε είδους διάκρισης.

Το «DIVERSITY» θα διεξαχθεί στην Πλατεία Αυδή του Μεταξουργείου, έναν από τους πιο όμορφους ανοικτούς χώρους της Αθήνας. Έτσι, όλη η πόλη θα έχει την ευκαιρία να έρθει σε επαφή με άλλες κουλτούρες και άλλους πολιτισμούς, μέσα από τη συζήτηση, το φαγητό, το χορό και τη μουσική. Πιο συγκεκριμένα, στη γιορτή θα έχει κανείς τη δυνατότητα να δοκιμάσει γεύσεις από τις κουζίνες διαφορετικών λαών, να ακούσει συγκροτήματα από πολλά μέρη της γης, να γνωρίσει παραδοσιακούς χορούς διαφόρων εθνικοτήτων, να ενημερωθεί για τα προβλήματα και τις πρωτοβουλίες συλλογικοτήτων, που αγωνίζονται για τη βελτίωση της καθημερινής τους ζωής. Μεταναστευτικές και προσφυγικές κοινότητες, LGBTQI+ συλλογικότητες, ομάδες ΑμεΑ θα είναι μαζί μας, για να συνθέσουμε μία ζωντανή μέρα, γεμάτη εκδηλώσεις, δράσεις, μουσικές και γεύσεις.

Έλα κι εσύ στο «DIVERSITY», να ενώσουμε τις φωνές μας για μία κοινωνία ελευθερίας, ισότητας και αλληλεγγύης, απέναντι στο ρατσισμό, τη μισαλλοδοξία και το φόβο!

Το πλήρες πρόγραμμα θα ανακοινωθεί τις επόμενες ημέρες.

Κυριακή 18 Μαρτίου | 12:00 | Πλατεία Αυδή, Μεταξουργείο

Αριστερά, Πολιτική και Ποδόσφαιρο

​​

Ο Σύλλογος πολιτιστικής και κοινωνικής παρέμβασης «Θρυαλλίδα» 

σας  προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου του Θανάση Κάππου  

"Αριστερά, Πολιτική και Ποδόσφαιρο",

​ 

​

την Τετάρτη 21 Μαρτίου 2018

​ ​

και ώρα 7μμ στον χώρο του συλλόγου, Ηρακλειδών 13 στο Θησείο

Για το βιβλίο

​ ​

θα μιλήσουν οι : 

Σάββας Παπάζογλου, παλαίμαχος ποδοσφαιριστής

Νίκος Μερτζάνης,

​ ​

δημοσιογράφος

​ ​

της ΕΡΤ

Γιώργος Γάσσιας,

​ ​

ι​

στορικός

Στην εκδήλωση θα παραστεί ο συγγραφέας Θανάσης Κάππος.

Θα ακολουθήσει συζήτηση.